Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

ΘΕΝΚ ΓΙΟΥ ΒΕΡΙ ΜΑΤΣ

Λοιπον ειχα μια φανταστικη ιδεα. Εκει που σκοπευα να συνεχισω να αφηνω το μπλογκ μου παρατημενο για να το αναστησω ενδοξα καποια στιγμη που θα σας εχω λειψει απεριοριστα, σκεφτηκα οτι τουλαχιστον αξιζει ενα αξιο αρθρο να κλεισει τη φετινη χρονια. Κι εκει μου εσκασε: γιατι να κατσω να το γραψω εγω που ειμαι και σε ενα μουντ περιεργο; Να το γραψετε εσεις!

Εκατσα λοιπον κι εκανα ενα χαριτωμενο κολαζ μερικων εκ των σχολιων σας. Αλλωστε το ξερουμε ολοι οτι σ'αυτο το μπλογκ τα σχολια αξιζουν περισσοτερο απ'τα κειμενα. Και σ'αυτο το σημειο θα ηθελα να σας ευχαριστησω ολους. Που κανατε πιο ανεκτες εκεινες τις μερες μου στην πρωινη κωλοδουλεια οταν το πρωτοανοιξα το μαγαζακι. Που πασπατεψατε τις μοναχικες μου νυχτες με αλαμπουρνεζικα. Που με προτιμησατε και δεχτηκατε την τιμωρια γι'αυτο. Και ξεχωρα θα ηθελα να ευχαριστησω τη δεσποινιδα καρδιακη μου φιλη Ερικα που ενα μοιραιο βραδυ με προσυλητισε στον κοσμο του μπλογκινγκ. Και τελος τον πνευματικο μου μεντορα-δασκαλο-πολυλατρεμενο-πεφωτισμενο-υπεροχο ιπποτη στον οποιο χρωσταω την ιντερνετικη μου ζωη.

Δεν εχω επιλεξει τα καλυτερα σχολια, ουτε τα πιο εξυπνα, ουτε καν τα πιο αστεια, γι'αυτο οσοι εχετε μεινει απ'εξω μην παρεξηγηθειτε και μη νομιζετε οτι μ'αυτη τη μινι αναδρομη δεν ξεραθηκα στα γελια, δεν προβληματιστηκα και δεν συγκινηθηκα με τα σχολια σας. Επελεξα οτι με συμφερει γιατι ετσι ειμαστε εμεις οι συγγραφεις. Δεν λεμε ποτε την αληθεια αλλα προσαρμοζουμε την πραγματικοτητα οπως μας συμφερει. Και κυριως μην παρεξηγηθειτε γιατι εγω τοσο καιρο εκθετομαι μπροστα σας, καπως πρεπει να σας ξεφτιλισω και σας αγαπες μου... Αλλωστε, ειναι ολα δικα σας λογια!!! :)

Σο, θενκ γιου βερι ματς, αη φακιν λαβ γιου εντ σι γιου νεξτ γιαρ ΜΑΔΕΡΦΑΚΕΡΣ!!!!

-------------------------------------------------------------------------------------


Meister G είπε...

I HAVE CREATED A MONSTER!!!


Ανώνυμος είπε...

απ'οτι λες πηδιεσαι. Ο αλλος δηλαδη που ειναι μπετατζης κυρια μου ΝΑ ΜΗΝ ΠΗΔΗΞΕΙ ?????


Ανώνυμος είπε...

να αλλαξεις δουλεια, γινε κονσομανσιον αφου ολοι σε καυλαντιζουνε εσενα


mits είπε...

Το καλο ειναι οτι υπαρχουν πουρα σαν κι εσας και εμπνεομαστε


Ανώνυμος είπε...

Αγαπητή Gogoth,
Ειλικρινά δεν έχω λόγια για να περιγράψω αυτό που μου συμβαίνει....
Διαβάζοντας το Blog σου ένιωσα ένα κύμα ρήγης να με διαπερνά.
Κανείς δεν έχει μιλήσει στην καρδιά μου όπως εσείς Gogoth. Με αγάπη
Το μοναχικό κυκλάμινο.


τόσο δα είναι μωρέ το παιδάκι είπε...

αν όλοι εσείς οι σκηνοθετάδες που κάνετε τέτοιες ταινίες και όλοι οι άλλοι κουλτουριάρηδες που τις βλέπουν πεθάνετε αύριο, εμείς οι όμορφοι ρηχοί άνθρωποι δεν θα το καταλάβουμε. ο κινηματογράφος πρέπει να πεθάνει κάνει κακό και είναι άσχημος κατά κύριο λόγο


Ανώνυμος είπε...

μου τι δινει που γραφετε τα αγγλικα με ελληνικα... ΨΩΝΑΡΕΣ!!!!!


Ανώνυμος είπε...

Gogoth u are my religion fuck JC!!!


panas είπε...

Πως μπορει να καταναλωνει καποιος τη ζωη του γραφοντας κειμενα τερατωδους μηκους;Ουφ κουραστηκα παω να μπω msn


Flonsavardu είπε...

gogoth σ' αγαπώ. παράτα τον μάστερ τζι και έλα να τα φτιάξουμε τα δυο μας.


Ανώνυμος είπε...

χαιρομαι για την ιδιοφυια σου, δεν εχω ποταπα αντιζηλα συναισθηματα.
απλα λυπαμαι για τους υπευθυνους του ΜΙΤ που θα ειναι πολυ στεναχωρημενοι που δεν σε εχουν στην ομαδα τους.


nihilio είπε...

A, μπήκες στο γκομενίτζα μόουντ τώρα και προσπαθείς να εξηγήσεις στο θύμα ότι πηδήχτηκες με όλους τους φίλους του στο facebook για να δεις αν πράγματι τον αγαπάς (μεταφορικά πάντα).
Έχουμε ακούσει πολλές σαν κι εσάς μαντάμ, και δεν ήταν καλύτερες, απλά περισσότερες.


Manos Chaos Jester είπε...

καλά πρέπει να αισθάνεσαι γαμάτη που περνά ο κάθε απελπισμένος από το μπλόγκ και λέει τον πόνο του. να το κάνεις μπαρ, κοπελιά.


Θώρ είπε...

Κοπελιά είσαι και πολύ πάουερ μέταλ.
Σε πάω.


Flonsavardu είπε...

τι θα γίνει δηλαδή; κυρία γκόγκοθ σας επαναφέρω στην τάξη! γαμώ τον χριστό σας, περνάτε περισσότερο χρόνο στον υπολογιστή σας και από μένα, και αυτό ξέρετε δεν είναι καλό....!!!

μην γίνετε σαν και μένα. σωθείτε όσο είναι καιρός. εκεί έξω έχει κόσμο!


Κάβουρας είπε...

Παρακαλώ, όπως σας στέψουν Βασίλισσα.


Ανώνυμος είπε...

Το επιπεδο της συζητησης παραμενει πολυ χαμηλο για να συμμετεχω.


Ανώνυμος είπε...

Ανωνυμε, εσυ που ποσταρες τελευταιος, ντροπιαζεις το ονομα που εχουμε στην κοινωνια.
Τελικα η ανωνυμια ειναι δικοπο μαχαιρι, γαμω το κερας μου.


nihilio είπε...

Όταν ασχολείσαι με έναν μαλάκα πέφτεις στο επίπεδό του και σε κερδίζει λόγω εμπειρίας. Πόσο μάλλον με τις ορδές τους
- true story


Ανώνυμος είπε...

Οταν ενα troll μπαινει σε ενα μπλογκ και δεν ξερει τι να κανει, κανει ο,τι ξερει...


troglodyte είπε...

εφοσον η περσονα στο νετ δεν αναπτυσσεται με το χωρο που της αφηνει η αντιμετωπιση των αλλων σαν καλουπι, τη φτιαχνει το υποσυνειδητο του χρηστη. Και φυσικα, της φοτρωνει τα απωθημενα αιωνων.


Manos Chaos Jester είπε...

το άρθρο ενός μπλογκ πρέπει να με φτύνει,να με βρίζει και να παίζει τον εγκέφαλό μου στα δάχτυλα εμέ τον αναγνώστη και στο τέλος να με σερβίρει σαν πολυτελές πιάτο στο ίδιο μου τον εαυτό. Κοινώς να με λυτρώσει.


Flonsavardu είπε...

άνθρωποι που βαριούνται περισσότερο και από εμάς είναι να τους λυπάσαι.


mits είπε...

ξερεις οτι κραζεις το ιντερνετ μεσα στο ιντερνετ, αρα συνειδητοποιεις οτι προκαλεις την οργη του περα απο καθε οριο! ΧΟΛΥ ΣΙΤ.


tzeentchakos9 είπε...

Οι κακοί συγγραφείς αντιγράφουν, οι καλοί κλέβουν.


Manos Chaos Jester είπε...

shave the trolls... get it? got it. good


nihilio είπε...

Τελικά τα κατάφεραν τα τρολλ να σε ρίξουν, με το να μην γράφουν. You fail, grasshopper.


Ανώνυμος είπε...
Το πιο τραγικο ξερετε ποιο ειναι;

Ολοι γαμανε μεσα απο το ιντερνετ εκτος απο μενα!
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!


James D είπε...

Και δηλωνω υπευθυνα για αποφυγει παρεξηγησεων...δε το εχω κανει με την gogoth...


mits είπε...

Τι λες ρε!?
Φαντασου να γαμας μυαλα ασυγκρατητα.
Οχι, εγω σαβουρομυαλογαμιας δε θελω να γινω


Elias είπε...

Αν είναι να κοπανάμε τα παϊδια μας και κάθε φορά που γαμιόμαστε να ακούγεται λες και κοπανάμε ξυλόφωνο, γάμησέ το.


Ανώνυμος είπε...

Θα πεθανω μονος πανω σε ενα σωρο απο κρυσταλλωμενα χυσοσωβρακα!


lumpy gravy είπε...

αυτο που θα πρεπε να ειναι η ευθυγραμμη συνδεση ενος πεους με μια ομορφη γκομενα, καταληγει να ειναι μια πινακιδα που δειχνει οπου να 'ναι.
Και γι αυτο ο μεσος γκομενος κανει ο,τι να 'ναι.
see?


nihilio είπε...

>που είσαι κοντή και φοράς γυαλιά και σιδεράκια- ώπα κάτσε αυτή είμαι εγώ!- <

Μη μας ανάβεις βραδυνιάτικα...


Ανώνυμος είπε...

με κολακευεις και ταυτοχρονα βλεπω και τσοντα. Δις ιζ γκοννα μπη οσομ!


Erika είπε...

katalabaineis oti paizei stoner apo to poso exei ugran8ei to mouni sou.


τόσο δα μωρέ είπε...

ρε ποιος είπε τίποτα για φλερτ
να παντρευτούμε σε λέω
τι να κάνω ο καημένος μου αρέσει η μπριζόλα


nihilio είπε...
ας είναι να συναντηθούμε κάποια φεγγαρόλουστη νύχτα, όπου οι καλιακούδες θα μοιρολογάνε ατέρμονα για το ζοφερό σκότος των ψυχών μας.


Ανώνυμος είπε...

ΕΙΣΑΙ ΕΡΩΤΕΥΕΜΕΝΟΣ! ΖΗΤΩ! Το πιο σουπεργκεη rite of passage που εχει επινοηθει!

Στη ζουγκλα τους στελνουν να τραβηξουν μαλακια σε δηλητηριωδεις τερμιτες ή να φερουν τα αυγα του μαυρου παιδεραστη δρακοντα... Και γυρνανε τα αραπακια εντελως γαμημενα ψυχολογικα αλλα εχοντας δει τη ζωη αλλιως.
Κι εμεις... ακουμε καμια μπαλαντα και αναστεναζουμε σα φυσερα.

Μπορουμε και καλυτερα!


Flonsavardu είπε...

ο άντρας που κάνει παρέα με κοριτσάκια πρέπει να πεθάνει. μίλησα.


τόσο δα σε λέω είπε...

θα ψιθυρίσω στα αυτιά σου λόγια του έρωτα
και θα πετάξω μέσα στον ουρανό των ματιών σου
θα κουρσέψω το κορμί σου
και θα πάρω την καρδιά σου λάφυρο
αν δεν τα καταφέρω ελπίζω ο θεός να με πάρει και να με κάνει αστέρια που θα φέγγουν για πάντα το όνομά σου και η αγάπη θα κάνει την νύχτα μέρα και τα δάκρυα μου ...
θα γαμήσουν όλο τον κόσμο στην υγρασία


Elias είπε...

Το φλάι είναι ο καλύτερος φίλος του άνδρα.


Φιλος του Παυλου είπε...

Πρεπει να ντραπω που το ομολογω? Δεν ξερω τι ειναι το φλαι


MASTER G είπε...

Oι μεταλλαδες δεν κουρευονται ρε!


nihilio είπε...

