Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Batman AntiReview

Αυτό που λέει ο τίτλος. Σπόιλερ αλερτ και τετχια για οποιον νοιάζεται.



ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
by Gogoth


Ας αρχίσουμε από τα βασικά, οκ; Ας πιάσουμε τη ρίζα του προβλήματος.

Μερικά χρόνια τώρα, ο κινηματογράφος περνάει μια κρίση. Και όχι, η κρίση αυτή δεν έχει να κάνει με τη ραγδαία ανάπτυξη του ιντερνετς που έχει μπει σε κάθε σπίτι με αποτέλεσμα κάθε μαϊμου να μπορεί να κατεβάσει ταινίες στο πισί της και να τσιγκουνεύεται να πάει στους σινεμάδες. Αυτό είναι συνεπακόλουθο του προβλήματος. Το πραγματικό πρόβλημα είναι, οτι το κοινό έχει μεγαλώσει. Το κοινό έχει ξετσουτσουνίσει, έχει ξεπαρθενιαστεί, έχει ταϊστεί επι σωρία ετών με εφέ, εντυπωσιασμούς, ανατρεπτικά στοριλαινς, μαγικά κόλπα, μαϊμούδες, κασκαντέρς, εκρήξεις, οου μαη γκαντ ο Μπρους Γουίλις ήταν νεκρος ολ αλονγκ!, και παντώς είδους κινηματογραφικές παπάτζες, και ωραία όλα αυτά και τ'απήλαυσα και γω να πούμε, αλλά να, το θέμα είναι ένα κύριοι σκηνοθετάδες και σοουμπιζ εκζεκιουτιβς: Το κοινό δεν εντυπωσιάζεται πια με τίποτα. 

Πάνε οι καιροί που ταινίες όπως το Back to the future και το Karate Kid, με τις απλοποιημένες ολ αμέρικαν νοοτροπίες και τα στρεητ φαν στοριλαϊνς μας συνέπερναν και μας έκαναν να νιώθουμε παιδιά. Παιδιά; Τι να κλάσει το Ροκι 1 ή η αρχική τριλογία του Πολέμου των Άστρων σ'ένα παιδί σήμερα, σ'ένα παιδί που έχει μεγαλώσει με το χειριστήριο του πλεηστέισιον στο χέρι κι είδε το Άβαταρ σε 3D πριν μπει στο δημοτικό; Το κοινό έχει κορεστεί. Το κοινό έχει ενηλικιωθεί. Το κοινό είναι πλέον στην ηλικία εκείνη, που παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά. Γιατί να μην το κάνει άλλωστε, έχει τόσες επιλογές, άπειρες επιλογές, κι άπειρη πρόσβαση σ'αυτές. Ένα κλικ του ποντικιου αγουέη.

Κι αυτό είναι το πρόβλημα. Αλλά μη φοβού, οι κύριοι σκηνοθετάδες και σοουμπιζ εκζεκιουτιβς είναι πάντα εδώ για να μας δώσουν μια λύση. 

Το νέο τρεντ στον κινηματογράφο, και ειδικά στο φάντασι ζάνρα (με προφορά), είναι ένα: Ας απενοχοποιήσουμε το φάντασι! Όσοι διαβάζανε κόμικς 20 χρόνια πριν, όσοι γούσταραν τον Μπάτμαν όταν ήταν παιδιά, έχουν μεγαλώσει πλέον, έχουνε γίνει κοτζάμ μαντράχαλοι, θέλουνε να πηδήσουνε κάποια στιγμή πρώτα ο Θεός, και τι να πεις κύριος στη γκόμενα που θες να σου κάτσει, όταν σε ρωτάει ποιο ιστορικό πρόσωπο θαυμάζεις; Έναν καραγκιοζέο που βγαίνει τις νύχτες και πολεμάει το έγκλημα με κολάν και στολή νυχτερίδας; Θες να γαμήσεις. Εμείς οι κύριοι σκηνοθετάδες και σοουμπιζ εκζεκιουτιβς το καταλαβαίνουμε πλήρως αυτό. Για σένα δουλεύουμε. Γι'αυτό θα κάνουμε το Μπάτμαν σοβαρή ταινία. Γι'αυτό, και γιατί δεν έχουμε ίχνος δημιουργικότητας και έμπνευσης και αρμέγουμε τόσα χρόνια τώρα την ίδια γριά γελάδα. Και δεν είσαι εσύ αυτή η γελάδα φίλος, μην απατάσαι. Εσύ είσαι απλά το βυζί.

Όλα αυτά ήταν η εισαγωγή μου. Το κυρίως κείμενο θα είναι πολύ απλό, και θα αναλύει μία και μόνο σκοπιά του θέματος.

Το νέο Μπάτμαν είναι τραγικό και γαμιέται η μανούλα του Νόλαν.


Και το πιο τραγικό της υπόθεσης, είναι οτι το ταινιάκι, το τρώει το ίδιο του το τρικ, το ίδιο του το κόνσεπτ. Ο ρεαλισμός.

Δηλαδή, όχι, σκεφτείτε το λίγο. Είναι όλοι οι συντελεστές και σόουμπιζ εκζέκιουτιβς μαζεμένοι σ'ένα λοφτ ενός ουρανοξύστη του 

ΕλΈη, και συσκέφτονται σοβαροί πίνοντας ντάκιουρι. Το Μπατμαν, σοβαρή ταινία.... σκέφτονται. Πως θα το κάνουμε αυτό;...

"Ξέρω ξέρω!" φωνάζει ένας και λύνει παθιασμένα τη γραβάτα του. "Θα κάνουμε το Μπατμομπιλ, να μοιάζει με τανκ!"

"ΓΟΥΑΟΥ φανταστική ιδέα ραμπλ ραμπλ ραμπλ" ακούγονται να μουρμουρίζουν όλοι στο λοφτ κι αφήνουν κάτω τα ντάκιουρις ξαναμμένοι.

"Και η στολή!" συνεχίζει ο τύπος, και μ'ένα σάλτο ανεβαίνει στο μαοένιο τραπεζάκι του σαλονιού του λοφτ, "η στολή, θα'ναι φτιαγμένη απο καουτσουκ εντ σιτ! Και ο Μπάτμαν θα έχει εκπαιδευτεί απο πολεμοχαρείς καλόγερους στο Θιβέτ και θα μιλάει πολύ μπάσα και τρομαχτικά!"

"Καταπληκτικο πρωτοποριακο ραμπλ ραμπλ ραμπλ" ψιθυρίζουν όλοι εκστασιασμένοι.


Καναδυό χρόνια μετά, βγαίνει στις αίθουσες το Batman Begins. Παραδόξως και προς μεγάλης εκπλήξεως των κυρίων σκηνοθετάδων και σοουμπιζ εκζεκιουτιβς όμως, δεν γίνεται και μεγάλος χαμός με την πάρτη του. Στην δεύτερη ταινία της τριλογίας, ευτυχώς, εντόπισαν το λάθος και το διόρθωσαν. Η δεύτερη ταινία λέγεται The Dark Night. Το πρόβλημα ήταν στο όνομα. Το Μπατμαν παραπέμπει σ'εκείνα τα κολάν που λέγαμε. Το όνομα Σκοτεινός Ιππότης, ε όσο να'ναι είναι πιο μούρη ρε παιδί μου, πουλάει πιο πολλά εισητήρια. Αυτό και ο τυχαίος θάνατος ενός από τους πρωταγωνιστές που τυλίχτηκε με την αίγλη του ρόλου και ξεπουλήθηκε για γερά φραγκάκια απο οποιονδήποτε εμπλεκόταν στην παραγωγή της εν λόγω ταινίας.

Όσο για το τρίτο ταινιάκι της τριλογίας, που μου πουλήθηκε ως η πιο σοβαρή και βαθιά ταινία κόμικ που έχει γυριστεί ποτέ, 

ήταν απλά τραγικό. Μόνο η Μέριλ Στριπ του έλειπε, και κάνας κορεάτης διευθυντής φωτογραφίας, και θα πήγαινε για χρυσό φοίνικα.

Τι κι αν ο ρεαλισμός περιοριζόταν μόνο στα αυτάκια της Κατγούμαν και στο καουτσουκ της στολής του Μπατμαν ΣΥΓΝΩΜΗDARKNIGHTΣΥΓΝΩΜΗ, και ξεχνιόταν παντελώς όταν επρόκειτο για λεπτομέριες όπως π.χ. το πως δουλεύει και αντιδρά μια ατομική βόμβα. Τι κι αν έννοιες όπως το καλό και το κακό, το έγκλημα και η δικαιοσύνη, το λάθος και το σωστό, μας δίνονται μασημένες σαν φρουτόκρεμα και είναι πιο απλοποιημένες κι απο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Τι κι αν μέητζορ στοριλαην πλοτς γίνονται ριζόλβντ μέσα σε όνειρα (για το θεό ρε Νόλαν, σηριουσλι μαν;) Τι κι αν πρέπει να απαγορευτεί δια νόμου η εργασία στο Χόλιγουντ, σ'αυτόν τον καραγκιόζη που έκανε το σαουντ ντηζάιν της ταινίας. Το Μπατμαν είναι σοβαρή ταινία. 8.8 στο imdb φίλος. Το κοινό ξέρει.