Το σοφιστικοκάφρος με εκφράζει μια χαρά πιστεύω.


ThEiTsA είπε...

και τώρα που το σκέφτομαι, μήπως να πάω να κοιτάξω αν έχω αρχίδια; Πολύ περίεργα μου τα λέω και δε μ' αρέσει.


Flonsavardu είπε...

δεν θέλω να πω ψέματα. εγώ διαβάζω κοσμοπόλιταν καθώς κάπως πρέπει να χέζω και μου αρέσει το διάβασμα στη λεκάνη.


spooky loner είπε...

κοιτα, εγω ειμαι ενα διαταραγμενο ατομο με υποχθονιες ελπιδες να φτιαχτει η μηχανη του χρονου και να την κανω η προς τα μπροστα η προς τα πισω η προς οποιαδηποτε αλλη κατευθυνση...


τόσο δα σε λέω είπε...

το μαύρο δεν μου πάει
κάνει τα μούσια μου να μην φαίνονται καλά από απόσταση


Erika είπε...

se ligo 8a me bgalete oti eimai mia gko8ou gouikanh me aksiristes masxales.


ThEiTsA είπε...

Μάλλον οι πολλές βαφές φταίνε. Ποτίζουν τον εγκέφαλο και δε σκεφτόμαστε σωστά.


nihilio είπε...

Άσχετο, αλλά εμένα θα μου στείλει κανένας καμιά πίτσα;


Elias είπε...

γάμησέ το, το bourbon.

Γαμήσου, όπως λες στο κείμενο, με τον γκόμενό σου, με κάτι άλλο.

Αλλά μακριά από το ηλίθιο,
μαλακισμένο, ανούσιο bourbon.

Χύνε νερο, αν δε παίζει τίποτε άλλο, τριγύρω.
Χύνε Ξινό Νερό Φλώρινας.
Χύνε Πορτοκαλάδα Μουρτζουριτζίου.
Αλλά γάμα το, το bourbon.


Ανώνυμος είπε...

Mα το δασος το νερο,
το καλαμι την ιτια,
μα τον ηλιο και τα δεντρα,
το φεγγαρι, τη φωτια!

Τομ, χανομαστε βοηθεια, τρεξε Μπομπαντιλο!

Χοχο, καρδουλες μου!


Manos Chaos Jester είπε...

το χαρτί υγείας, το σαπούνι και το σαμπουάν είναι θανατηφόρα για τα παιδία της νύχτας...


tzeentchakos9 είπε...

Και το Μαριώ αχ το Μαριώ κάθε πρωί φόραγε το μουστάκι του Χίτλερ και χαιρετούσε στρατιωτικά το ειδωλό του στον καθρέφτη...
Κι ήταν γιομάτες οι μέρες μας από τόσο δα σπάμ και Εγγλέζους τεντυμπόηδες που παραληρούσαν και ψαλίδισμα λιστών σαράντα κάπα υπό τους ήχους των flint glass και των helium vola...


Ανώνυμος είπε...

Αν σκονταψεις και τελικα πονεσει ο ποπος σου τοτε μαλλον περπατας με την οπισθεν.


mits είπε...

αλλο παπακια, αλλο παπαρια.


Manos Chaos Jester είπε...

η ακυρότητα του συρμού των σκέψεών μας συμπίεζεται και θα γίνει μαύρη τρύπα...
Το χάος είναι χαρούμενο με το μπλόγκ σου...
You 've served us well!


Ανώνυμος είπε...

τι διαολο λετε εδω χαμω...

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

MUTE

Επειδη δεν προκειται να γραψω τιποτα καινουριο συντομα, καθοτι το επομενο χρονικο διαστημα θα ασχολουμαι πυρετωδως με γυρισματα για ενα σωρο προτζεκτς, δικα μου και αλλωνωνε, και καποιοι απο σας γκρινιαζουνε κι αγωνιουνε (ναι σε σενα που αγωνιας το λεω!) αλλα κι επειδη εχω παρει πολυ σοβαρα το εργο της ψυχαγωγιας σας αγαπημενα μου παιδια, παρτε προς το παρον το τελευταιο μου δημιουργημα:



κι αμα διασκεδασετε να με χεσετε μουαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα.

Τωρα απο κατω μπορειτε ν'αρχισετε να συζητατε για τον καπιταλισμο και τα κοχυλια. Εκτροχιαστε με, το θελω. Το θελω πολυ :)

Επισης θελω να σημειωσω τη σημασια της σημερινης μερας, καθοτι σημερις μπηκανε οι πρωτες βασεις για τη δημιουργια της προσωπικης μας καλλιτεχνικης κολλεκτιβας που τοσο καιρο ονειρευομαστε εγω και ο Loo, και που επιτελους βρηκαμε ανθρωπους να συνδραμουν με το εργο τους και την υποστηριξη τους στο μεγαλο μας ονειρο να δημιουργησουμε το αντιστοιχο ελληνικο του Δογματος 95. Καποτε θα φτιακω κι ενα μπλογκ γι'αυτην. Γιατι η το παιζουμε καλλιτεχνες η δε το παιζουμε. Αμ πως.

Παμε λοιπον. Καπιταλισμος! RPG! Sitcoms! Κουτσομπολιο! Ξεσαλωστε!

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Tribute to David Robert Jones

«Ζουσαμε πολυ ευτυχισμενοι με τον David στον πλανητη μας. Ημασταν φιλαρακια απο παιδια. Που λεει ο λογος δηλαδη, γιατι στον πλανητη μας δεν εχει παιδια. Ολοι γεννιουνται 25 χρονων. Τωρα ως γηινοι θα αναρωτηθειτε πως γινεται αυτο, αλλα δεν εχω χρονο να σας εξηγησω τα περι αναπαραγωγης στον πλανητη μας. Βασικα χρονο εχω, γιατι εγω θα μεινω για παντα 25 χρονων, αλλα αν αρχισω, μεχρι να τελειωσω εσεις θα εχετε ρυτιδιασει και κοντυνει δεκα ποντους, και η τριτη ηλικια μου δημιουργει αμηχανια. Τα μωρα παλι μ’αρεσουνε γιατι μου θυμιζουνε κατι σαρκοβορα φυτα που ειχαμε στον πλανητη μας. Οχι ακριβως φυτα, ητανε κατι περιεργοι πολυκυτταροι οργανισμοι, τα καλλιεργουσαμε σε χωραφια και τα καναμε δωρο στους φιλους μας σε σημαντικες επετειους και γιορτες, οπως πχ. την ευθυγραμμιση των τριων ηλιων η τα 100 χρονια ηλιοθεραπειας. Αλλα εγω τωρα κατι αλλο ηθελα να πω.

Α, ναι, εκεινες οι μερες με τον David... Ξερετε, συνηθιζαμε να ανεβαινουμε στον κρατηρα του μεγαλου ηφαιστειου και να παιζουμε πιανο. Οι κατσαριδες μαζευονταν γυρω μας και κουρνιαζαν υπνωτισμενες απ’τη φωνη του David. Στον πλανητη μας οι κατσαριδες ειναι εξημερωμενες κι εντελως φιλικες. Οχι οτι στον δικο σας δεν ειναι δηλαδη, ποτε δεν καταλαβα γιατι τις μισειτε τοσο. Ισως επειδη εχετε εφευρει τα παπουτσια. Αλλη μια διαφορα των πολιτισμων μας.

Τα καλοκαιρια, τοτε που και οι τρεις ηλιοι ηταν σε πληρη ευθυγραμμιση, πηγαιναμε για κατασκηνωση στις Αφρατες Λιμνες. Αν ο καιρος ηταν πραγματικα καλος και δεν ειχαμε Κοκκοθυελλες, βουτουσαμε στις γεματες πουδρα λιμνες και βγαιναμε κατασπροι και λιπαροι και κυνηγιομασταν στα βραχια, εγω, ο David και η υπολοιπη παρεα. Τους αλλους δεν τους θυμαμαι πια καλα, γιατι εκεινοι εμειναν πισω, αλλα νομιζω οτι ηταν ολοι πολυ ομορφοι. Εδω στη Γη μαλλον θα τους θεωρουσατε ασχημους και λειψους, αλλα εγω θυμαμαι χαρακτηριστικα οτι ηταν τοσο ομορφοι γιατι δεν εμοιαζαν καθολου μεταξυ τους.

Στον πλανητη μας μια νυχτα διαρκουσε περιπου 150 γηινα χρονια, και μια μερα γυρω στα 99, καλυτερα ομως γιατι με τρεις ηλιους υποφεραμε πολυ απο τη ζεστη. Ετσι τις νυχτες που κανονιζαμε να βγουμε δεν βιαζομασταν καθολου, ετοιμαζομασταν με την ησυχια μας. Αλλωστε το μακιγιαζ μας επαιρνε πολλες μερες, και μηνες μερικες φορες, το αποτελεσμα ομως ηταν εντυπωσιακο. Τα καλυντικα στον πλανητη μας φτιαχνονταν απο αληθινη αστεροσκονη. Τι, γιατι με κοιτατε ετσι; Ναι, το ξερω, η αστεροσκονη με την κυριολεκτικη της εννοια ειναι τα σκατα του συμπαντος. Γιατι, εσεις που φτιαχνετε τα καλλυντικα σας απο χοιρινες πατσες ειστε καλυτεροι; Τουλαχιστον τα δικα μας ηταν οικολογικα, και διαρκουσαν πραγματικα ολη τη νυχτα.

Ολο και καποιο παρτυ θα βρισκαμε να παμε, ο David κι εγω. Εκεινος φορουσε καποιο λουλουδατο φουστανι που θα’χε αγορασει στο διαπλανητικο παζαρι του γειτονικου συμπαντος, κι εγω φορουσα παντα τις καλες πυτζαμες μου. Μη σας παραξενευει, αυτες ειναι οι πρεπουσες αμφιεσεις για κοινωνικες εκδηλωσεις στον πλανητη μας. Εχει σκεφτει ποτε κανεις σας ποσο σας πανε οι πυτζαμες σας; Τελοσπαντων, δε θα σας κανω και styling τωρα. Παλι καλα που υπηρξαν και τα 80s και ειδε λιγο καλογουστια ο πλανητης σας.

Αχ, περνουσαμε τοσο ωραια με τον David στον πλανητη μας... μεχρι που μας εδιωξαν και βρεθηκαμε εδω. Απο τοτε ολα πηγαν κατα διαολου.... για μενα, γιατι ο David καλα την εχει βγαλει μεχρι στιγμης. Ευτυχως που εδω στη γη σας αρεσει η μουσικη για κατσαριδες.

Ολα ξεκινησαν οταν ο David ειχε την ιδεα να ξεφορτωθουμε μερικα κομματια απο την συλλογικη μας μνημη – ολοι στον πλανητη μας ειχαμε την ιδια κοινη συλλογικη μνημη, γι’αυτο ζουσαμε τοσο αρμονικα, ειχαμε ολοι τα ιδια βιωματα και τα ιδια ψυχολογικα προβληματα. Βασικα για πλακα το καναμε, δεν ειχε κανενα καλο παρτυ εκεινο το βραδυ, μας ειχε τελειωσει κι ο χαρτοπολεμος και δεν ειχαμε τι να σνιφαρουμε. Βαριομασταν, καταλαβατε; Δεν το καναμε απο κακη προθεση. Μισο εκατομυριο χρονια συλλογικης μνημης ειναι πολλα, και στον πλανητη μας ο εγκεφαλος λειτουργει καπως σαν το στομαχι στον δικο σας πλανητη. Ας πουμε οτι ειχαμε απλα μια μικρη βαρυστομαχια.

Συνδεσαμε λοιπον τους εγκεφαλους μας με τον Μεγα Υπολογιστη κι αρχισαμε να πυροβολαμε εγκεφαλικα κυτταρα σαν μανιασμενοι. Ειχε πλακα γιατι μερικα πηγαινανε και κρυβοντουσαν πανικοβλητα πισω απο τις αποφυαδες, αλλα ο David παντα τα ξετρυπωνε και τα πυροβολουσε και το μυελωδες ελυτρο τους εσκαγε σαν χλαπατσα. Ηταν πολυ διασκεδαστικο, το ομολογω, κατι μεταξυ βιντεο γκεημ και μαστουρας για τα δικα σας δεδομενα. Ο υπολοιπος πληθυσμος του πλανητη μας ομως δυστυχως δεν το βρηκε πολυ αστειο. Ενας ξεχασε το ονομα της κατσαριδας του και καποιος αλλος ειχε κοψιμο και δεν θυμοταν που ειναι η τουαλετα. Ενας πεταξε ενα μπουμερανγκ και ξεχασε να το πιασει οταν γυρισε πισω. Αυτα ειναι πολυ σοβαρα πραγματα στον πλανητη μας. Θυμωσαν πολυ. Μαζευτηκαν ολοι μαζι και μας εριξαν μια συλλογικη καταρα. Ο David εχασε το ενα του ματι. Εγω προλαβα και ρεφτηκα απο την εγκεφαλικη βαρυστομαχια και τη γλιτωσα παθαινοντας μονο λιγο μυωπια.

Τελικα μας εξορισαν ομως.

Τον πρωτο καιρο περιπλανιομασταν απο συμπαν σε συμπαν και ζητιανευαμε. Ο David επαιζε κιθαρα κι εγω χορευα. Ειχαμε επιτυχια γιατι ηταν και μονοφθαλμος, καλο προσον για ζητιανο. Μετα μια μερα οπως καναμε σουζες στο φεγγαρι με τη σαραβαλιασμενη μας υπερατλαντικη εντουρο, πεσαμε πανω σ’εναν τυπο που τον λεγανε Ταγματαρχη Τομ. Ητανε λεει αστροναυτης απ’τον πλανητη σας. Ωραιος τυπος, αν και να σας πω την αληθεια τον εκοψα για λιγο μαστουρη. Ενθουσιαστηκε με τις ιστοριες για τον πλανητη μας και αποφασισε να παει να τον εξερευνησει. Μας χαρισε το διαστημοπλοιο του και το ενα του ματι στον David. Ηταν αλλο χρωμα αλλα δεν πειραζε. Λιγο πριν βουτηξει στο κενο του διαστηματος μας ειπε να πουμε στη γυναικα του οτι την αγαπαει. Ωραιος τυπος. Ριψοκινδυνος. Αλλα μαστουρης.

Ε, καπως ετσι βρεθηκαμε εδω. Τα υπολοιπα λιγο πολυ τα ξερετε. Ο David εγινε διασημος, τον βλεπω που και που στην τηλεοραση και τον καμαρωνω. «Χαθηκαμε ρε Zig», του ψιθυριζω. Ziggy ητανε το κανονικο του ονομα στον πλανητη μας. Στον δικο σας ητανε Robert Jones. Το David Bowie δεν καταλαβα ποτε που ακριβως κολλαει, αλλα το συνηθισα κι εγω.

Οσο για μενα, τι να σας πω, ωραιος ο πλανητης σας, δε λεω, κι ας κανει και κρυο, αλλα να, σα να βαριεμαι λιγο...

Δεν εχει και κανενα καλο παρτυ αποψε...κι εχω κατι καουρες...»

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

No Goth - Go Goth!

Γραφω αυτο το κειμενο για να δωσω φως στις παρεξηγησεις και τα ευτραπελα στα οποια εχει επιπεσει γενικοτερα ο ορος «γκοθικ» σε αυτη την χωρα εν ετη 2009. Σε αυτο το μπλογκ, οταν χρησιμοποιουμε τη λεξη γκοθ θα εννοουμε την μουσικη και γενικα καλλιτεχνικη υποκουλτουρα του γκοθ. Σε διαφορετικη περιπτωση θα διευκρινιζουμε τι εννοουμε. Μην πει κανεις εξυπναδες περι αρχιτεκτονικης γιατι θα δαγκωσω.

Θελω εξ’αρχης να ξεκαθαρισω οτι εγω δεν βγαινω εδω ως υπερασπιστης του γκοθικ, γιατι δεν δεχομαι να αποκαλουμαι γκοθικ. Δεν ειμαι γκοθικ. Δεν ειμαι τιποτα. Αποποιουμαι οποιουδηποτε ειδους ταμπελα. Το νικ μου εχει εμπνευστει απο ενα χαριτωμενο λογοπαιγνιο με το υποκοριστικο του ονοματος μου (Γωγω – Γωγοθ - Gogoth) και το εμπνευστηκε ενας γκομενος αφου ακουσε ενα σιντι που του εγραψα. Βεβαια πολλοι υποστηριζουν οτι μια ενδειξη του πραγματικου γκοθα ειναι το γεγονος οτι αρνειται μεχρι θανατου οτι ειναι γκοθας. Με αυτη τη λογικη μαλλον ειμαι γκοθου. Αλλα ας μην σας μπερδευω απο τωρα.

Ολα ξεκινουν απο την κλασσικη ερωτηση που φανταζομαι σας εχουν κανει απειρες φορες, και που τη σπαει σε ολους μας. «Τι μουσικη ακους;» Δεν μπορω να απαντησω σε αυτη την ερωτηση. Δεν μπορω γιατι δεν ειμαι κλειστομυαλος μπουρτζοβλαχος ακαλλιεργητος μεταλλας. Δεν μπορω γιατι δεν εχω σχεση με την λαϊκο ποπ. Δεν μπορω βασικα γιατι ΑΚΟΥΩ μουσικη. Η πιο ολοκληρωμενη απαντηση που θα μπορουσα να δωσω σ’αυτην την ερωτηση ειναι «Ακουω τα παντα». Αλλα αυτη η απαντηση ειναι η αμεσως πιο σπαστικη ατακα για μενα μετα απ’αυτην την ερωτηση. Φυσικα και δεν ακουω τα παντα. Ακουω πολλα ομως. Αυτο εχει ως αποτελεσμα ο κοσμος να ζηταει διευκρινησεις. Κι εδω ερχομαστε στο θεμα μας. Μεχρι προτεινος απαντουσα οτι εχω μια λιγο παραπανω αδυναμια στο γκοθικ.

Αμεσως ο συνομιλητης συμπεραινει οτι συχναζω στο underwold, οτι ντυνομαι με βινυλ ρουχα και οτι ακουω κατι μπλιμπλικια. Οταν δε ο συνομιλητης επιθυμει να με πιασει γκομενα, σπευδει να επιδειξει τις γνωσεις του πανω στο θεμα. «Α, εξου και το μαλλι α λα cure… ωραιοι οι cure. Ειχα παει στο underworld προχτες, ειχε κατι γκομενες που χορευανε σε κατι κλουβια, καλη φαση. Σου πανε τα μαυρα παντως. Οι paradise lost σ’αρεσουνε;»

Αλλα λογια ν’αγαπιομαστε μαν. Μετα του λεω οτι εχω επισης αδυναμια στους faith no more και οτι τις νυχτες ακουω cocorosie και μπερδευεται τελειως. Γι’αυτο εδω θα διευκρινησω τι ΔΕΝ ειναι γκοθικ.


Το underworld η το sin city η το πρωην texas η οπως σκατα το λενε πλεον γιατι εχω μπερδευτει, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ενταξει, ολοι οι ας πουμε φανς της σκοτεινης υποκουλτουρας χαρηκαμε οταν ανοιξε, γιατι μεχρι τοτε ειχαμε μονο 1-2 επιλογες για διασκεδαση της προτιμησης μας και γιατι εντυπωσιαστηκαμε απο την επηρρεασμενη εκ του seven διακοσμηση και γιατι ειχαμε ακουσει οτι στο εξωτερικο υπηρχαν τετοια μαγαζια και ζηλευαμε που εμεις δεν ειχαμε. Αλλα μετα βαλανε μια ταπα με μυτερα μαλλια να παιζει μουσικη και κατι γκομενες χορευανε ημιγυμνες στα τραπεζια και κατι γκεη χαμουρευοσαντε στην πιστα ενω ακουγοντανε κατι πιου πιου. Και μετα ανοιξανε αλλα 10 τετοια μαγαζια και επηξε ο κοσμος ποζερια. Ενα μαγαζι που το νο1 χιτακι του λεει στο ρεφραιν «face down, ass up, that’s the way we like to fuck” ΔΕΝ ειναι γκοθικ! Εχω παει σε γκοθαδικο στη Γερμανια. Ειχανε μια πιστα με κατι φωτορυθμικα που σε κανανε να νομιζεις οτι εχεις παραισθησεις, και στο μενου ειχε και φαγητο. Ο γκοθας μπαρμαν μας σερβιρε τορτελινια. Τορτελινια! Ετρωγα λαχταριστα τορτελινια πινοντας υπεροχη μπυρα, παρακολουθοντας ενα ζευγαρι να χορευει μπλουζ ακουγωντας welle erdball και πισω μου ηταν ενας τεραστιος αναποδος μαυρος σταυρος. Αυτο ειναι ΓΚΟΘΙΚ!!!!!

Οι κορσεδες ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ηταν καποτε. Και μετα το «γκοθικ» εγινε της μοδας και σ’ολες τις βιτρινες εβλεπες κορσεδες, παντου κορσεδες, μεχρι και κορσεδες τζιν ειχανε βγαλει! Εγω 3 κορσεδες ειχα αγορασει καποτε, ετσι για να λεω οτι εχω, στοιχημα να τους εχω φορεσει και ποτε εξω, και τραβηχτηκα μεχρι τη Γερμανια για να τους βρω, και ξαφνικα η Παπαριζου στο βιντεο κλιπ της φοραγε μαυρο βελο και κορσε. Φορ φακς σεηκς!

Οι γκομενες 16-21 ετων που φορανε ζαρτιερες σκισμενες στο γονα τυπου επεσα-χαμω-απο-τον-καημο-μου-και-γδαρθηκα-ειμαι-σπασμενη-και-ομορφη, εξτενσιονς με μπλε η ροζ η φλουο αστραφτιζε φωσφορουχα κοτσιδακια ραστα, γκογκλς στο κεφαλι σαν μολις να γυρισαν απ’το σκι, παπουτσια που μοιαζουν με μοντερν αρτ ουρανοξυστες, δεκαπεντε κιλα γκλιτερ για να λαμπυριζουνε στο σκοταδι και να μην τις χανει ο πιο “γκοθας” γκομενος τους που φοραει γυαλια ηλιου βραδιατικα, που οι χορευτικες ικανοτητες τους ειναι ισαξιες της Τζειν Φοντα (στεπ γουαν, στεπ του), και γενικα οποιοσδηποτε χορευει σαν να κανει αερομπικ, και παντα κουνιεται δεξια-αριστερα, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ο σωστος γκοθας χορευει μπρος-πισω.

(ανεκδοτο:
Γιατι οι γκοθαδες δεν πανε ποτε σπιτι τους;
Γιατι χορευουν ενα μπρος, δυο πισω.

Αν δεν εισαι γκοθας δεν το πιασες)

Οι τυποι που χρειαζονται 5 κουτια λακ εβδομαδιαιως, ξερουν να βαφονται καλυτερα απο μενα, μιλανε κανοντας πολλες χειρονομιες με το δεξι τους χερι, εχουν φετιχ με τα μυτερα παπουτσια και χορευουν σαν να αιμοραγουν στην πιστα, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ειναι ποζεροι. Καμια φορα βλεπω κατι τετοιους σε κατι μαγαζια, ειναι σαφρακιασμενοι σαν χτικιαρικα, φορανε κατι παντελονια που κανουνε τους καβαλους τους να φαινονται λες κι εχουν μπει στο πλυσιμο, γιατι αποκλειεται τοσο χρονω αντρας να μην εχει αναπτυχθει καπως, και μοιαζουνε οπως θα ηταν ο Πητερ Παν αν τον ειχε σχεδιασει ο Τιμ Μπαρτον. Σερνουνε κατι επισης σαφρακιασμενες γκομενες απο πισω τους μ’ενα μαλλι τοσο ξασμενο που γδερνει τους στοκους στην οροφη, και σκεφτομαι, μα καλα, αυτοι οι τυποι, πως πηδανε; Και γιατι πηδανε;

Τα ειδη μουσικης EBM, IDM, Industrial, Noise, Aetherial Marchial και δεν συμμαζευεται, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Δεν ξερω γιατι εχει περασει αυτη η αντιληψη. Δεν ξερω που οφειλεται αυτη η παρεξηγηση. Ισως επειδη η dark σκηνη της δεκαετιας του 80 ηταν συνυφασμενη με την εξελιξη της ηλεκτρονικης μουσικης, και πολυ καλα εκανε, αλλα μια μπαντα με μπλιμπλικια που ο μισογκεη τραγουδιστης της φοραει ριμελ και τραγουδαει με λιγο πιο βαρια φωνη σαν να ειναι μισοξυπνιος η σαν να τον εφαγε και να νιωθει κουρασμενος, δεν σημαινει οτι ειναι και dark. Αυτοι που ακουνε αυτα τα ειδη μουσικης ειναι πολυ συχνα πρωην μεταλλαδες που ακουγανε καποτε death metal και σαπισε το μυαλο τους και καποια στιγμη κατα λαθος μπερδεψανε τους Kovenant με τους Covenant και πανω που αρχισανε να βριζουνε («ποιοι ειναι αυτοι οι πουστηδοι που φαγανε το C απ’τους Kovenant-πρωην-Covenant ωρε;;;») συνειδητοποιησανε οτι κι αυτο φασαρια ειναι, δεν εχει δα και μεγαλη διαφορα, και γουσταρανε.