Το κοινό πρέπει ν'αρχίσει να την παλεύει κάποια στιγμή και να σταματήσει να είναι fanboy, λέω εγώ. Μερικά πράγματα είναι τόσο αγαπημένα, ακριβώς επειδή είναι τόσο απλά. Ο Μπάτμαν είναι απλά ένας ήρωας με κολάν που πολεμάει το κακό. Ο Χουλκ είναι ένας επιστήμονας που μεταμορφώνεται σε γιγάντιο πράσινο μπουνταλά. Ο Σούπερμαν είναι ένας εξωγήινος με βίτσια. Κι ο Άιρονμαν είναι απλα γουέη κουλ. Είναι υπέροχοι χαρακτήρες, είναι υπέροχα παραμύθια, και ως τέτοια πρέπει να λέγονται. Σταματήστε να προσπαθείτε να τους φορτώσετε ψυχολογικά υπόβαθρα, κόμπλεξ και ψυχοσωματικά. Τους αγαπάμε όπως είναι.

Γι'αυτό τα Μπάτμαν του Τιμ Μπάρτον γαμούνε ΝΑΙ ΓΑΜΟΥΝΕ ΣΟΥΣ ΜΗ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, κι ας είναι παιδικά και καρικατουρίστικα. Δεν παίρνουν τον εαυτό τους σοβαρά. Είναι παραμυθια.

Κι ο Νόλαν είναι καραγκιοζέος απ'τους λίγους, κι αν τον είχα μπροστά μου, θα του την έλεγα χρησιμοποιώντας μία ατάκα απ'το ταινιάκι του:

"Τα τρικς και οι καπνοι είναι για τους μη μυημένους, Κριστοφερ λαβ".


Κι ύστερα θα τυλιγόμουν στην κάπα μου και θα εξαφανιζόμουν στο σκοτάδι.



ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
by Pilgrim


Γκγχμ. Χωρίς ιδιαίτερη σειρά, πάμε:

*Μπέην

Ο Μπέην είναι μία καρικατούρα και μισή, τρελλό κατόρθωμα αν ρίξεις ένα βλέφαρο στον αντίστοιχο κομιξοχαρακτήρα. Στα κόμιξ ο τύπος είναι μία μάζα από μύες που τροφοδοτείται συεχώς από ένα ναρκωτικό-παύλα-δηλητήριο που τον κάνει δυνατό και έξαλλο (αλλά ιδιαίτερα φιλοσοφημένο, παραδόξως). Στην ταινία ο τύπος είναι ένας μπούλης και μισός, σε φάση Michael Chiklis αλλά για κάποιον πανάγνωστο λόγο ασκεί το φόβητρο το ίδιο, σε βαθμό όλοι του οι υποτακτικοί να είναι τρελλά φανατισμένοι και αυτοκτονικοί τύποι (όπως φροντίζει να μας δείξει η ταινία χωρίς αλλο ιδιαίτερο λόγο στη σκηνή που απαγάγουν τον επιστήμονα (ναι, αυτόν που είναι μοναδικός στο είδος του) από το αερόπλανο).

Τα πράγματα που κάνει ο Μπέην στην ταινία είναι τρία: Ρητορεύει μέσα από την πανηλίθια (και χωρίς ιδιαίτερο σκοπό - more on that later) μάσκα του με φωνή και προφορά φλούφλικου Σων Κόννερυ (75% της ταινίας) γεμίζοντας πολύτιμο κινηματογραφικό χρόνο με γενικότητες, αοριστίες και γενικά εντελώς αβάσιμες αναρχοαριστερονιχιλοπουθενάδικες ατάκες περί ελέγχου, καταπίεσης, απελευθέρωσης και λοιπές πίπες και σπάει λαιμούς άτυχων κομπάρσων (10% της ταινίας).

Το πρώτο το κάνει τελείως άψυχα και μη πείθωντας διόλου. Αν αυτός είναι ο σκοπός του χαρακτήρα σαν υποχείριο της Τάλιας (άλλη κάργια από κει) τότε απλά κρίμα: ο χαρακτήρας στο κόμικ είναι ένας παράδοξα φιλοσοφημένος κακός με πλήρη πίστη στο νόμο του ισχυρού ο οποίος ακολουθεί το νόμο της ζούγκλας με αφοσίωση και υπευθυνότητα, τρώγωντας στη μάπα κάθε συνέπεια. Αν όμως σεναριακά υποτίθεται ότι πιστεύει αυτά που λέει, ο διάλογος της ταινίας κάνει φοβερή ζημιά στο χαρακτήρα.

Τώρα, όσον αφορά το σπάσιμο των λαιμών (και δεν υπερβάλω, η αναλογία γροθιές/σπάσιμο σβέρκων είναι κάτι του στυλ 1/20)...δεν ξέρω τι να πω. Έχω δει ξύλο και ξύλο σε ταινίες αλλά τόσο αργό ξύλο δεν έχω δει ούτε σε replay. Πάει να πιάσει τον άτυχο αστυνομικό ενώ πίνεις κοκα κόλα. Όταν τον έχει πιάσει κεφαλοκλείδωμα, τρως λίγο ποπ κορν. Μέχρι να ακουστεί το υγρό κρακ που περιμένεις τόση ώρα, έχεις στείλει και μήνυμα τη γκόμενα. Η δε πρώτη μάχη με τον Μπάτμαν είναι εύκολα η πιο αδέξια και πάναργη μάχη που έχω δει, αμφότεροι κινούνται σα μεθυσμένες μπαλαρίνες. Τι, λογάριαζε να τον σκοτώσει με μυκητίαση ή βαρεμάρα;

Και η μάσκα! Η ΜΑΣΚΑ! Τι μαλακία Θε μω! Η μάσκα που στο κόμικ τροφοδοτεί το ναρκωτικό απευθείας στον εγκέφαλό του και τον κάνει έξτρα φονικό (ξέρεις, σε περίπτωση που ένα βουνό μούσκουλα δε μπορούσαν ήδη να σε θάψουν ζωντανό) εδώ εξυπηρετεί...μηδέν σκοπούς; Η ταινία αναφέρει ότι η μάσκα...”απαλύνει τον πόνο” που αισθάνεται συνεχώς από τότε που ξέσπασε επιδημία... πανούκλας (ποιός ήρθε;) στη φυλακή που μεγάλωσε με αναλγητικές μεθόδους άγνωστες στη δυτική ιατρική. Και τον κάνει να μιλάει α) ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ (γαμώ το sound engineering της ταινίας γαμώ) και β) σαν τον Σων Κόννερυ αλλά πολύ πιο faggoty. Ρε αλήθεια, όταν βγει σε Μπλου Ρέυ ξαναδείτε το και πείτε μου ότι έχω άδικο.

*Μπάτμαν

Ο Μπάτμαν είναι απών για άλλη μία φορά. Σε μία απόπειρα για Ρεκόρ Γκίνες (η μόνη ρεαλιστική προσέγγιση) έχουμε την ταινία με τη λιγότερη παρουσία Μπάτμαν έβερ. Αν αντιμετωπίσουμε το χαρακτήρα Μπάτμαν κβαντομηχανικά και πούμε ότι κάθε ταινια έχει ένα ποσοστό Μπάτμαν μέσα, ασχέτως πόσο χαμηλό, αυτή παίζει να είναι η ταινία με τη μικρότερη περιεκτικότητα Μπάτμαν στην ιστορία του κινηματογράφου. Έχει τόσο λίγο Μπάτμαν μέσα που κάθε φορά που έβγαινε στην οθόνη αισθανόμουνα σα να βλέπω ένα θείο που λείπει συνέχεια σε ταξίδι ξερω γω. Και όταν έβγαινε...

Και δώωωωσε death metal ρε παιδί μου! Γρύλισε κιάλλο αγορίνα μου, δεν είναι ανάγκη να σε καταλάβει κανείς, δώσε αντρίλα λέμε! ΓΡΥΛΙΣΕ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΛΕΜΕ, ΜΑΣΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ! Έτσι μπράβο, είσαι μπουλντόζα! Κλάψε κιόλας λίγο τώρα για τις αδικοχαμένες αγάπες, για την ορφανιά, δείξε λίγη ευαισθησία, γουστάρουν οι γκόμενες σου λέω! Να, πάρε αυτή την κιθάρα και παίξε λίγο, “Ανόητές αγάαααπέΕΕΕεεες, ανόητά φιλιάαααα...Λόγια, λόγια, λόγιαααα”...