Το Torture Garden και παρομοιας φυσης events, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Εχετε παει ποτε σε κανα τετοιο; Γιατι εγω εχω παει. Μου ειχε κανει η αδερφη μου δωρο ενα εισητηριο πριν χρονια. Μου ταξανε προβολες γκοθικ ταινιων, ζωντανα εξτρημ σοους, καλη μουσικη και ενδιαφεροντα ατομα. Πηγα και σε μια γιγαντοοθονη επαιζε μια τσοντα που η πρωταγωνιστρια ητανε ντυμενη νοσοκομα με βινυλ στολη και της χωνανε κατι χειρουργικα εργαλεια στο πιπι. Και κατι ξεκαρφωτες σκηνες απ’το Hellraiser. Μετα βγηκανε στη σκηνη κατι τυποι που τρυπιοντανε μεταξυ τους και ο ενας γουσταρε και γελαγε ηχηρα καθως περναγε μια νταβανοπροκα μεσα στο κρανιο του αλλουνου. Στο τελος βγηκε μια τυπισα και κρεμιοτανε απο το ταβανι με γατζους περασμενους απ’τα καπουλια της ντυμενη νυφη. Εγω εχω κανει στη ζωη μου σαρανταδωδεκα πιρσινγκ και παλι αναγουλιασα. Ταυτοχρονα μ’ολα αυτα περναγανε διπλα μου κατι τυποι με δερματινα παντελονια με ανοιχτα φερμουαρ στον κωλο, κατι αντρογυνα πλασματα με βενταλιες στα χερια και στο αποκορυφωμα ενας με μια στολη ναζι μαζι με εναν ντυμενο νεραϊδα. Επαιζε μουσικη παλι αυτη η ταπα με τα μυτερα μαλλια, πιου πιου και στη μεση πεταγε και κανα Rammstein. Αυτα τα πραματα δεν ξερω αν εσας σας ενθουσιαζουνε, αλλα εγω τα κοροϊδευω και λεω οτι αμα τους εβαζα φωτια εκεινο το βραδυ, ο κοσμος θα ηταν καλυτερος.

Οι djs που παιζουνε σε «ειδικες βραδιες γκοθικ» σε μαγαζια που τις υπολοιπες μερες παιζουνε αλλες μουσικες, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ανηκουνε επι το πλειστον σε δυο κατηγοριες: α) ειτε ειναι ταλαιπωροι που τους αναγκασανε τ’αφεντικα τους να παιζουνε τετοια μουσικη «γιατι εχει περαση», και β) η αλλη κατηγορια, που θα εξηγησω αμεσως.
Στο μαγαζι που δουλευω εχουμε τετοια βραδυα. Την αποκαλουμε «Dark Monday». Dark Monday my ass…Εχουνε βαλει και παιζει μουσικη ενα 19χρονο πιτσιρικι που εχω μαθει απο εγκυρες πηγες οτι μεχρι περισυ ακουγε Πλουταρχο. Ανεβαινει λοιπον αυτο στα ντεκς, φοραει κατι φεηκ δερματινα γαντια του μπαμπα του απο τοτε που ειχε παπακι κι εκανε μεταφοραι, φερνει και 10 πιτσιρικια φιλους του σαν αυτα που περιεγραψα πιο πανω, παιζει καθε μα καθε φορα ακριβως τα ιδια τραγουδια (face down ass up…) χορευουνε τα χαζοβιολικα και χαιρονται μονα τους. Που και που μπαινει μεσα κανενας μεταλλας που μπερδεψε τις μερες και μολις ακουει μπλιμπλικι τρεχει προς τις σκαλες εντρομος. Πριν προλαβει να πατησει το σκαλι περναει απο διπλα του μια χαζογκομενα με ζαρτιερες που μολις εχει βγει απο την τουαλετα οπου ειχε παει για ενα quicky με τον κρυφομπαησεξουαλ κολλητο της, και τωρα γλωσσοφιλιεται με μια αλλη ιδια τραγουδωντας δυνατα «christfuck!christfuck!». Ο μεταλλας κανει μεταβολη και παει στο μπαρ και παραγγελνει τρια σφηνακια απανωτα. Κι ετσι επιβιωνει το μαγαζι. Μερικες φορες με ρωτανε καποιοι σχετικοι γιατι δεν παιζω εγω τις Δευτερες. Οχι ευχαριστω, να μου λειπει. Αμα ειναι ετσι το γκοθικ προτιμαω να παιξω σε σκυλαδικο.

Και τελος, (αφιερωμενο στον nihilio που το ζητησε) το Twilight ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ειναι μια αδιαφορη ταινια που παιζει ενας μετροσεξουαλ τυπος καπως σαν τον Λεγκολας στο πολυ πιο γκεη, που ειναι βαμπιρ αλλα τρωει μονο ζωακια και λαμπυριζει στο φως σαν να εχει λουστει με γκλιτερ, βασισμενη σε μια σειρα βιβλιων αρλεκιν που για σελιδες επι σελιδων μια κατακαημενη αναλυει ποσο πολυ αγαπαει τον βαμπιρενιο γκομενο της και ποσο τελειος ειναι. Μετα ξεπεταγονται και κατι λυκανθρωποι και σκοτωνονται μεταξυ τους, και μετα δεν ξερω τι γινεται γιατι το παρατησα αφου πρωτα με πηρε λιγο γλυκος υπνος πανω του, αλλα κατι εμαθα οτι αυτη γκαστρωνεται και κανουνε ενα κουτσουβελο μισο ανθρωπο μισο βαμπιρ. Φατε το σποιλερ στη μαπα ηλιθιες γκομενες που με πρηζατε τοσο καιρο με το κωλο Twilight!!!!!!

Γκοθικ μαγαζι ειναι το Rebound, γιατι η μοκετα εχει γινει πουα απο τα αποτσιγαρα. Γκοθικ ρουχο ειναι οτιδηποτε φορας επειδη γουσταρεις κι οχι επειδη στο ειπανε στα περιοδικα. Γκοθικ γκομενα ειμαι εγω. Γκοθικ μουσικη ειναι αυτο: http://www.youtube.com/watch?v=iqekgCTvwes και γκοθικ τυπος ειναι αυτος που το τραγουδαει αυτο γιατι απλα ειναι ο γαμηστεροτερος και ομορφοτερος αντρας του πλανητη. Γκοθικ ηβεντ ηταν ο γαμος της αδερφης μου. Γκοθικ dj δεν υπαρχει γιατι ο σωστος dj δεν ξερει να παιζει μονο ενα ειδος μουσικης. Γκοθικ ταινια ειναι το the Crow και γκοθικ βιβλιο ειναι ο Ξενος του Καμυ. Ναι, το εννοω αυτο.

Γι’αυτο και γω οποτε με ρωτανε τι μουσικη ακουω τους απανταω 80’s new wave και post punk. Δεν καταλαβαινουνε τι εννοω αλλα η λεξη πανκ κατι σε ροκ τους κανει και με αφηνουνε ησυχη.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Ετεροχρονισμενο γραμμα του γουαν'ς σελφ

Οκ, σημερα θα παιξω ενα παιχνιδι. Αν θελετε μπορειτε να με μιμηθειτε κι εσεις και να κανετε το ιδιο στα κομεντς σας. Η μπορειτε απλα να σχολιασετε αυτα τα χαριτωμενα φακτς που θα μαθετε για μενα.

Το παιχνιδι παει ως εξης. Ας υποθεσουμε οτι υπηρχε μια μηχανη του χρονου, η οτι τα ΕΛΤΑ ειχαν συγχωνευτει με τη ΝΑΣΑ και ειχαν για διευθυντη τον Αινσταιν την εποχη που μελετουσε τη διασπαση του χωροχρονου και τις μαυρες τρυπες. Εχουμε λοιπον τη δυνατοτητα να γραψουμε ενα γραμμα στον εαυτο μας και να μας το στειλουμε 5 η 10 χρονια πισω. Εγω επειδη ειμαι σχεδον 29 χρονων κωλογρια θα γραψω στον 19χρονο εαυτο μου. Εσεις που ειστε μικροτεροι μη τρομαξετε το 10χρονο κουτσουβελακι που ησασταν, πηγαιντε πιο μπροστα. Η πιο πισω; Δεν ξερω, αυτα τα ταξιδια στο χρονο με μπερδευουνε και δεν εχει εφευρεθει ακομα εμετοστοπ για κατι αναλογο.

Η ιδεα για το αρθρο δεν ειναι δικια μου αλλα εχω δωσει το κρεντιτ εκει που επρεπε και εχω παρει την πνευματικη αδεια. Παμε λοιπον.


Αγαπητε εαυτε μου πριν απο 10 χρονια,

Ο Χριστος κι η Παναγια, ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΕΤΣΙ;;;;; Τι ρουχα, τι μαλλια ειναι αυτα;;; Θα ηθελα πολυ να σου εσωκλεισω μια φωτογραφια σου μετα απο 10 χρονια αλλα φοβαμαι οτι θα τρομαξεις και θα νομιζεις οτι σου εχει συμβει κατι φοβερο. Αλλα μην ανησυχεις, δεν εχεις περασει ενα μεγαλο τρομακτικο βιωμα. Εχεις περασει πολλα μικρα τρομακτικα βιωματα. Αλλα επεζησες.

Καταρχην τραβα βαψε τα μαλλια σου. Μαυρα! Καποτε θα ξανακαταντησεις ξανθια απο λαθος, αλλα θα το υποστηριζεις πολυ γαμηστεροτερα. Μην ακους κανενα μαλακα οταν σου λεει να μη φορας συνεχεια μαυρα ρουχα. Φορας μαυρα απο τα 12 και θα συνεχισεις να φορας μαυρα μεχρι τα 29. Και σου πανε πολυ. Μην ξοδεψεις ποτε ουτε μισο ευρω – ηρθαν τα ευρω η ακομα; Θα ερθουν συντομα παντως – για οτιδηποτε καλλυντικο η κρεμα ομορφιας. Εχεις γαμω τα γονιδια και 10 χρονια απο τωρα θα εχεις ακριβως την ιδια φατσα χωρις ουτε μιση ρυτιδα. Θα σου ζητανε ταυτοτητα στα σινεμα και στα κλαμπ. Σου εφτιαξα τη μερα ε; Περιμενε, εχει και χειροτερα.

Χωρισε αυτον το μαλακα που τα’χεις μαζι του. Δεν εχει νοημα να τραβηχτεις κανα δυο χρονια ακομα. Ειναι ηλιθιος, ειναι πιο επιπεδος κι απο τραπεζακι του καφε, δεν εχει καμια παιδεια και δεν θα καταλαβει ποτε τιποτα. Και σε μερικα χρονια θα την πεσει στην κολλητη σου.

Φακτ: τουλαχιστον δυο φιλες σου θα σε κανουν παρεα γιατι γουσταρουν τους γκομενους σου και θα πηδηχτουν μαζι τους πισω απο την πλατη σου. Οχι η κολλητη σου ομως.

Σταματα να κραζεις. Ειδικοτερα, σταματα να πρηζεις την κολλητη σου. Σταματα να εισαι απολυτη. Θα σου συμβει οτι μισουσες και αποδοκιμαζες. Θα κανεις ολα οσα κοροϊδευευες και καταδικαζες. Δεν θελω να σου πω πολλα, δεν θα με πιστεψεις, αλλα αραξε λιγο. Το παιζεις ωριμη μονο και μονο γιατι φοβασαι τα παντα, φοβασαι και τη σκια σου ακομα, αλλα σε λιγα χρονια δεν θα φοβασαι τιποτα. Θα τα κανεις ολα αναποδα στη ζωη σου, αλλα δεν πειραζει. Α, θα καπνιζεις και θα πινεις σαν πουστης, στο’πα; Οχι οχι μη κλαις, θα σ’αρεσει! Θα ανακαλυψεις τις μικρες απολαυσεις πισω απο καθε γωνια της ζωης και θα μαθεις να αφηνεσαι. Θα κανεις τεχνη αυτο που μεχρι τωρα αποφευγεις τρεχοντας: Να χανεις τον ελεγχο. Και αντιθετα με οτι σου λενε μεχρι τωρα, δεν βρισκεις ναρκωτικα παντου, καθε 5 μετρα οπου σταθεις κι οπου βρεθεις, γι’αυτο δεν δικτυωνεσαι απο τωρα; Νταξει νταξει, πλακα κανω χαλαρωσε. Δεν θα παιρνεις ναρκωτικα.

Πολυ συχνα.

Φακτ: Δεν θα ξαναδεις τον Κωστα ποτε. Σε λιγα χρονια θα του περασουνε ζουρλομανδυα.