Τι, εγώ υπερβάλω; Ρε είστε σοβαροί; Στην δεύτερη σκηνή που βλέπεις τον Μπέηλ, δέκα λεπτά μέσα στη γαμωταινία, έχεις τον νέο επίτημο Ρόμπιν (more on that later, μαλάκα δε γίνεται να συνεχίσουμε έτσι, οι λακούβες της ταινίας συνδέονται μεταξύ τους και κάνυον μία meta-ιστορία σκατού) να αποκαλύπτει πως τον πήρε μυρωδιά (ότι είναι ο Μπάτμαν, ντε) από “την μάσκα που φορούσε για να κρύβει το μίσος, αυτή που είχε εξασκηθεί και ο ίδιος να φοράει”...

Γουάτ.

Και πάλι,. τρία πράγματα: Αν όλα στο Γκόθαμ είναι τόσο σκατά, γιατί είσαι ο μόνος τόσο πικραμένος ώστε να καταλάβεις τον έταιρο πικραμένο (τι σκατά γράφω ρε πούστη) και γιατί ταπεινά πράγματα όσο η παρατηρητικότητα είναι τόσο αφημένα στο μπαγκράου αλλά η δύναμη της πίκρας είναι αρκετά καλή για να την έχουμε για plot device; Ηθικό δίδαγμα: Μην είστε παρατηρητικοί και έξυπνοι, να είστε μονομανείς και να τρέφετε το μίσος μέσα σας. Γουάτ;

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Όταν βάζεις τέτοιο μονόλογο (ναι, μονόλογος ήταν) στα πρώτα δέκα λεπτά της ταινίας, μιζεριάζεις ανεπανόρθωτα το κοινό σου, ανεβάζεις τις προσδοκίες στο θεό (και μετά τις γειώνεις) και εξεφτελίζεις ανεπανόρθωτα έννοιες όπως το δράμα και την εσωτερική δράση. Η μόνη εσωτερική δράση που έχει πιάσει ο Νόλαν είναι αυτή που σε πιάνει με τα όσπρια ή το φραππέ με τσιγάρο το πρωί.

Τρίτον το ξέχασα, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να ήταν καλό οπότε άστο να πάει στο διάολο.

Εν πάσει περιπτώσει, η παρουσία του Μπάτμαν σε αυτή την ταινία εδραιώνει την υπόσταση της ταινίας σαν κοινωνικοπολιτκό δράμα χαρακτήρων. Μόνο που δεν έχει χαρακτήρες. Μάλλον το σενάριο το έγραψε ο Ντέιβιντ Μπλέην γιατί τέτοια μαγικά εγώ δεν τα έχωξαναδεί.

Θα παρατηρήσατε φυσικά ότι έχω εδώ και ώρα προσπεράσει αυτά που ίσως ενόχλησαν άλλους πεζούς οπαδούς του ρεαλισμού, όπως η θεραπεία της σπονδυλικής στήλης του εν λόγω κυρίου, η οποία έγινε σχεδόν ΑΚΑΡΙΑΙΑ για ιατρικά δεδομένα. Ρωτήστε όποιο γιατρό θέλετε (και μην αναφέρετε καν ότι το εργαλείο της θεραπείας ήταν μία θηλιά που κρεμμόταν από το ταβάνι (Σοβαρά τώρα; “Μείνε έτσι μέχρι να μπορείς να σταθείς”; Δηλαδή πότε, όταν πεθάνεις και σε πιάσει νεκρική ακαμψία;)). Και φυσικά ας μην ξεχνάμε τη φρικτή συνειδητοποίηση της και-καλά συγγένιας του Μπέην με τον Ραζ-αλ-Γκουλ στο όνειρο, η οποία παρουσιάστηκε με κλασσικό Χολυγουντιανό τρόπο “ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ” προκαλώντας ένα ωστικό κύμμα facepalm που ξάπλωσε όλο το σινεμά αλλά μετά γειώθηκε δεόντως από την εμφάνιση/αποκάλυψη της Τάλια-Αλ-Γκουλ στις δυόμιση ώρες ταινίας (δηλαδή εκεί που άλλες ταινίες δείχνουν το “No animals were harmed during the filming of this picture” αρκετή ώρα μετά το τέλος των credits).

*Κατγούμαν. Πουτάνα Κατγούμαν.

Ομολογουμένως ο ρόλος αυτός δεν θα ανακάμψει ποτέ, μετά τη Φάιφερ ο χάος ο ίδιος. Δεν ξέρω τι έπινε και τι σκεφτόταν η Χάθαγουέη όταν της πρότειναν το ρόλο, αλλά δύο είναι τα τινά:

“Dude, I can, like, totally do this!”
ή
“Να πως θα καταφέρω να βγω από τη βιομηχανία του κινηματογράφου!”

Το να ξεπεράσεις τη Χάλι Μπέρρυ δεν είναι κανα τρελό κατόρθωμα, ΕΓΩ μπορώ να παίξω καλύτερα άμα με ντύσεις με κολλητά πέτσινα, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο, έτσι; Μη λέμε μαλακίες, η Χάθαγουέη έκανε ότι μπορούσε με το ρόλο που της δώσανε αλλά κάτι ο πέτσινος διάλογος που παραπέμπει συνέχεια σε χάρτινο στερεότυπο και κάτι η δική της βεβιασμένη bad girl συμπεριφορά, δεν βγάινει ρε παιδί μου! Τράβα να διαφημίσεις κανα γάλα καρδιά μου, δεν είσαι για βρώμικα, gritty πράγματα εσύ! Δε φεύγει η ρετσινιά λέμε!

Το μόνο έταιρο κακό που έχω να προσάψω στην Κατγούμαν είναι τα αυτάκια. Όταν λέμε να γυρίσουμε κάτι ρεαλιστικό (ο θεός να το κάνει) αλλά να έχει και αναφορές στο χαρακτήρα (επειδή το κοινό είναι μαλάκες και δεν θα το πιάσουν) δεν εννοούμε να της φορέσεις ειδικά γυαλιά νυκτός που όταν διπλώνουν κάνουν αυτάκια πάνω από το κεφάλι της. Σε κάποια φάση στο σινεμά οραματίστηκα διάλογο με το Νόλαν: “Καλά ρε φίλε το πιάσαμε, είναι η Κατγούμαν, ξεκόλλα με τις αναφορές, το κουράζεις”. “Ααα, δεν ξέρω τι λες, μπορεί και να μην είναι, που το λέει ότι είναι η Κατγούμαν”; (Πιάνω τα γυαλιά με το σχήμα ματιού γάτας και του τα ταίζω “ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ”;!

Και τα λοιπά και τα λοιπά.

*Τάλια-Αλ-Γκουλ

Είναι ένα easter egg για τους φαν του κόμικ και deus ex machina του Νόλαν για να γλυτώσει από το σεναριακό του αδιέξοδο που εμφανίζεται παιρίπου τριάντα δευτερόλεπτα πριν το τέλος της ταινίας (δεν υπερβάλω, τριάντα δευτερόλεπτα αφού είδα αυτή την πίπα η ταινία τελείωσε για μένα). Είμαι σίγουρος ότι ο Νόλαν απλά το πέταξε μέσα στην ταινία σίγουρος ότι το fanbase της ταινίας θα κατέληγε μόνο του στο συμπέρασμα ότι ήταν part of the plan all along. Δούλεψε άψογα. Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο πέραν της πανηλίθιας λογικής της (Μισώ τον πατέρα μου αλλά πεθαινω για να συνεχίσω το όνειρό του because fuck you that’s why).

*Ρόμπιν

Μη λέμε μαλακίες τώρα, ξέρουμε γιατί πράγμα μιλάμε. Μιλάμε για το μπατσάκο που φέρεται σαν Ρόμπιν 0% λιπαρά σε όλη την ταινία για να μάθεις στο τέλος της ταινίας ότι τον έχουν βαφτίσει έτσι (κάνωντας το monster combo της ταινίας “Είναι-τόσο-Ρόμπιν-που-τον-βάφτησαν-έτσι-όταν-γεννήθηκε-αλλά-δε-σας-το-λέω-οπότε-δεν-το-ξέρετε-και-όταν-το-μάθετε-το-backlash-της-ειρωνίας-σας-παίρνει-το-μυαλό-ώ-Θεέ-μου-γυρίζω-το-Inception-2”) ο οποίος κάνει τα εξής καταπληκτικά: Μαντεύει την ταυτότητα του Μπάτμαν (με τη δύναμη της πίκρας, τα είπαμε ήδη αυτά), προσπερνάει τις τυπικές διαδικασίες για να γίνει ντεντέκτιβ (περαιτέρω τρέφοντας την άποψη ότι οι εξετάσεις και οι διαδικασίες είναι για τις αδερφές), σκοτώνει δύο κακούς κομπάρσους με σφαίρα που κάνει γκελ (τον δεύτερο σίγουρα, τον πρώτο δε θυμάμαι και γάμησέ με τώρα) και βρίσκει τη μπατ σπηλιά στο τέλος γεννώντας εφιάλτες περί συνέχειας/νέου franchise. Αυτά. Παραδόξως, παίζει και να έκανε περισσότερα από όλους τους Ρόμπιν μαζί έβερ.