Σε καναδυο χρονια ο Μαϊκολ θα κανει κατι συναυλιες στην Αμερικη. Παρε δανειο και πηγαινε μαζι μ’εκεινο τον βλακα τον Χρηστο να τον δεις. Ειναι η μοναδικη σου ευκαιρια, το 2009 θα πεθανει και δεν θα τον εχεις δει ποτε λαιβ και θα ειναι κριμα. Γι’αυτο πηγαινε και ουρλιαξε μεχρι να φρακαρουν τα πνευμονια σου. Α, οσο θα εισαι εκει αποφυγε το κεντρο της Νεας Υορκης γιατι θα πεσουν οι Διδυμοι Πυργοι. Μην το συσχετισεις, δεν φταις εσυ γι’αυτο. Ο γκαντεμης ο Χρηστος φταιει.

Φακτ: Επι τη ευκαιρια, με τα λεφτα του δανειου αγορασε και μια καμερα. Ξερω τι σου λεω. Μη το αργησεις τοσο πολυ κοπελια.

Δεν θα κανεις ποτε καριερα ως γραμματειακο στελεχος! Χανεις το χρονο σου. Αυτες οι δουλειες δεν εχουν καμια σχεση με την ουσια σου. Θα περασεις απο δυο τρεις εταιριες, θα σιχαθεις τον εαυτο σου, θα χασεις την προσωπικοτητα σου, θα αναγουλιαζεις με τα ταγερ και τα τακουνια για το υπολοιπο της ζωης σου, και μια μερα θα φας φρικη και θα ριξεις μια μαυρη βαφη στο κεφαλι σου, θα μπεις στο γραφειο με διχρωμα μαλλια και σκισμενο τζιν, θα αποκαλεσεις τις συναδελφους σου αγαμητες νυφιτσες και τον προϊσταμενο σου πορνοεξαρτημενο μπουχεσα και θα σ’απολυσουν. Μην αγχωνεσαι καθολου. Δεν εχεις τρελαθει. Θα παρεις μια γαματη αποζημιωση, θα μπεις στον ΟΑΕΔ και για κανα χρονο θα αραζεις και θα τρως απ’τα ετοιμα. Θα ειναι η μοναδικη φορα στη ζωη σου που δεν θα χρειαστει να δουλευεις, γι’αυτο απολαυσε το.

Φακτ: Οι διακοπες του 2001 θα σου αλλαξουν τη ζωη για παντα. Βασικα θα σου αλλαξουνε τα φωτα και θα σου γαμησουνε τη θεωρια του συμπαντος. Ναι, μπες σ’αυτο το μπαρακι που παιζει Floyd. Και προσπαθησε να εισαι λιγο πιο ευγενικη με κεινο το παιδακι με τα γυαλακια.

Αμα θες να πας να σπουδασεις τουριστικα πηγαινε, εγω δεν θα σε σταματησω. Να ξερεις οτι δεν θα εξασκησεις ποτε κανενα παρομοιο επαγγελμα και μεχρι να τελειωσει η σχολη ο τομεας του τουρισμου δεν θα σ’ενδιαφερει καθολου. Αλλα θα εχεις ωραια φοιτητικα χρονια. Θα περασεις υπεροχα, μονο χαλαρωσε λιγο και διασκεδασε το. Α, θυμασαι εκεινο το μαγαζι που σε ειχε παει ο γκομενος σου πριν απο κανα δυο χρονια, εκεινο το αποπνικτικο ροκαδικο που δεν σ’αρεσε καθολου και ηθελες να φυγεις πανω στη μιση ωρα; Ε, αυτο θα γινει το δευτερο σπιτι σου. Για πολλα πολλα χρονια. Θα ζησεις τα παντα εκει μεσα.

Φακτ: Οι μπαργουημεν εχουν μεγαλυτερη περαση στους αντρες. Αλλα εσυ μη μασησεις με κανενα μαλακα. Καποτε θα κατσει στο μπαρ μπροστα σου ενας πιτσιρικας με λιγο αφανα μαλλι που θα σε κοιταει με λατρεια και θα πινει μεχρι να λιποθυμισει. Αυτος, ειναι γαμω τα παιδια. Μη του το παιξεις δυσκολη.

Απο δω και μετα αρχιζουνε τα πιο δυσκολα. Κοιτα, καποια στιγμη θα μεινεις μονη σου. Εντελως μονη σου. Η Μαρια δεν θα ειναι εκει. Κανεις δεν θα ειναι εκει. Δεν θα σου πω πως και τι γιατι πρεπει να γινουν ολα αυτα. Θα σ’απορριψουν πολυ. Δεν θα εχεις φιλους. Η αδερφη σου θα φυγει απ’το σπιτι. Στο σπιτι τα πραγματα θα ειναι οσο σκατα ηταν παντα. Θα βλεπεις καθε βραδυ τον ιδιο εφιαλτη επι χρονια. Δεν θα εχεις ιδεα τι θες να κανεις στη ζωη σου και δεν θα κανεις τιποτα. Θα βαλτωσεις. Θα παθαινεις κρισεις πανικου. Θα πνιγεσαι απο ενοχες, απο ερωτηματικα. Δεν θα εχεις κανεναν να μιλησεις. Εκτος απο το παλληκαρι με την αφανα. Μη κρεμαστεις απο πανω του, θα χαλασεις τη σχεση σου. Αλλα μην κανεις ετσι, θα αλλαξεις ριζικα με ολα αυτα και θα γινεις γαμω τα ατομα. Θα ερθουν μετα υπεροχοι ανθρωποι, υπεροχοι φιλοι, θα εισαι τυχερη που θα τους γνωρισεις. Στο σπιτι τα χειροτερα θα εχουν περασει και δεν θα μασας. Ολα καποια στιγμη θα ερθουν καπως και θα κουμπωσουνε μεταξυ τους και θα μπουν στη θεση τους. Και η Μαρια θα ξαναειναι εκει. Ειμαι σχεδον σιγουρη οτι θα ψοφησετε αγκαλια οπως παντα ηθελες.

Φακτ: Θα περασεις πολυ ωραια στη Γερμανια. Μονο κοιτα μην κοιμασαι ολη τη μερα οταν φτασεις στη Φρανκφουρτη γιατι θα χασεις κατι κοκτεηλ μουρλια.

Ενα βραδυ θα γνωρισεις εναν τυπο με τζιβες. Θα σου πιασει κουβεντα και θα σου πει να πας να κατσεις διπλα του. Θελω πολυ να μην πας. Θελω τοσο πολυ να μην πας που νομιζω πως καποια στιγμη ταξιδεψα στο χωροχρονο στ’αληθεια και ηρθα και στο ειπα. Στο ουρλιαζα στο αυτι, και μ’ακουσες πουτανα, αλλα καθησες και το σκεφτηκες ενα 20λεπτο και πηγες ετσι κι αλλιως. Τελοσπαντων, φοβαμαι πως αν δεν πας πολλα ομορφα πραγματα δεν θα ειναι τα ιδια, γι’αυτο τι να πω, πηγαινε. Αλλα μην πιστεψεις λεξη απ’οσα θα σου πει. Τραβηξου μαζι του κανα χρονο το πολυ και μετα τρεχα μακρια και μην κοιταξεις πισω. Σοβαρα. Αν συνεχισεις παραπανω θα συμβουν πολυ πολυ ασχημα πραγματα. Θα επιβιωσεις απο θαυμα. Δεν ειμαι καν σιγουρη οτι θα επιβιωσεις. Και, σε εκλιπαρω, χρησιμοποιησε προφυλακτικο.

Φακτ: Μη νοικιασεις εκεινο το διαμερισμα πανω απ’το σπιτι του κουνιαδου σου. Ειναι παμπαλαιο και καθε λιγο και λιγακι θα σπανε πορτες, ντουλαπια, χερουλια, καζανακια. Και θα αργησεις να καταλαβεις οτι αυτη η μυρωδια δεν ερχεται απ’το ψυγειο ουτε απο την αποχετευση. Βρωμαει το γαμηδι! Και θα περασεις πολυ ασχημα εκει μεσα. Καποτε θα περνας που και που τυχαια απ’εξω και θα σε πιανει καταθλιψη.

Αλλα δεν θελω να σε φοβισω. Σε 10 περιπου χρονια θα ζεις τη ζωη σου ακριβως οπως θες. Δεν θα εχεις κανει κανενα συμβιβασμο και πολυ λιγες θυσιες. Θα κανεις μια δουλεια που θα λατρευεις και θα σπουδαζεις κατι που θα λατρευεις επισης, και θα εισαι και πολυ καλη σ’αυτα. Νταξει, το σοι σου θα σε εχει για μαυρο προβατο, αλλα χεστηκες. Επισης θα παλευεις μια ζωη με τα διφραγκα στο πορτοφολι σου αλλα και παλι χεστηκες, θα εχεις αρκετα λεφτα για να περνας καλα ιτς ντει αζ ιτ καμς. Η μαμα σου θα ειναι μια χαρα, μην ανησυχεις. Η αδερφη σου θα παντρευτει. Αλλα καθε φορα που τη βλεπεις να τρωει καντης τη λαβη του του Heimlich! Συνεχισε να γραφεις, μπορεις να γραψεις ολοκληρο βιβλιο ανασφαλη βλαμενη, καποτε θα γραψεις δυο κιολας! Συνεχισε ν’ακους πολυ μουσικη, να βλεπεις πολλες ταινιες, να διαβαζεις πολυ, δεν ειναι χασιμο χρονου, μην ακους τι σου λενε, δεν ειναι χομπυ αυτα, θα γινουν η ζωη σου ολοκληρη. Α, και μην παιρνεις τους ερωτες τοσο σοβαρα.

Φακτ: Ξερω οτι η υγεια σου ειναι οπως παντα ενα μαυρο χαλι. Ξερω οτι τρεχεις καθε λιγο και λιγακι στα νοσοκομεια και εχεις χρονια να κοιμηθεις κανονικα και τωρα που το διαβαζεις αυτο πολυ πιθανον δεν μπορεις ν’αναπνευσεις καλα και εχεις χαπακωθει, αλλα ακου τωρα το καλυτερο! Σε 5 χρονακια περιπου το ανοσοποιητικο σου συστημα θα παθει ενα πατατρακ απο το πουθενα και θα γινεις ο Iron Man! Δεν θα σε πιανει τιποτα, δεν θ’αρρωσταινεις ποτε, και το μονιμο προβλημα της αλλεργιας που εχει οδηγησει στο παρελθον σε πνευμονιες και τα τοιαυτα, θα μειωθει σε δυο αψου καθε 5-6 μηνες. Δεν ξερω γιατι συνεβη αυτο. Δεν εχω ιδεα. Υποψιαζομαι οτι θα καπνισεις τοσο πολυ που θα καουνε τα παντα μεσα στο ωτορινολαρυγγικο σου συστημα. Αλλα γουατεβα. Θα κανεις να ξαναδεις νοσοκομειο και γιατρο χρονια!

Γενικα δηλαδη, μην αλλαξεις τιποτα. Θα τα κανεις ολα μια χαρα. Και αυτα που δεν σου εχω πει, μια χαρα θα τα κανεις κι αυτα.

Αμπσολουτλι νο φακιν ριγκρετς μπεημπι!


Πι ες: Μονο, ενα πραγμα. Ενα πραγμα θα ηθελα ν’αλλαξεις. Γυρω στο καλοκαιρι του 2005 παρε τη Ρουλα τηλεφωνο και πες της να μην μπει σε αμαξι τον Αυγουστο. Ποτε σε κανενα αμαξι, για κανενα λογο. Δεν με νοιαζει αν ετσι το ηθελε ο Θεουλης η αν θα διασπαστει η συνεχεια της ζωης σου, δεν με νοιαζει οτιδηποτε. Θα ηθελα να την ειχαμε μαζι μας ακομα.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

Πως να κανεις την αγαπη να μεινει

Ποιος ξερει πως να κανει την αγαπη να μεινει;

Ο Τομ Ρομπινς προτεινει 3 εξυπνους τροπους για να κανεις την αγαπη να μεινει:

1. Πες στην αγαπη οτι πας στο ντελικατεσεν της οδου Φλατμπους στο Μπρουκλιν να παρεις ενα τσιζκεηκ, κι οτι αν μεινει, θα της δωσεις το μισο. Θα μεινει.
2. Πες στην αγαπη οτι θελεις ενα ενθυμιο και βαλτη να σου δωσει μια τουφα απ’τα μαλλια της. Καψε τα μαλλια τοποθετωντας τα συμβολα του γινγκ/γιανγκ γυρω τους κοιτωντας νοτιοδυτικα και μιλωντας γρηγορα και πειστικα σε καποια ακαταλαβιστικη εξωτικη γλωσσα. Παρε τις σταχτες των μαλλιων και ζωγραφισε ενα μουστακι στο προσωπο σου. Πηγαινε βρες την αγαπη και πες της οτι εισαι καποιος καινουριος. Θα μεινει.
3. Ξυπνα την αγαπη μες στη νυχτα. Πες της οτι πιασατε φωτια. Ανοιξε το παραθυρο και κατουρα απ’εξω. Γυρνα ανετος στο κρεβατι και πες στην αγαπη οτι ολα ειναι καλα τωρα. Κοιμησου. Η αγαπη θα ειναι εκει το πρωι.


Ή τουλαχιστον καπως ετσι τα θυμαμαι.

Για οποιον δεν καταλαβε, αν θες να κανεις την αγαπη να μεινει, ξεγελασε την. Κοροϊδεψε την. Δουλεψε την. Βαλτη σε πειρασμο. Εντυπωσιασε την. Γινε ο τσαρλατανος γελωτοποιος του Βασιλειου της Παγαποντιας και χορεψε με τα χερια στη γη και τα ποδια στον αερα μεχρι να κερδισεις μια θεση στη χωρα της Σταθεροτητας και της Ακινησιας οπου τιποτα δεν αλλαζει και η αγαπη μενει.

Για παντα.

Ή τουλαχιστον για οσο θες να μεινει. Μετα μπορεις να την παρατησεις ενω κοιμαται, να πηδηξεις απ’το παραθυρο, να προσγειωθεις πανω στα τσισα σου, να σκουπισεις το ψευτικο μουστακι σου και να χαθεις στο ηλιοβασιλεμα χτυπωντας τα ποδια σου μεταξυ τους οπως κανουν στις ταινιες. Νικητης, παρανομος, χαμογελαστος, και με ψιχουλα απο τσιζκεηκ πανω στο μπουφαν σου.

Η λεξη τσιζκεηκ μου προκαλει δυσλεξια. Και γουργουρητο στο στομαχι.

Αλλα μ’αρεσουν οι παρανομοι.


Τουτεστιν, 15 τροποι που προτεινει η Gogoth για να κανεις την αγαπη να μεινει. Χωρις πολυ κοπο και χρονο.

1. Παρε την αγαπη μαζι σου σε μια πορεια. Οταν αρχισουν να πεφτουν πετρες, σπρωξε την αγαπη βιαια πισω απο ενα παρκαρισμενο αμαξι. Αρπαξε διακριτικα μια πετρα και γρατζουνισε λιγο το μετωπο σου. Γυρνα προς την αγαπη με το αιματοβαμμενο κεφαλακι σου ν’αστραφτει γενναια στον ηλιο και δωστης το μουλιασμενο κασκολ σου για να προστατευτει απο τα δακρυγονα. Θα μεινει. Και δεν θα εχεις ξοδεψει ουτε το παραμικρο υπολειμα τρυφεροτητας.

2. Κερασε την αγαπη σφηνακια Βενεδικτινη. Θα μεινει. Και να θελει να φυγει δεν θα μπορει. Θα ξεχασει να περπαταει. Για να σιγουρευτεις ομως, πανω που παει να πιει το τελευταιο σφηνακι, αρπαξε της το ποτηρακι απο τα χερια και πετα το. «Ηταν σπασμενο», πες της, «παραλιγο να καταπιεις ενα γυαλακι και να σου τρυπησει το στομαχι!» Θα σε ευγνωμωνει.


3. Στησε καρτερι και παρακολουθα καθε ποτε η αγαπη βαζει πλυντηριο. Πηγαινε κρυφα και ριξε χλωρινη στον καδο του πληντυριου, αφου πρωτα εχεις βγαλει απο μεσα το αγαπημενο μπλουζακι της αγαπης. Οταν η αγαπη θα κλαιει τα ξεπλυμενα της ρουχα που λιαζονται, ξεπεταξου πισω απο ενα απλωμενο (ροζ πλεον) σεντονι και δωστης το διασωμενο της μπλουζακι. Πες της οτι το δανειστηκες προχτες για να κοιμηθεις αγκαλια με το αρωμα της. Θα μεινει. Και θα κυκλοφορει γυμνη μες στο σπιτι πολυ συχνοτερα.

4. Πες στην αγαπη οτι εγραψες ενα τραγουδι γι’αυτην. Οταν σου ζητησει να το ακουσει πες της οτι ντρεπεσαι και κανε πως κοκκινιζεις. Δεν μπορω να σε συμβουλεψω για το πως κοκκινιζει κανεις στα ψεμματα, αυτη ειναι μια τεχνη που πρεπει να την κατακτησεις μονος σου. Η αγαπη παντως θα σε παρει για ευαισθητο και για καλλιτεχνη και θα μεινει. Για σιγουρια δειξτης τους καλους στα δαχτυλα σου, αυτους που εχεις απο τις πολλες ωρες που παιζεις καποιο ονλαην γκεημ. Πες της οτι οταν εισαι μονος, παιζεις και ξαναπαιζεις το τραγουδι της στην κιθαρα μεχρι να ματωσουν τα δαχτυλα σου και τ’αυτια των γειτονων. Θα το πιστεψει. Η αγαπη ειναι χαζη. Και τυφλη.


5. Παρε το κινητο σου, πληκτρολογησε διεση-31-διεση και το τηλεφωνο της αγαπης. Καλεσε την αγαπη απο αποκρυψη και πες της οτι εισαι στο αστυνομικο τμημα. Σε συλλαβανε επειδη εγραψες τ’ονομα της με σπρεη πανω σ’ενα τοιχο. Δυστυχως φυσικα αμεσως μετα ηρθανε εργατες με ασπρες φορμες και βαψανε τον τοιχο, υστερα μια μπουλντοζα τον γκρεμισε, και πριν προλαβεις να παρεις ενα τουβλο να της το πας για ενθυμιο δυο μεταφορεις κουβαλουσαν ενα τζαμι και επεσες πανω και κοπηκες. Και μετα σε συλλαβανε. Ειναι λιγο παρατραβηγμενη ιστορια αλλα πιστευω οτι θα δουλεψει. Ειδικα αν η αγαπη ειναι φαν του Μπαστερ Κιτον.

6. Γελα παντα με τα ανεκδοτα της αγαπης, λεγε παντα στην αγαπη την μιση αληθεια, καντην να πιστευει οτι ολα ειναι δικη της ιδεα, προσποιησου οτι λατρευεις τους φιλους της, σηκωνε παντα την ζακετα της οταν πεφτει απ’τους ωμους της, μην μαλωνεις ποτε μαζι της για το τηλεκοντρολ, μαγειρευε της συχνα τορτελινια και προσφερε της στοματικο ερωτα οσο πιο τακτικα μπορεις. Ειναι μικρες καθημερινες θυσιες που θα την κανουν να μεινει.


7. Οταν η αγαπη σου μιλαει, μην της δινεις σημασια. Οταν το μουρμουρητο στ’αυτια σου σταματησει, αφησε λιγα δευτερολεπτα ησυχιας να περασουν, ανοιξε το στομα σου, προσποιησου οτι πας να πεις κατι, μετα προσποιησου οτι το μετανιωσες, και χαμογελα αινιγματικα και ντροπαλα, κοιτωντας την αγαπη με υποβοσκων θαυμασμο σαν να σ’εχουν ποτισει προζακ απ’τη μυτη με μια μανικα. Θα μπερδευτει και θα το παρει για κοπλιμαν που εχασε το δρομο του στο λαβυρινθο της συστολης σου.

8. Οταν εισαι με την αγαπη, λεγε της συνεχεια οτι βιαζεσαι και σε 5 λεπτα θα πρεπει να φυγεις γιατι εχεις μια πολυ σημαντικη δουλεια. Δεκατεσσερις ωρες μετα, συνεχισε να της λες το ιδιο πραγμα. Θα νομιζει οτι μενεις για χαρη της και θα μεινει κι αυτη.


9. Μην παιρνεις ποτε μαζι σου αναπτηρα οταν συναντας την αγαπη. Ζητα της να σου αναβει το τσιγαρο με τον δικο της. Θα νιωθει χρησιμη και σημαντικη και θα μεινει. Αλλα να εχεις αφθονα τσιγαρα γιατι η αγαπη δεν συμπαθει τους τρακαδορους.

10. Βγαλε την αγαπη φωτογραφια και πειραξε την στο φωτοσοπ. Σβησε τα σπυρακια της αγαπης, της ελιες της, τις τριχες που πετανε απ’το κεφαλι της, τριμαρισε τις ακρες και καντην να φαινεται πιο αδυνατη, σκοτωσε την στο κοντραστ και ριξε πολυ ασπρο. Πολυ ασπρο. Υστερα δειξε την φωτογραφια στην αγαπη και πες της ποσο ομορφη ειναι. Θα μεινει. Απο ματαιοδοξια. Κι επειδη θελει κι αλλες τετοιες φωτογραφιες για το φεησμπουκ.


11. Μην χορευεις ποτε μπροστα στην αγαπη. Οσο καλος χορευτης και να’σαι, οτι μουσικη κι αν παιζει, μη χορευεις. Ποτε. Ειναι απομυθοποιηση.

12. Φροντισε παντα να μυριζεις ωραια οταν συναντας την αγαπη. Ο ανθρωπος εχει τοποθετημενους αισθητηρες στη μυτη του που εντοπιζουν δια της οσφρησης τα αντιστοιχα χρωμοσωματα ενος αλλου οντος που σε συνδιασμο με τα δικα του, δημιουργουν ιδανικες συνθηκες για αναπαραγωγη ενος νεου οντος. Δηλαδη, οσο πιο ωραια σου μυριζει καποιος, τοσο πιο καταλληλος ειναι για να φτιαξεις μαζι του υγιη παιδακια, συμφωνα με τη μυτη σου. Επομενως ο οργανισμος σου αυτοματως μπαινει σε διαδικασια αναπαραγωγης. Δηλαδη σεξ. Ειναι αληθεια, το ειδα σε ενα ντοκιμαντερ. Γι’αυτο σου λεω, λουσου με κολωνιες. Και φυσικα πες στην αγαπη οτι ετσι μυριζεις εκ του φυσικου σου.


13. Μπες με την αγαπη στα εβερεστ, κι οταν σε ρωτησει τι θες να φας, κλεισε τα ματια σου και δειξε με το δαχτυλο σου οτιδηποτε. Η αγαπη θα σε βρει πολυ συναρπαστικο και θα εντυπωσιαστει. Αν το δαχτυλο σου πεσει πανω σε χωριατικη χορτοπιτα με ξινοτυρο, την πατησες, αλλα φατη ετσι κι αλλιως. Στην αγαπη δεν αρεσουν οι δειλοι.

14. Πηγαινε για μπανιο με την αγαπη σε μια απομερη παραλια. Κολυμπα πολυ βαθια, μεχρι να εξαφανιστεις στον οριζοντα. Οταν τα φτυσεις, στριψε προς τα βραχια, σκαρφαλωσε, κανε το βουνο ενα γυρο ξυπολυτος, εμφανισου πισω απο την αγαπη, κι οταν γυρισει προς εσενα ανησυχη και πανικοβλητη, δωστης ενα απομειναρι τσουκνιδας που βρηκες σε κατι θαμνους πισω απο ενα γαιδαρο που εχεζε και πες της «Εψαχνα το τελειο λουλουδι για σενα». Ουτε που θα το κοιταξει. Αλλα θα μεινει.


15. Δωσε στην αγαπη να διαβασει τον Τρυποκαρυδο. Αφου εχεις σκισει πρωτα τις τελευταιες σελιδες. Υποσχεσου της οτι καποτε θα της πεις τι εγινε στο τελος. Θα μεινει. Εκατο τοις εκατο.


Το κειμενο αφιερωνεται στη Φλονς και στους Μικευ Μπερναρντ Ρανγκλς αυτου του κοσμου. Βγειτε εξω οπου κι αν ειστε!!!!!!!!

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Δηλωνω δημοσιως οτι...

... μετανιωνω οικτρα για οσες φορες εχω χλευασει τα φλαϊ και αυτους που τα φορανε. Σημερα ειδα το This is it κι ο Μαϊκολ φοραγε ολη την ωρα ενα φλαϊ. Κανονικο. Πορτοκαλι απο μεσα και με τα ολα του. Και 5 νουμερα μεγαλυτερο. Αναγνωριζω τα λαθη μου και ζητω ταπεινα συγνωμη. Το φλαϊ ειναι το πιο κουλ ρουχο εβερ.


Δηλωνω δημοσιως οτι εχω βρει την τοποθεσια του εκτροφειου που παραγονται μαζικα οι ταριφες και θα παω να κανω σαμποταζ. Θα πειραξω τα μεγαφωνα κι αντι για Ντερτι Εφ Εμ θα τους το γυρισω στα AM. Αποκλειεται να βγουν πιο πειραγμενοι.