*Τα Gadgets.

Ναι, παίρνουν τόσο χρόνο στην ταινία που άνετα τα αντιμετωπίζεις σα χαρακτήρες, ενδεχομένως και με περισσότερη προσωπικότητα από άλλους και άλλους!

Θα ξεχάσω εγώ την τσαχπινιά με την οποία παίρνει στροφές το Μπάτκυκλο με τις ρόδες που στρίβουν με τη φορά του δρόμου όταν μπαίνεις με τις μπάντες;

Την αξιοπιστία του...Δε Μπατ (σοβαρά, έτσι το βάφτισαν) που αργάαααα και νωχελικάαααα (όπως η υπόλοιπη ταινία) ανεβαίνει στους αιθέρες δίνοντας στο Μπάτμαν την ικανότητα να κινείται λίγο-πολύ όπως κινιόταν και στα κόμιξ, στις πρώτες ταινίες και στη σειρά κινουμένων σχεδίων όπου είχε γάντζο αλλά για κάποιο λόγο εδώ το χόβερκραφτ/ελικόπτερο είναι πιό ρεαλιστικό από το γάντζο και άρα θεάρεστο;

Θα ξεχάσω εγώ το σθένος με το οποίο η βόμβα αντέχει τα χτυπήματα στο πεζοδρόμιο όταν το Δε Μπατ προσπαθεί να πάρει ύψος για να ξεφύγει προς τον ωκεανό; Μπορεί θεωρητικά να ανήκει στους κακούς, αλλά διάολε τι ερμηνεία!

*Άλφρεντ Πέννυγουορθ ο Τρίτος

Απλά ο πιο γαμάτος χαρακτήρας της ταινίας. Τον παίρνουν λίγο τα ζουμιά στην αρχή, αλλά κάνει ότι ακριβώς παρακάλαγα να κάνω και εγώ σε όλη την ταινία, αλλά αυτός είχε τα αρχίδια να το κάνει: ΕΦΥΓΕ. Ναι κύριος! Είπες ότι δε θα ανεχτείς άλλο τα καραγκιοζιλίκια αυτής της ταινίας και το έκανες, από μένα ρησπέκτ! Και στο τέλος, όταν έπινες το ότι νά’ναι σου και πήρες γραμμή τις και καλά ελπιδοφόρες φτήνιες ότι τελικά έζησε ο άλλος και όλα καλά, έκανες ακριβώς ότι είχες πει και ότι θα έκανα και εγώ: ΔΕΝ ΤΟΥ ΜΙΛΗΣΕΣ ΚΑΝ!

Και μετά ΜΠΑΜ! Τίτλοι τέλους.



Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

We blame you!

(Εισαγωγική σημείωση της δεσποινίδος που πληκτρολογεί για χάρη της Gogoth)

Όταν πρωτοξεκίνησα το blogging, είχα ορκιστεί οτι θα λέω ότι εδώ χάμω ο,τι μου κατέβει και σ'όποιον αρέσει, κι αν δεν αρέσει ακόμα καλύτερα. Όπως έλεγα και σ'ενα φίλο πρόσφατα, εν ολίγοις άνοιξα ένα μπλογκ για να τρολλάρω αυτούς που θα με τρόλλαραν. Γι'αυτόν τον λόγο, και για διάφορους άλλους, υπήρχαν εξ'αρχής δύο θέματα τα οποία ορκίστηκα στον εαυτό μου να μην θίξω ποτέ στο ίντερνετ. Το ένα ήταν τα θέματα υγείας, και το άλλο τα πολιτικά.

Θα έπρεπε να έχετε καταλάβει ως τώρα οτι δεν είμαι άνθρωπος που κρατάει τις υποσχέσεις στον εαυτό του. Παρ'όλα αυτά, αυτή την υπόσχεση την τήρησα. Μέχρι τώρα.

Ωραία είναι να'χεις ένα χώρο να μαλακίζεσαι, μόνο που δεν ζούμε πια σ'εποχές που σηκώνουνε πολύ μαλακία, ε; Στην τελική, αυτό είναι το μόνο βήμα που έχω για να πω δυο πράματα και να τα διαβάσουν δυο άνθρωποι παραπάνω.

Δεν έχω φυσικά καμία πρόθεση να κάτσω να κάνω πολιτική συζήτηση εδώ πέρα, ούτε να κάτσω να αναλύσω τα οικονομικοπολιτικά δρώμενα της χώρας. Έχω την αμυδρή εντύπωση ότι οι περισσότεροι απο σας τα βιώνετε καθημερινά στο πετσί σας. Όσοι δεν τα βιώνετε, ή δεν σας απασχολούν, συγχαρητήρια και χαιρετίσματα στον πλούσιο μπαμπά σας, έχω κάτι παλαιότερα καταπληχτικά ποστ περί γαμησιών και αλκοόλ που θα σας ενδιαφέρουν σίγουρα, σο μουβ αλονγκ πιπολ, ναθινγκ του ση χηαρ. 

Και μ'αυτή τη χαριτωμενιά, ας περάσω επιτέλους στην αφορμή γι'αυτό το ποστ. Μιλούσαμε που λέτε προχτές με τον συμβίο μου, και με έναν εκ των -δυστυχώς- πολλών φίλων που προσφάτως μετανάστευσαν στο εξωτερικό προς αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης και μας έλεγε ότι εκεί στο ΓιουΚεη που μετανάστευσε, διάφοροι Άγγλοι τους οποίους συναναστρέφεται, του εκφράζουν συχνά την δυσαρέσκειά τους  για το ελληνικό κύμα μετανάστευσης στην χώρα τους, καθότι όπως χαρακτηριστικά είπαν: "Δεν θέλουμε Έλληνες στις επιχειρήσεις μας γιατί ως γνωστόν κανένας Έλληνας δεν είναι ικανός να κλείσει οχτάωρο εργασίας". Γιατί εμείς οι Έλληνες λέει, έχουμε μάθει αλλιώς και στην Ελλάδα κωλοβαράγαμε εν ώρα εργασίας και φεύγαμε στη ζούλα να πάμε στα μπουζούκια και να φάμε μουζάκα.

Κοιτάξτε, εγώ να πούμε ψιλοχέστηκα τι λέει ο καθείς, κι όπως έχω χιλιοξαναπεί, δεν έχω ίχνος εθνικού φρονήματος. Αλλά εγώ ας πούμε πέρισυ για παράδειγμα, δούλευα σε δύο δουλειές έπι έναν ολόκληρο χρόνο, με δεκάωρο και δωδεκάωρο ωράριο καθημερινά, πέντε ή έξι μέρες την εβδομάδα, με μισθό τετραώρου - ΝΑΙ ΤΕΤΡΑΩΡΟΥ - με κάνα μπόνους ψίχουλο για τον κόπο μου που μου έφτανε για να πάρω τσίχλες, συντηρώντας τον εαυτό μου και ένα σπίτι, και φυσικά ανασφάλιστη, έτσι; Το τζομπ ντισκρίπσιον μου κυμαινόταν από το να φτιάχνω καφέδες και σάντουιτς στα αφεντικά μου και να τρέχω για τις εξωτερικές τους δουλειές με δικό μου μεταφορικό μέσο και έξοδα βενζίνης, έως το να φτιάχνω συμβόλαια και να χειρίζομαι πινάκια και διαγράμματα χιλιάδων ευρώ για χάρη της αγράμματης προϊσταμένης μου που δεν ήξερε να διαβάσει καν αγγλικά. Στο τέλος του έτους απελύθην και απ'τις δύο μου δουλειές, "λογω κρίσης" βεβαίως βεβαίως, με μηδενική αποζημίωση κι ένα πατ πατ στο κεφαλάκι για παρηγοριά, κι απέμεινα άνεργη αγκαλιά με τα δυο μου πτυχία, τα δεκάδες μου πιστοποιητικά, τις ξένες μου γλώσσες και τα 10 χρόνια προϋπηρεσίας μου. Κι έχω να φάω μουζάκα ένα χρόνο γιατί δεν ξέρω να τον φτιάχνω και που λεφτά για κιμά. Λοιπόν συγνώμη, ειλικρινά συγνώμη, αλλά όσο να'ναι όταν ακούω το σοσιοφοβικό αναθρεμένο με τη λογική προβάτου Αγγλάκι να λέει τέτοιες σοφιστίες, ε όσο να'ναι θέλω να το σοδομίσω με μια καλή Ελληνική γαϊδουρόβεργα μέχρι να βρω στο παχύ του έντερο. Πολύ φοβάμαι όμως οτι θα του αρέσει.