Δηλωνω δημοσιως οτι αν εισαι αντρας και κανεις παρεα με κοριτσακια (αγνωστο το γιατι) το χρονικο περιθωριο για να την πεσεις σε μια φιλη σου ειναι ενας χρονος παρεας το πολυ. Μετα απ'αυτο θεωρεισαι λιγουρης.


Δηλωνω δημοσιως οτι το μυστικο για να φαινεσαι νεος ειναι να καπνιζεις σαν πουστης, να πινεις τον κωλο σου και να κοιμασαι 3 ωρες το 24ωρο. Μπορει να καταντησεις να γραφεις στο ιντερνετι στις 4 τα ξημερωματα χωρις κανενα λογο, αλλα τουλαχιστον θα σου ζητανε ταυτοτητα στα κλαμπ και στα σινεμα.


Δηλωνω δημοσιως οτι ο μονος λογος που ολοι φαινονται μυστηριωδως ομορφοτεροι στις κηδειες ειναι οτι το μαυρο και οι θλιψη κοβουν ποντους και πανε σε ολους. Παρολα αυτα οι κηδειες παραμενουν μια ηλιθια μορφη κοινωνικης εκδηλωσης, κι εγω αμα πεθανω θελω να με σπασετε σε ανταλλακτικα και να με μοιρασετε στους λιγοτερο προικισμενους.


Δηλωνω δημοσιως οτι βρηκα εδω πιο περα μια καινουρια παιδικη χαρα με πολυ καλα παιδακια και τιγκα στους ανωμαλους και θα πηγαινω να παιζω εκει, γιατι μου φτιαχνεται το κεφι και σε λιγο καιρο θα μου περασουνε οι μαυριλες και θα γραψω κατι της προκοπης.


Δηλωνω δημοσιως οτι ειμαι πολλα υποσχομενη και θα φτιαχνω παντα χαρακτηρες μαλκαβιαν, ακους Ερικα;


Δηλωνω δημοσιως οτι σας αγαπω. Εσας στ'αληθεια. Τους αλλους στα ψεμματα.

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

PAYBACK!!!!

Λοιπον ετσι επειδη εχω νευρα και τσαντιλες και τις μαυρες μου, αποφασισα να το κανω ποστ. θα το κανω ποστ ρε. εβαλα ενα rage against the machine να παιζει και ειμαι ετοιμη. ΤΡΟΛΑΑΑΑΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ ελατε, βγειτε, ελατε ρε, παμε να τις βγαλουμε λιγο εξω να τις μετρησουμε!!!!

Αυτο το γαμημενο το μπλογκ, ειναι οτι γουσταρω εγω να ειναι. ειναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ κι αμα γουσταρω να το κανω ναο στον Μαστερ Τζι θα το κανω ναο στον Μαστερ Τζι.

Δεν εχω πει το ονομα Μαστερ Τζι εδω και 200 γαμημενα ποστ επιτηδες, για να μη νομιζει κανεις, ουτε ο Μαστερ Τζι, οτι χρησιμοποιω αυτο το συγκεκριμενο νικ σ'αυτο το γαμημενο μπλογκ για να φαινομαι εγω και για να μ'ακολουθησουνε οι ορδες των θαυμαστων του ως τον νεο Ιωαννη Βαπτιστη του Μαστερ Τζι. κατι μαλακισμενα σαν εσας μου στερησανε τη χαρα να διαβαζω το αγαπημενο μου μπλογκ και το περασα στο ντουκου γι'αυτον τον γαμημενο τον λογο.

λοιπον Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι

αυτο το γαμημενο το μπλογκ ειναι οτι γουσταρω εγω να ειναι, βαρεθηκα να σας κανω μοντερεησιον, εμεις εδω ειμαστε ολοι ετσι διαδικτυακοι φιλοι ας πουμε και γουσταρουμε μια χαρα μεταξυ μας. εσεις ειστε κατι ανεγκεφαλα που σας παιζουμε στα δαχτυλα, γραφουμε δυο παπαριες και μας κολλατε ταμπελες, και μαλακισμενα, ακομα και η μανα μου ειναι φαν του Μαστερ Τζι, κι η μανα μου κοντευει 50 και ουτε πολυ μοντερνα ειναι ουτε καμια τρελη μορφωση εχει. λοιπον πως σκατα νιωθετε που ειστε πιο ανεγκεφαλα κι εχετε λιγοτερο χιουμορ απ'τη μανα μου;;; που δεν μπορειτε να ξεχωρισετε δυο γαμημενα πραγματα;;; που εγω που τον λατρευω ας πουμε δεν τον αναφερω και που ο ιδιος που αυτολατρευεται δεν εμφανιζεται επωνυμα και που εσεις που ΔΕΝ τον λατρευετε εχετε τα επωνυμα αρχιδια του για πιπιλες στο στομα σας; ποιος προσκυναει τι;;;;

και δεν μ'ενδιαφερει τι θα μου απαντησει ο οποιοσδηποτε. δεν μ'ενδιαφερει ουτε να μου απαντησει ο Μαστερ Τζι. δεν τον ξερω, δεν με πηδαει, δεν ξερω ποια πηδαει, απλα τυχαινει να εχω μεγαλυτερη νοημοσυνη απο σας, κι αυτο δεν ειναι κανα κατορθωμα γιατι και οι μπαμπουινοι εχουνε μεγαλυτερη νοημοσυνη απο σας.

που πατε ρε γαμιολακια;;;; ξερετε με ποιους τα βαζετε;;;;;;;

ρε γαμιολακια, εχω περισσοτερες γνωσεις απο ολους σας. εχω περισσοτερο επιπεδο και περισσοτερη νοημοσυνη απο το αρθροισμα των iq σας, ολονων μαζι! εγω μαλακισμενα μου εχω δει τοσα ανιμε, εχω διαβασει τοσα μανγκα, εχω μελετησει ιαπωνικη λογοτεχνια, ποιηση, αρχιτεκτονικη, κινηματογραφο, ενδυματολογια, και εχω το μπακγραουντ και την υποδομη να παραδεχτω σε τι ειναι αρχηγοι οι τυποι και σε τι δεν τους γουσταρω. το ιδιο συμβαινει και με τη ρωσικη τεχνη ας πουμε, αλλα δε λεω να παω στη μοσχα να μεινω (κι αυτο dm japan ΔΕΝ παει σε σενα, με σενα ειχα εναν μια χαρα χιουμοριστικο αντιλογο). εσεις ρε μαλακιστηρια ειδατε 20 επεισοδια bleach και αγορασατε μια τσαντα pucca κι ερχεστε εδω να την πειτε σε μενα;;; σε μενα ρε;;;; στον μαστερ τζι ξερω γω που απλα σας βαρεθηκε, οχι σας φοβηθηκε;;;;;

το ιδιο ισχυει για οτιδηποτε θεμα αναφερω σε αυτο το μπλογκ, για λογοτεχνια, για ταινιες, για μουσικη, για μορφωση, εχω περισσοτερες γνωσεις απ'ολους σας, τι θελετε να μου πειτε ρε;;; να βγουν εδω οι φιλες μου η Ερικα κι η Ζενη που εχουνε αντιστοιχο μπακγκραουντ και ενημερωση και να μου υπερασπιστουν την Ιαπωνια (και η Ιαπωνια γαμιολακια στην προκειμενη ειναι ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ διευκρινιζω γιατι το μυαλο σας δεν στροφαρει κιολας) και να τους παιξω κι εγω τον δικηγορο του διαβολου, επειδη απλα αυτο μ'αρεσει πιο πολυ απ'οτιδηποτε να κανω, κι εκει μαλιστα, να κανουμε τετοιου επιπεδου συζητηση που θα παρετε ολα ποπ κορν και θα παρακολουθειτε αποβλακωμενα. αλλα σε σας τι ν'απαντησω ρε;;;; τι ν'απαντησω, να κατσω να σας πλεξω πουλοβερ οπως ελεγε κι ο Μαστερ Τζι και να μου απαντατε "πηγαινε να σε πηδηξει ο γκομενος σου ο Gamawa που σου γραφει και τα κειμενα";; ρε δεν ειστε καν προκληση!

θελετε προσωπικες επιθεσεις ρε μαλακιστηρακια;; αυτο δεν ξερετε καλυτερα να κανετε αλλωστε;; ελατε να παιξουμε ρε!

Ερις, τινος εισαι εσυ πουλακι μου;;;; τι σκατα εισαι, εχεις πουλακι, μουνακι, τι;; holy chao, εσυ;; ανωνυμοι παντως ειδους, διαφοροι, τρολακια, τι ειστε εσεις ρε; και γιατι διαβαζετε το μπλογκ μου ρε ατομακια; αφου προφανως εγω εδω κανω ταματα στο ονομα του μεγαλου Μαστερ κι εσεις δεν τον χωνευετε και δεν χωνευετε κι εμενα, γιατι διαβαζετε ρε;;; οταν ησασταν 5 και σας δωσανε το τηλεκοντρολ δεν σας ειπανε οτι εχει και off κουμπακι απανω;; δεν εχετε παρατηρησει οτι ο explorer πανω δεξια εχει ενα χι; τι επιπεδο εχετε που καθεστε κι ασχολειστε με πραγματα που θεωρειτε αναξια; εγω οταν δεν γουσταρω κατι δεν του κανω την τιμη ν'ασχοληθω μαζι του. τι επιπεδο εχετε ρε; ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ;;;;;;;;;;

μηπως θα πειτε οτι το διαβαζετε για να γελατε;

λοιπον γαμιολακια μου, αν το κανετε αυτο, ακομα κι αν γελατε μαζι μου η εις βαρος μου, εγω τον σκοπο μου σ'αυτο το μπλογκ τον εχω πετυχει!!!!!!!ΕΜ ΑΗ ΡΑΗΤ ΟΡ ΕΜ ΑΗ ΡΑΗΤ????????

εγω μικρα μου υπολλειματα σκατων εχω γραψει πραγματα τοσο ανωτερα που δεν αξιζουν να τα βαλω εδω να τα διαβασετε εσεις αμορφωτα ανιωθα βλαμμενα. ειναι κριμα βεβαια γιατι με διαβαζουν και 15 αξιολογοι ανθρωποι, αλλα αυτοι εχουνε καταλαβει περι τινος προκειται τουλαχιστον. εγω εχω γραψει μυθιστορηματα, ποιηματα, διηγηματα, κριτικες, παραμυθια, δοκιμια, σεναρια, εργασιες, σκατα, εδω απλα κανω την πλακα μου μαζι σας. την πλακα μου μαζι σας!! σταματησα ν'ασχολουμαι για χαρη του Μαστερ Τζι που ηθελε λιγο την ησυχια του και για χαρη κανα δυο ανθρωπων ακομα, αλλα ο σκοπος μου εξ αρχης ηταν να βγουνε 10 μαλακισμενα σαν εσας να μου την πουνε και να τα ξεφτιλισω ετσι για να εκτονωθω. so this is your fucking chance motherfuckers!!

Ελατε! Ξεκαβλωστε!!!!!! Θα σας αναλαβω κι εγω κι οι αναγνωστες μου. Κι οπου κολωσουμε θα παταμε delete!!!!!

Κι αμα βγει κανας πρωην γκομενος της μανας μου η της αδερφης μου, θα τις φωναξω κι αυτες να σας αναλαβουνε ΕΠΩΝΥΜΑ γιατι εχουνε παραπανω αρχιδια απο σας.

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΣΥΜΠΑΝ

Οκ, ενταξει, θα το κανω αυτο.

Μπορει να χασω τους μισους αναγνωστες μου, αλλα θα το κανω.

Το’χα αναθεσει σε αλλον να το κανει, αλλα θα το κανω εγω.

Οκ, παμε.


Ειμαι μια καταπληκτικη προσωπικοτητα. Γαμω τα ατομα μιλαμε. Ειμαι πανεξυπνη, πανεμορφη, ενδιαφερουσα, ετοιμολογη, διαβασμενη, αποφασιστικη, επιτυχημενη, κοινωνικη, ατρομητη, επιθετικη, προκλητικη, αδιστακτη, εκδικητικη, εχω τον πληρη ελεγχο, εχω την πληρη γνωση. Των παντων. Και ειμαι ψωνισμενη, πολυ ψωνισμενη.
Εχω καταπληκτικους φιλους ολοϊδιους με μενα, που με σεβονται και με θαυμαζουν. Συμφωνουν παντα μαζι μου και μου τα συγχωρουν ολα, πιθανον επειδη με φοβουνται λιγο, γιατι ειμαι και τρομακτικη. Ειμαι σαν να λεμε ο αρχηγος της αγελης μου.
Εχω και κοινο, ω φυσικα κι εχω κοινο, εχω ολους εσας που κρεμεστε απο την καθε λεξη μου και οταν βλεπετε οτι εχω αναρτησει νεο κειμενο αποκτα η ζωη σας νοημα για τα λιγα λεπτα που το διαβαζετε.
Και φυσικα εχω κι ενα γκομενο αντιστοιχα ιδιοφυη και καταπληκτικο με μενα. Ξερετε, τον εκλεψα απο αλλη. Σας δουλευουμε ομαδικως βασικα, ολα ειναι ενα στημενο παιχνιδι για να διασκεδαζουμε μαζι σας. Μερικες φορες οταν βαριομαστε, μου γραφει κειμενα και γω τους βαζω τ’ονομα μου και τα ποσταρω σαν δικα μου, και σεις νομιζετε οτι ειμαι ακομα πιο γαματη απ’οτι ειμαι. Τα βραδια πριν κανουμε καυτο σεξ με θεα την πολη κι ενα μπουκαλι μπερμπον στο κομοδινο, γελαμε υστερικα μαζι σας.