Επιμένω όμως, να αρνούμαι να γράψω πολιτικό κείμενο. Υπάρχουν πολλοί εκεί έξω, Έλληνες και ξένοι, που έχουν γράψει και πει τον τελευταίο καιρό πολλά ωραία πράματα επί του θέματος. Εγώ διάλεξα ένα που μ'άρεσε πιο πολύ απ'όλα, ίσως επειδή το'χει γράψει ένας καλλιτέχνης και μ'εκφράζει καλύτερα. Επειδή όμως το έγραψε στα ελληνικά, και η γνώμη μου είναι οτι ωραίο θα ήταν να το διάβαζε και κανένας αλλοδαπός, σκέφτηκα να το μεταφράσω και να το ποστάρω εδώ. Αυτό το βήμα έχω, αυτό χρησιμοποιώ.

Είναι το γνωστό κείμενο του κου Ιωαννίδη λοιπόν, το οποίο πιθανώς έχετε διαβάσει κάπου καθότι έχει κυκλοφορήσει αρκετά. Μπορείτε να το βρείτε και στην προσωπική του ιστοσελίδα, στα Ελληνικά και στα Αγγλικά, παρ'όλα αυτά θέλω να πιστεύω οτι η μετάφραση που κάναμε μαζί με τον φίλο μου είναι αρκετά προσευγμένη και πλούσια, χωρίς να θέλω να συγκρίνω ή να υποννοήσω κάτι. Το μόνο που θέλω ουσιαστικά να καταφέρω εγώ μ'αυτό το ποστ, είναι να σας παροτρύνω, αφενός να κάνετε παρόμοιες προσπάθειες μεταφράσεων αξιόλογων πραγμάτων, όσοι έχετε τον χρόνο και την όρεξη και κατέχετε κάποια ξένη γλώσσα, κι αφετέρου να τα προωθήσετε σε όποιους νερόβραστους αλλοδαπούς φίλους και γνωστούς έχετε. Δεν με νοιάζει αν ο κάθε παπάρης Ευρωπαίος με θεωρεί τσοπάνα κι ανίδεη, αλλά στραβώνω όταν συνειδητοποιώ καθημερινά πόσο μεγάλη μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει πιπιλίζοντας προβοκατόρικες προπαγάνδες ταϊσμένες απο τα μήντια. Έτσι ξεκινάνε οι πόλεμοι παιδάκια. Μην κάθεστε στ'αυγά σας, κάνει κακό και παχαίνει.



"We blame you, you know", some Englishman told me in London. He meant that we Greeks are damaging the rest of Europe's economy. With the release of my cd "Local Stranger" abroad, I will be frequently stumbling upon such comments by the foreign media.

How should I respond? What should I tell him? That his colonialist grandfathers treated my Cyprian relatives like animals, just because they were shepherds and didn't have a butler? That his queen, that grandma with the magnificent hats, used to personally sign death warrants against 19 and 20 year-old children that fought to free their lands? Should I tell him about his country's foreign policy, that artificially caused the hatred between the Greek-Cyprians and the Turkish-Cyprians, purposefully and forcefully turned Turkey's sight towards Cyprus, and aided by our own endless cocky stupidity, resulted in creating the Cyprian issue, with thousands dead, missing and refugees?

Should I tell him about the civil war here in Greece, and about the part his country's foreign policy played on it? About the partnership with the defeated German sheepdogs and all kinds of collaborators, against all those who fought for freedom up on the mountains? About how they took advantage of the local communist leadership's hardening provincialism, in order to once and for all get rid of the most creative and altruistic part of this country? And about how, henceforth, this country was dominated by comfort-obsessed, individualist, Greek good old boys - the ones that, when proclaiming "I love my country", they really mean "I love myself", or "I hate everyone else" - the very same ones that brought our nation to its disaster today?

Let's not talk about Germany, I don't want to tire you with the self-evident...

"We blame you!"... Come on Robert, behave yourself man, don't be such a child! I blame you back if that's the way you want to play it!

Your companies and your governments brought up and supported our corruption, in order to sell us their double-priced, useless and half-broken guns, medicine and telecommunications. They set up Olympic Games. Ours cost two times what Sidney's did, our then minister said so, proudly, to the foreign media. And when they asked him if those Olympic Games were being paid by foreign funds, he was offended (above all we have dignity!) "No! It is absolutely our own money! We don't know exactly how much yet, but we will know after the Games end!" The state payed for it, which means we paid for it, which means our grand-children paid for it. And we cheered and we celebrated in glorious opening and closing ceremonies. More like funeral ceremonies!

"We blame you!" Both my grandfathers died in the war. Not once did I hear my parents, who grew up dirt-poor and orphaned, or my refugee widowed grandmothers, blaming the Germans, the English, the Turkish or the Bulgarians as a whole. They carried a silence, a deep sense that man, no matter where he's from, hides inside him both the angel and the beast. He secretly feeds it, he hides it behind smiles and costless kind gestures, he represses it when it disturbs his every day life, and he frees it when the circumstances allow it. That, unless his own upbringing and morality are stronger. Now, should I start an academic conversation?

No. Then what? Let me get to the "quintessential" issues. Let me speak about the bullshit that your show-business has been selling to us for decades. About the pop, rock, chart nonsense they stuffed down our throats. For every notable song, we had to love a bag of garbage that went with it, and we were forced to connect our lives with them. "What do I care", he'll reply, "if you bought every piece of trash that the record labels and radios sold to you? You could choose not to listen to it. Do you always have to blame others for your mistakes?"

Okay, I'll speak about our mistakes too. You're right Robert, and you don't even know the half of it. Our first parliament averaged 200 godchildren per congressman. We were broken to begin with. The civil war during the revolution counted more dead than the actual struggle against the Ottomans. We christened the Italian Kapodistrias a Greek, and then we killed him because he didn't share our flaws. No matter how much blood we spilled, no matter how many hymns we chanted, no matter how many heroic exodi we attempted, in the end, you turned us into a proper state, so we could do your dirty work for you. One of the top three political parties of our newly founded country, the one that eventually won, was named "The English Party". That speaks for itself. What obsession made us think that we can actually raise our heads against you? You lost noble kids to us Robert, I know. Poets, utopians, oxfordian connoisseurs of ancient lore, teenage greek lovers, book-taught Greeks, Platonists - when no word about Plato had been heard around here for ages. We were illeterate Arbereshes, Vlachs, Gypsies, Turks, Pomacs, Slavomacedonians, Chams. You fought at the Navarino battle, you gave us a country, you made us Greeks. We just won the Euro Cup and we went out on the streets to beat up some Albanians.

Nah, we only say these things in private, they're not to be heard in public, otherwise they turn into hyperbole and lies. I'll talk about other things:

Well, don't think we've had it easy all these years, Robert! It wasn't paradise to sleep on a strecher out in the hall of some hospital, after surgery. Nor to be handicapped and unable to move through our cities. Nor to give birth by c-section because the obstetrician wants to make some extra cash, and to feed your child powder milk so that he can get his commission. Nor to be unable to find justice in court. Nor to be governed by those who governed us. Nor to live in the ugliness of our cities, where anyone could build anything, anywhere they wanted. Nor to be a child with no proper state education and no free time, with five private tutors a day, with angst and depression. Nor to be a senior citizen with no health care and no pension, waiting to die in front of the TV. Nor was being an Egyprtian, a Cyprian, a Greek of Asia Minor, an Imbrian or a Pontic, ever pleasant. So don't you say we had our fun all those years with borrowed money. This borrowed money was given by the corruptors of your governments and your companies, and was spent by our corrupted sell-outs. And wealthier the powerful grew through our misery and our humiliation, and today they want more.

Now, how it is possible for this rich and incorruptible country of yours, while having sucked on colonial blood all these years, to also be in dept, or why your educational benefits, your health insurance, your salaries and your welfare are being cut down, or why there have been homeless people under your bridges for years now, as well as hungry people on the streets and illiterates in 2012, that is another, huge, global issue that we should be looking into, all together. It does not stem from the Greek situation. Do not blame us for things we are not to blame for.

If you wish to do so, blame us for our lack of organized defense against an unprecedented, yet well expected attack. Blame us for being unprepared, isolated, autistic shoegazers and idlers, a city defenseless in the wake of the beast's foretold rampage. And blame yourself a little, that instead of sympathizing with the weary poor folk of Greece, you sit, half-asleep, mouthing words fed to you by the markets, the magazines and the media racist analyses, waiting for your turn. Each and every day, they tell you all about the greek laziness, the greek corruption, the greek lies. But the truth that is being kept hidden from you, will come from us: Get ready to lose everything you think you own. Because you will lose everything!

And don't you say "this is not going to happen!" We said so as well. And today we woke up with no ground beneath our feet. Tomorrow, it'll be your turn. So when the time comes that you will be deprived of your pension, of the money you earned sweating and missing from your children, the money you put in their care, when you won't have a doctor to heal you, a bed to sleep in, welfare to make sure you fare well, food to eat, songs to sing, then double blame us. Because we are the ones that opened the back door.

Our sin was not only that we created a debt, that we stole from our own homeland, that we built illegally, that we gave and received money under the table, that we voted for animals, that we bribed, that we got married by fancy pools, limos and fireworks while being in debt, that we threw away whole salaries at night clubs, that we chose politicians and artists to represent our most shallow and ugly aspects. It goes without saying, that we are responsible for all that, and more even. But our greatest true guilt towards you, is that we made the start, so that soon, they will drink your blood too.

Our responsibility today, is to fight for your children. And your responsibility is to fight for ours. That's the only way.

The rest is nonsense.

And you say "We blame you". Moron.

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

ΜΠΙΠ ΜΠΙΠ

Λοιπον εχει παρατραβηξει αυτο το αστειο. Τι νομιζετε κυριοι μου οτι ειναι η εμπνευση, φουσκωτη κουκλα να τη στηνεις και να τη μπηδας; Τι νομιζετε, οτι αλλη δουλεια δεν εχω απ'το να καθομαι να κουραζω το φανταστικο αυτο κεφαλι μου για να την παιζετε εσεις; Τι ειναι ο καλλιτεχνης, ορκωτος υπαλληλος ή αγιοβασιλιατικο ξωτικο να ιδρωνει στη δουλεψη σας; Οχι αμα ειναι να βγαλω μπλοκ παροχης υπηρεσιων να εξοικονομησω κανα φραγκο, ανεργος ανθρωπος πραμα. Προσεχτε γιατι θα βαλω ad sense και θα σας ταραξω στη διαφημιση. Θα μπαινετε στο μπλογκ και θ'ακουτε τη ρωσιδα να σας λεει οτι "ειστε ο εφτακοφανταστικομυριοστος αναγνωστης και καντε κλικ για να κερδισετε ενα τριημερο στη λαπωνια μαζι με το σκυλο του τεν τεν κι ενα αηφον που βραζει κουνουπιδια". Πανε να παιξετε κανα σκαηριμ ή οτι αλλη  μπουρδα παιζει η ενδοξη ελληνικη νεολαια δηζ ντεηζ κι αφηστε με ησυχη να κανω το σαικς με τον υπεροχο γκομενο που μου'φερε ο αη Βασιλης περισυ. Αι σιχτιρ πια.

Οχι ενταξει, καταλαβαινω οτι εκει στο υπογειο της γιαγιας σας οπου περνατε το μεγαλυτερο μερος της ζωης σας, δεν εχει πολλα ενδιαφεροντα πραγματα να κανετε. Αλλα πρεπει να καταλαβετε κι εσεις οτι θελω να σοβαρευτω και να γινω μανα, δεν μπορω τωρα να εκτιθεμαι ετσι στα ξενα ιντερνετς, διοτι με τι κουτελο θα πορευτω μετα στην κενωνια, κι αφηστε που εχω μαθει να μαγειρευω και ξερετε κυριοι μου ποση ωρα κανει να βρασει η φαβα; Δεν εχω χρονο σας λεω. Αλλα επειδη σας συμπονω και γνωριζω απο αγαμιες (εξ ακοης μονο), εχω βρει μια λυση στο προβλημα σας, κι οταν λεω προβλημα εννοω αυτες τις γκαβλες που παθαινετε και δεν μπορειτε να ζησετε χωρις τις παπαριες που γραφω. Αλλα την λυση αυτη θα σας την παραθεσω στο τελος του ποστ για εμφατικους λογους. Τωρα θα κανω ενα μικρο ιντερλουδιο για ενα σημαντικο κοινωνικο ζητημα που με απασχολει τελευταια. Θεωρηστε το την πρωτη καλη μου πραξη για το νεο ετος.
Λοιπον περσι ενεδωσα στις κοινωνικες επιταγες και εγινα κατι που ειχα ορκιστει να μην γινω απο τοτε που ημουν τοσο δα γωγοθι: Εγινα γυναικα οδηγος. Θα σας εξιστορουσα τις ομολογουμενως χαριτωμενες μου περιπετειες μεχρι να γινω μια τετχια, αλλα ειπαμε δεν ειμαι το πουτανακι σας! Ο λογος που αναφερω το σημαδιακο αυτο γεγονος, ειναι για να πω μονο τα εξης:

Αρχιδομαλακοκεφαλοι βλακαμαδες κουραδογεννοι γουρουνομουροχαβλοι ελληνες οδηγοι, γαμω τη μαμη που σας ξεγεναγε και γαμω τα τριχωτα ποδια του Σπαιντερμαν, που να τρακαρετε και να διαμελιστειτε και να μην ψοφησετε κιολα, Η ΚΟΡΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ την ανεμοκαυλα σας μεσα! Ο πανσοφος ελληνικος Κ.Ο.Κ. κουραδομπασταρδες λουγκρες, το λεει ξεκαθαρα οτι την κορνα την χρησιμοποιουμε μονο σε περιπτωσεις εκτακτου αναγκης ή προς αποφυγη πιθανου ατυχηματος. Λοιπον εχουμε και λεμε μπιφτεκοκεφαλοι βλαχολαμογιοι. Αν θετε να ειδοποιησετε τον μπροστινο σας οτι αναψε πρασινο, βγαλτε το υδροκεφαλο σας απ'το παραθυρο και φωναχτε σα να ειστε στη λαϊκη, επικαλεστειτε τον Κθουλου και δεηθειτε για την οργη του Οσιρη, ριχτε καταρες και φτιαχτε ματζουνια, αλλα μη κορναρετε γαμω τον απυθμενο πατο σας. Αν παλι θετε να ειδοποιησετε πριν περασετε ενα στοπ, σταυροκοπηθειτε και απαγγειλετε τη διαθηκη σας στο χαντς φρη και περαστε με δικη σας ευθυνη κι εγω θα προσευχηθω να φατε το τιμονι και να παραβιαστειτε στο αριστερο αυτι απ'το λεβιε σας. Αν δεν θετε να το κανετε αυτο, τοτε χαλαρωστε και κοψτε ταχυτητα για λιγα δευτερολεπτα, και σας υποσχομαι οτι ακομα κι αν αργησετε πεντε λεπτα παραπανω, η μιζερη και αναιτια ζωη σας θα σας περιμενει στο υπογειο της γιαγιας σας οπου και την αφησατε μαζι με τη συλλογη απο τσοντες. Αν βαριεστε, αναψτε ενα τσιγαρο, τραβηξτε μια μυτια, παιχτε με το σαλιγκαρακι στο παντελονι σας, καντε ο,τι ποθειτε τελοσπαντων αλλα μη βαρατε την γαμημενη την κορνα  που να κενωθουν οι ορχεις σας και να σας φυτρωσει καρκινος στη μασχαλη! Και τελος, αν επιθυμειτε να με προσπερασετε, τραβατε να γαμησετε καμια σαμπρελα ποδογλυφτες χλεμπονιαρηδες που μου γινατε ολοι καρδιοχειρουργοι  και βιαζεστε - οπως λεει και η φλονς μου που ειναι καλο κοριτσι και δεν βριζει σα νταλικιερης οταν οδηγαει σαν και του λογου μου. Εγω σπερματοκαταβροχθες μου μπορει να οδηγω ενα πενηνταρι τσοφλι που θελει σπρωξιμο στην ανηφορα, αλλα οσο και να με προσπερασετε, δε μπα να'χετε και 500 βουκεφαλες μες στο καπο σας να κυνηγανε χρυσα καροτα, εγω στο επομενο φαναρι θα βγω παλι μπροστα σας και ξερετε γιατι; Γιατι οδηγατε στην Αθηνα τυρογαμηκουλες μου, στην πρωτευουσα της κυκλοφοριακης συμφορησης και οχι σε πιστα του Μοντε Καρλο γαμω τα πλαστικα στρατιωτακια που χωνετε στο γκωλο σας, γι'αυτο ΣΚΑΣΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΓΑΜΗΜΕΝΕΣ ΤΙΣ ΚΟΡΝΕΣ ΣΑΣ!

Επισης η ολ ταημ κλασικ ατακα "Πηγαινε πλυνε κανα πιατο μωρη που μου θες και τιμονι", ειναι κατα τη γνωμη μου πολυ υποτιμημενη και περνει πλας ναην θαουζαντ λεβελς οταν α) τη λεει μια γκομενα (μουα) σε μια αλλη γκομενα, β)τη λεει μια γκομενα (μουα ανκορ) σε εναν αντρα και γ) την λεει μια γκομενα (μουα οσι) σε εναν παπα. Τρου στορι.

Και τωρα που ξαλαφρωσα λιγο και πριν παω να μαγειρεψω, ας ερθω και στη λυση του προβληματος που λεγαμε πριν. Λοιπον κοιταχτε να δειτε πολυλατρεμενοι αλλα και λιγο θλιβεροι αναγνωστες μου, επειδη δεν εχω εμπνευση αυτη την εποχη και δεν ξερω ποτε και αν θα ξανα εχω, κι αφου δεν καταλαβαινετε ντιπ για ντιπ, τεηκ ε χιντ: Ας θεωρησουμε οτι το μπλογκ αυτο ειναι επισημως κλειστο μεχρι νεωτερας. Αλλα καθοτι σας αγαπω και μ'εχετε δοξασει χριζοντας με την μποτομ μπιτς του ιντερνετ ατενσιον χορινγκ - το χορινγκ με νταμπλγιου - πηγα κι εφτιαξα προφιλ στο formspring για παρτη σας μονο! Αν θελετε λοιπον να μου πηδατε την ψυχη κατα παραγγελια, μπορειτε να μπαινετε εκει, να μου λετε τις μπουρδες σας κι εγω να σας απανταω με την χαρακτηριστικη τσαχπινογαργαλιαρικης αισθητικης ευχαιρια στον γραπτο λογο. Το νικνεημ μου εκει ειναι Gogothi με i γιατι το σκετο ητανε πιασμενο, δεν ξερω απο πχιον μπουστη. Βαζω λινκ στο κουτακι μπανερ ουμπλε ντουμπλε επανω δεξια. Και που ξερετε, ισως αν ειστε ευφανταστοι και πρωτοτυποι να φτιαξουμε υλικο για νεο ποστ. Αν θελετε να γραφω κυριοι, καντε κι εσεις ενα κοπο

Αααα, ναι, το φορμσπρινγκ ειναι ενα σοσιαλ νετγουορκιν πραμα που μπαινει οποιος θελει ανωνυμα ή επωνυμα και κανει ερωτησεις σε καποιον φαντασμενο που την εχει δει καπως (στην προκειμενη εμενα), κι ο φαντασμενος υποχρεουται να απαντησει πνευματωδως σε οποιαδηποτε ερωτηση. Για να δειτε ποσο σας αγαπω. 

Οχι δεν εχω αναγκη απο επιβεβαιωση, εχω γκομενο πλεον οκει;

(οκει καπτεν ομπβιους!)
Αντε και καλη χρονια μαδαφακααααας...








Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

ΟΡΙΣΤΕ ΜΑΣ!

 Περισυ καπου τετοια εποχη ειχα φτιαξει μια εορταστικη αναρτηση-φορο τιμης στα καταπληχτικα κομεντς αυτου του μπλογκ. Σκεφτηκα λοιπον να το κανουμε εθιμο, μια φορα το χρονο να φτιαχνω ενα κολαζ απο τις μπουρδες σας και να θυμομαστε ολοι μαζι τις μοναχικες νυχτες που αυνανιστηκαμε αγκαλια με τις φωτεινες σαν το αστρο που ξετσουτσουνιασε τον μικρο Ιησου οθονες μας. Του χρονου βεβαια - αν το μπλογκ ειναι ακομα ανοιχτο και αν δεν εχω γινει ακομα μανα - η αντιστοιχη αναρτηση θα ειναι περιπου τρεις γραμμες, γιατι μετα το κλεισιμο του μπλογκ ζαμπονιασατε ολοι και δεν λετε ουτε μια μαλακια της προκοπης πια, αλλα χαλαλι. Τουλαχιστον γλιτωσαμε απο τρολς και ανεπιθυμητουςΣΚΑΤΑΣΤΟΣΤΟΜΑΜΟΥ!

Οου μαη γκαντ εγραψα εισαγωγη μιας μονο μικρης παραγραφου! Κατι μου συμβαινει, θαρρω πως μαλλον ωριμαζω....


Παω να δω αν τα βυζια μου ειναι ακομα στη θεση τους. Εσεις μπορειτε να γελασετε με τα χαλια σας.
Και μην ξεχνατε, σας αγαπω.





όποιος ασχολείται με τα ίντερνετς δεν είναι σοβαρός άνθρωπος για αυτό μη μου το παίζετε ιστορία εμένα
Αυτος είπε...
πες ό,τι θες για τους άντρες, μα
τα φλάι να τα αφήσεις ήσυχα.
Ορίστε μας.

nihilio είπε...
ΑΥΤΑ ΝΑ ΤΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΓΚΟΘΑΔΕΣ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΑΜΠΙΡΟΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΣΛΕΫΕΡ
Ανώνυμος είπε...
molis prosevalles thn ierh aderfothta mas apo petsina swvrakakia k baby oil!parta pisw giati h orgh tou Odin tha se kunhgaei gia xronia...
blackcroach είπε...
Play neofolk, get money, fuck bitches. MARTIAL INDUSTRIAL PIMPS YO.
Ανώνυμος είπε...
           Ειναι σαν να λες ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΡΟΚ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΒΡΙΖΟΥΝ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΙ                     ΝΑ ΜΗ ΦΛΕΡΤΑΡΟΥΝ ΕΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ

αυτο δεν ειναι ροκ φιλε.

αυτο ειναι μπριτ-ποπ

Morgoth είπε...
egw pinw mpures molis ksupnisw kathe prwi thewroumai agrio metallo?
Ανώνυμος είπε...
ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΝΙΩΘΩ.
ΝΕ ΜΑΛΙΣΤΑ. ΒΙΩΝΩ ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ

mits είπε...
Κι εγω εχω διαβασει τον αλχημιστη, αλλα οκ, ηταν καλοκαιρι, δεν ειχα τι να κανω
spooky loner είπε...
εγω θελω παγωτο.
γιατι δεν μας σερβιρετε παγωτο με το blog σας;

tzeentchakos9 είπε...
Εγώ προσωπικά ακολουθώντας τον γέρο χασάπη Μουσάσι είπα να πάρω το κενό σαν Δρόμο, με αποτέλεσμα να βλέπω τον Δρόμο σαν κενό. 
nihilio είπε...
Κι εμένα σήμερα με έχουν πιάσει οι ρομαντισμοί μου: ακούω Burzum
εμένα με κυνηγούσε ο κόκορας της γειτόνισσας όταν ήμανε μικρότερο από τόσο δα
αλλά μετά τον φάγαμε τον πούστη

Είμαι ο στυλοβάτης αυτής της κοινωνίας, ο πειθήνιος πολίτης που στηρίζει το σύστημα, το πρότυπο του χειριστή που λειτουργεί τη μηχανή.
MDr είπε...
τα indigo παιδια, εχουμε μωβ αυρα και ντισκομπαλα φωσφοριζε καταστασεις. 
Manos Chaos Jester είπε...
πρεπει να με δει επειγοντως γιατρος
ισως και εξορκιστης

Πάρης είπε...
In retrospect, ήμουν μεγάλος τσογλανος στα νιάτα μου.
όταν θα γίνω πρωθυπουργός θα σας κάψω όλους για το καλό σας
πολλές φορές θα ήθελα να ήμουν κι εγώ λίγο μουνοπανάκι, αλλά δεν μου βγαίνει. 

Μήπως τελικά είμαι gaylord;

kathysteras είπε...
Βέβαια μπορεί τελικά απλά να είμαι πολύ λίγος και αθώος για να καταλάβω το μεγαλείο της ηλιθιότητας αυτό του κόσμου.
Πάρης είπε...
Δεν ξερω τι λετε αυτη τη στιγμη, εγω σκεφτομαι μονο μιονια και αντινετρινα και διαγραμματα Feynman. 
Flonsavardu είπε...
αη λοβ μαστουρμπεισον και θα το φωνάζω. 
ninguaqui είπε...
Διαδικτυακα Ορμώμενα Χειρογλύκανα:

Τα εκ δικτύου παραγώμενα κ προερχόμενα του χειρός γλυκάδια Εναλλακτικά κ: Ιντερνετικά τρομπαρίσματα.
Αγγλιστί: Internet spawned masturbation.

Πάρης είπε...
Ηδονη ειναι και τα ηλεκτροδια στις ρογες με χαμηλα αμπερ αλλα δεν τα βαζουμε στο κρεβατι μας, ραιτ? 

ραιτ?

Ahriman είπε...
εγω παντως αν παρω τηλ να παραγγειλω φαγητο και το σηκωσει γυναικα με το που ακουω τη φωνη της την φανταζομαι στα 4.
Ασχετος είπε...
Εμενα που με διαβαζεις τωρα δεν ξερεις ποσες φορες εχω τραγουδησει το τιμημενο, ζητω η ελλαδα ζητω η θρησκεια ζητω νεα δημοκρατια, μπας και πηδηξω καμια δαπιτισσα!!!
Ανώνυμος είπε...
Καθομαι ρε παιδι μου απλα εκει περα, μαιντινγκ μαη οουν μπιζνες - μπηινγκ μπιουτιφουλ, σεκσυ εντ οσομ και ξαφνικα ερχεται ενα σεξ απο το πουθενα!
Αν εχω ορεξη για ενα σεξ, παιρνω αυτο το σεξ.

Gandalf The Grey είπε...
Αη καν σμελλ δε μανλινες ιν δις μπλογκ!
Αυτος είπε...
δω γαμάνε σέρνικους, και συ γυρεύεις νύφη
ninguaqui είπε...
Ρε, ο αυνανισμός δεν είναι κακό πράγμα.Κάπως μοναχικό βέβαια, αλλά δω μέσα έχουμε την ευκαιρία να μαλακιζόμεθα μες την αρένα με τους ανώνυμους κ μη, δημόσιοι οργασμοί με επευφημίες κ αποδοκιμασίες του πάσα ένα.
kathysteras είπε...
το πεος ειναι οτι πιο πιστο εχει ενας ανδρας, ειναι παντα εκει για εσενα ,ποτε δε σου αρνηθηκε τιποτα, εκτος απο τοτε που ειδε εκεινον τον τριχωτο κωλο και τελικα ειχε δικιο
mits είπε...
τα βυζγια δηλαδη προκαλουν και φοβο?
Πάρης είπε...
νεβερ αντερεστιμειτ δε μπουμπς, μπουμπς κεν μπη ε γουεπον οφ μαςς ντιστραξιον. 

Μποουθ ντιστραξιονς

Και τα στρουμφάκια τα καημένα είχανε φάει τεράστιο πακέτο. Μία γκόμενα για πεντακόσιους μαλάκες κι έναν πορνόγερο που δεν ήξερε ποτέ πού πήγαιναν και αν ήταν μακριά ακόμα. Σαν καψιμί ήταν το γαμοστρουμφοχωριό, τίγκα πουτσότριχα και βαρβατσίλα. 
spooky loner είπε...
κατα την γενικευση ολοι ειμαστε πουτανες και μαλακες οποτε ενας μαλακας εχει παντα μια πουτανα διπλα του.
Πάρης είπε...
και καλα διαλεγουμε ποιον θα ερωτευτουμε αλλα το βασικο κριτηριο ειναι το κριτηριο του ψαριου που τσιμπαει το αγκιστρι με το πιο γυαλιστερο δολωμα.
ThEiTsA είπε...
Αν είναι να 'ρθει θε να 'ρθει, τουλάχιστον όμως να μη βρει το λυκόσκυλο στην πόρτα, τρεις σφίχτερμαν και νάρκες σε όλη την αυλή. Με πιάν'ς;
ninguaqui είπε...
αν θες κάτι δεν κρατιέσαι που να βγει ο διάολος ντυμένος σεφ κ να σε κοπανάει με κουτάλες.
Πάρης είπε...
Αν βεβαια εισαι σκατας, η πολλη γνωση δεν σε κανει καλυτερο, μονο πιο επικινδυνο.
Ανώνυμος είπε...
απο τη σηψη της ανδρικης ψυχης, ξεπηδαει το ανθος της οικογενειας.
ειναι ενστικτο.

αν καταφέρουμε να γίνουμε γυμνοσάλιαγκες (στην ψυχή) τότε όλα τα άλλα είναι περιττ
spooky loner είπε...
oταν κατι ειναι αληθινο μεσα στο μυαλο μας ειναι και στην πραγματικοτητα.
Gandalf The Grey είπε...
ωραια και καλα ολα τα δυνατα συναισθηματα, αλλα οποιος νομιζει πως δεν μπορει να ζησει χωρις αυτα, καλυτερα να παει μεχρι το Λοθλοριεν να δει αν ερχομαι. 

Επισης να προσεχει γιατι καπου εκει μεσα σε ενα ξεφωτο εχεσα μια φορα και γλιστραει.

mits είπε...
ΝΑΙ ολοι εδω μεσα θελουμε να μαθουμε για την ερωτικη ζωη του γωγοθιου!
Ή μπορουμε να αποκτησουμε δικη μας.

Ahriman είπε...
εγω ο Αριμαν εχοντας σωας τας φρενας(λεμε τωρα) δηλωνω οτι σκαω να μαθω τα παντα για την ερωτικη ζωη της Γωγους.
Elias είπε...
αν είσαι άλογο και έχεις δει δυο καουμπόυδες να ρίχνουν σφηνοκωλάδες ο ένας στον άλλο κάτω από το Αυγουστιάτικο φεγγάρι, τότε πραγματικά, το να θυσιαστείς πηδώντας στις εχθρικές γραμμές για να φας τον αντίπαλο βασιλιά, θα σου φανεί σα συναυλία του Ρακιτζή.  
deacon είπε...
Γυναίκα άσε γύριζα απο τη δουλειά σήμερα και με δάγκωσε ένα βαμπίρ. Φέρε μία το οινόπνευμα - έχει γιομίσει ο τόπος απο δαύτους, μα που είναι το κράτος
Flonsavardu είπε...
Μια φορά είχα ρίξει ένα χαστούκι σε μια φίλη μου επειδή μου είπε ότι είναι κουμουνιστρια. 
spooky loner είπε...
ολα καλα ειναι.
μονο τα κουκια ειναι κακα γιατι εχω αλεργια.
και εχουν χαλια γευση.

Ahriman είπε...
κατι για σφηνακια πηρε το ματι μου ποιος κερναει?
Μου τη σπάει το γεγονός ότι όλες οι γκόμενες έχετε βγάλει αρχίδια, αλλά για την περίπτωσή σου έχω να πώ πως τα δικά σου είναι αληθινά, τριχωτά, μεγάλα και ζουμερά
mits είπε...
Ειναι ο τροπος που γραφεις. Διοτι η γραφη σου ειναι προσανατολισμενη εγκυκλοπαιδικως, και οχι καβλωτικως. :)
Αυτος είπε...
Για δε γίνεσαι δήμαρχος?
kassandrismoi είπε...
Και ταξιδεύοντας από μπλογκ σε μπλογκ τελικά βρίσκεις απίστευτα κομμάτια κατάθεσης ψυχής που χαίρεσαι να τα διαβάζεις
kassandrismoi είπε...
ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΗ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ. όσο πιο νωρίς το αποδεχτείς τόσο πιο εύκολη θα κάνεις την ζωή σου. τα κείμενα σου είναι αυτοβιογραφικά με το ύφος ημερολογίου κοριτσιού που αποφεύγει τον ψυχολόγο για οικονομικούς λόγους και έτσι.
ακόμα και σε αυτό χάλια τα πας.

πλέον είσαι ξεπουλημένη 
τι έγινε τελείωσαν τα λεφτά και είπαμε να κάνουμε ένα ριγιούνιον τουρ για να πληρώσουμε τις δόσεις του εξοχικού;

mits είπε...
προκαλεις το τρολ που κρυβω μεσα μου να σχολιασει ανωνυμα.
Tripokaridos είπε...
 Από τα πόσα κόμεντ και έπειτα μπορούμε να μιλάμε στον ενικό;
Ανώνυμος είπε...
pantrepsou me
Flonsavardu είπε...
όχι πες μου γλυκα μου γυναίκα μοναδική ναι δεν νιώθεις κάτι ώρες κ στιγμές τρομερά μαλακας; 
Manos Chaos Jester είπε...
gogoth να σε παρουν στο cosmopolitan 
θα γινει λιγοτερο μισητο

κανείς δεν συμπαθεί τους καλλιτέχνες
mits είπε...
Ο,τι κι αν κανεις, μη σβησεις ποτε αυτα τα σχολια. Αποτελουν σημειο αναφορας και εφαλτηριο για το μελλον.
Ε, δεν θα 'σαι καλά που θα κάτσω να διαβάσω όλο αυτό!
spooky loner είπε...
ειμαιμπερδεμενηκαιδενξερωτιναπωαλλασοβαρατωρα;
Μοναχικό Κυκλάμινο είπε...
"Nobody puts Gogoth in the corner" 
Katelyn Valentine είπε...
η αληθεια βρισκεται στη Gogoth,γκεγκε;