Κι ολα αυτα συμβαινουν εδω και τωρα, σ’αυτην την εκσυγχρονισμενα τεχνητη ολοκαινουρια εκδοση της εννοιας «παραλληλο συμπαν».

Στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ.


Αυτο ειναι κατι παραπανω απο κραξιμο στον καθενα σας. Μην το παρετε ως προσωπικη επιθεση. Πανω απ’ολα ειναι αυτοκριτικη.


Και τωρα πειτε μου.

Τι σκατα κανετε ολη μερα στο ιντερνετ;;;;;;


Σοβαρα τωρα, τι σκατα κανετε ολη μερα στο ιντερνετ; Δεν βαριεστε; Δε νιωθετε ενοχες; Δεν σας περναει απ’το μυαλο οτι χανετε τη ζωη σας; Δεν σας ειπε κανεις οτι ολο αυτο δεν ειναι αληθινο;

Την Πεμπτη το βραδυ πηγα στη δουλεια. Εσεις ησασταν στο ιντερνετ. Την Παρασκευη το πρωι σηκωθηκα και πηγα στην πρωινη δουλεια. Εσεις ησασταν ακομα στο ιντερνετ. Ενταξει, ξεκολωθηκα λιγο και γυρισα σπιτι ενα πτωμα, αλλα τουλαχιστον δεν ημουν στο ιντερνετ. Το βραδυ μπηκα λιγο στο ιντερνετ, αλλα μετα βγηκα και πηγα να πιω ενα ποτο με μια φιλη μου. Εσεις ησασταν στο ιντερνετ. Τα ποτα γιναν παραπανω απο ενα, και μ’επιασε λιγο το κεφαλι μου, αλλα μου την επεσε κι ενας συμπαθητικος γκομενος. Εσεις βεβαια ησασταν στο ιντερνετ. Το Σαββατο γενικα ταλαιπωρηθηκα πολυ, αλλα ειδα την αδερφουλα μου και το κουνιαδακι μου, κι εναν φοβερο βιολιστη να παιζει λαιβ, αρα χαλαλι. Εσεις βεβαιως και ησασταν στο ιντερνετ. Την Κυριακη μαζεψα το δωματιο μου κι εκανα μπουγαδα, συν αυτο ειχα και δουλεια για το σπιτι, δεν ηταν και πολυ ευχαριστο. Αλλα εσεις ησασταν ακομα στο ιντερνετ. Μετα ειδα δυο ταινιες και διαβασα λιγο, θα μου πεις, σιγα που ζεις τη ζωη οταν βλεπεις ταινιες και διαβαζεις, αλλα η μια ηταν πολυ καλη ταινια, απ’αυτες που συνομιλεις με τον πρωταγωνιστη και πεταγεσαι απ’το κρεβατι σου και κλαις λιγο στο τελος, αρα ναι, με αυτη την εννοια, διασκεδασα, φωναξα, εκλαψα, εζησα λιγο τη ζωη μου. Τουλαχιστον δεν ημουν στο γαμημενο το ιντερνετ!!!


Απαντηστε μου, πειτε μου με βεβαιοτητα οτι δεν εχετε χασει τα ορια μεταξυ κανονικης και διαδικτυακης ζωης, και θα το πιστεψω. Αν το πιστευετε κι εσεις θα το πιστεψω. Το πιστευετε;


Εκανα ενα τεστ μια μερα. Σας προκαλω να το κανετε κι εσεις. Μπηκα στο facebook κι αρχισα να ψαχνω τους «φιλους» μου. Ποιοι ειναι αυτοι, απο που τους ξερω, με ποιους μιλαω, ποιοι μ’ενδιαφερουν, ποιοι οχι. Ειμαι ενα ατομο που κανω accept friend requests εξαιρετικα δυσκολα και σπανια. Εχω facebook 5 μηνες μολις, εκανα προφιλ για χαρη της κολλητης μου και μονο, κι αυτο με ζορι, επειδη δεν θελω να της χαλαω χατηρι. Κι ομως, εχω 85 φιλους. Ποιοι ειναι ολοι αυτοι;

Αποτελεσματα:
8 συναδελφοι
5 πρωην συναδελφοι
8 πελατες του μαγαζιου
33 γνωστοι
7 συμφοιτητες
4 συγγενεις
3 πρωην
12 φιλοι
6 αγνωστοι

Χμ, 6 αγνωστοι. 6 ανθρωποι που δεν εχω δει ποτε στη ζωη μου. Ενας συνεργατης σε καποιο διαδικτυακο προτζεκτ καποτε, μια δημοσιογραφος που μου ειχε παρει συνεντευξη, καποιος που νομιζα οτι ειναι αλλος κι οταν συνειδητοποιησα το λαθος μου δεν τον εκανα delete γιατι ηταν συμπαθης και γιατι ντρεπομουν, μια ας πουμε θαυμαστρια, και δυο ανθρωποι που θεωρησα αξιολογους να συναναστρεφομαι διαδικτιακα παρολο που δεν τους εχω δει ποτε στα ματια μου.

Και παλι, ειναι πολλοι.

Κι ουτε καν εχω υπολογισει ολους εσας.

Αλλα το μπλογκ ειναι αλλο. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι ετσι μας συμφερει. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι εχω πεσει κι εγω στην παγιδα της διαδικτυακης ζωης. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι εχω νευριασει μαζι μου. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι αναγκαστηκα καποια στιγμη να δουλευω μια σκατοδουλεια και να καθομαι 10 ωρες μπροστα σε εναν υπολογιστη. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι ως ενα σημειο ηταν αστειο, ηταν ασφαλες, ηταν εως και συναρπαστικο. Αλλα αυτη ηταν η πρωτη βδομαδα αφοτου τελειωσε αυτη η δουλεια, και ενιωσα λιγο αποπροσανατολισμενη. Λιγο εξω απ’τα νερα μου. Μου ελειπε το ιντερνετ. Κι αυτο δεν ειναι αστειο.

Γιατι εγω το ιντερνετ το ειχα για να κανω downloading και να μαθαινω βιογραφικα συγκροτηματων και σκηνοθετων. Ενιοτε και καμια διευθυνση. Γιατι εγω δεν μπαινω ποτε στο msn. Γιατι το msn ειναι μια μαλακια και μιση και ολοι εσεις που μπαινετε ειστε ηλιθιοι. Το chatting ειναι ηλιθιο. Οι φιλοι σας ειναι οι φιλοι σας. Το νουμερο τους ειναι εκει μεσα στο γαμημενο το κινητο σας. Παρτε τους τηλεφωνο και μιληστε. Βγειτε για ενα γαμημενο καφε. Πειτε τους να περασουν απ’το σπιτι σας. Ποια ειναι η χαρα του να τους περιγραψετε τι σας συνεβη χτες μεσα απο μια γαμημενη τετραγωνη οθονη κι ενα ηλιθιο πληκτρολογιο; Τι σκατα κανετε ολη μερα στο msn; Σας λειπει η επικοινωνια; Γουσταρετε ανα πασα στιγμη να σας ενοχλει ο καθε γνωστος που εχετε να δειτε 100 χρονια; Αν δεν τον εχετε δει προφανως και δεν σας ενδιαφερει να τον δειτε. Τι καθεστε και του μιλατε στο msn, στο facebook, στο chat του facebook, στο myspace, στο γαμημενο το ιντερνετ;;

Η επικοινωνια στο ιντερνετ ειναι ενας βλακοειδης αυνανισμος. Δεν ειναι επικοινωνια. Επικοινωνια ειναι να κοιτας τον αλλον στα ματια. Ακομα κι αν σου λεει πιπες, ακομα κι αν εισαι τυφλα και δεν κεντραρεις, ακομα κι αν εισαι εκει και θες να’σαι αλλου, επικοινωνια ειναι να εισαι απεναντι με τον αλλον. Οσο για το φλερτ στο ιντερνετ...
Το φλερτ στο ιντερνετ ειναι ακομα χειροτερο.

Το φλερτ στο ιντερνετ ειναι σαν να στηνεις μια καμερα και να φιλμαρεις τον εαυτο σου να την παιζει, και μετα να πατας το play και να την παιζεις βλεποντας τον εαυτο σου να την παιζει.
Αυτο ειναι.
Ειναι γουαου τι γαματο ηταν αυτο που μου ειπε τωρα, πωπω αυτο που απαντησα ηταν ακομα πιο γαματο, φςςς ειμαι γαμω τα ατομα, τον εχω στειλει τωρα, πωπω μ’εστειλε κι αυτος, για κατσε να τα ξαναδιαβασω, καλα μιλαμε τι γαματη συζητηση, τι αλληλοεπιδειξη γνωσεων κι επιπεδου, ποσο αναγκη για επιβεβαιωση εχω, ποσο αναγκη για ασφαλη εγκριση, για τεχνητη ανταποδωση, για ελεγχομενη αλληλοπροσφορα. Γουαου τα σπαμε μιλαμε.

Μονο που δεν ειναι αληθινο.

Δεν το θελω αυτο. Δεν θελω να το χρειαζομαι αυτο. Δεν ειναι αυτο που θελω να κανω εδω σ’αυτο το μπλογκ. Γι’αυτο απ’το ιντερνετ μου δινω μια αδεια ανευ αποδοχων. Απ’το μπλογκ δεν θα μου δωσω, γιατι εγω εδω δεν κανω αυτο. Γιατι εγω εδω, απλα παιζω με τα παρατημενα παιχνιδακια που σκονιζονται μεσα στο κεφαλι μου. Διασωζω λιγα απ’τα δευτερολεπτα που με προσπερνανε. Λειαινω λιγο τις γωνιες στα τετραγωνα. Ανακυκλωνω οτι απομενει απ’τους αυνανισμους μου. Βγαζω φωτοτυπιες τις χαζομαρες μου και κατι χανεται μετα απ’τα πολλα αντιτυπα. Αρχιζω να γραφω καθε φορα για να πω αυτο που θελω να πω στο τελος.
Οχι για να πειτε τι γαματη που ειμαι. Οχι για να με θαυμαζετε. Για να γελατε. Για να νευριαζετε. Για να ψαχνεστε. Για να περνατε την ωρα σας. Για να την περναω κι εγω. Αλλα δεν ειναι αληθινο.

Αληθινο ειναι οταν καποιοι διαβασουν πεντε βλακειες απο τις δεκα που θα γραψω, απαντησουν δεκα πιο βλακειες, με κανουν να γελασω, τους κανω να γελασουν, και μια μερα ετσι οπως περασουν απ’εξω απο κει που ειμαι, μπουνε μεσα και πουνε ενα γεια. Οταν μπουνε μεσα και πουνε ενα γεια και γελασουμε λιγο ακομα, τοτε ειναι αληθινο. Τοτε αυτοι οι ανθρωποι ειναι αληθινοι. Και μπραβο τους.

Και ξερετε για ποιους παει αυτο το τελευταιο και ποιοι ειστε. Και μπραβο σας δημοσιως, εσεις οι 2, που δεν εισαστε φοβισμενα παιδακια που κρυβονται πισω απο οθονες. Και χαρηκα που σας ειπα ενα γεια απο κοντα και πειστηκα οτι δεν ειμαστε ολοι φοβισμενα παιδακια που κρυβονται πισω απο οθονες. Επειδη, καλο ειναι να τα ξεχωριζουμε, ακομα καλυτερο να βρισκουμε που τεμνονται, αν τεμνονται.

Και τωρα αντι να κανετε κλικ στο επομενο μπλογκ σηκωθειτε κι ανοιξτε λιγο το παραθυρο αποβλακωμενοι μου αναγνωστες. Μυριζει ωραια εξω σημερα.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

Ο ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ ΓΑΜΕΙ

... κι οχι απλα γαμει. Γαμει και δερνει και σπερνει και τα σπαει και σας εχει στο μπραντιφερ και σας πηδαει τη γκομενα και νικαει τον μπαμπα σας και την εχει μεγαλυτερη απ’ολους σας.


Ακουω καποιον να γελαει;... Γελας φιλαρακι; Για πες, θ’αρχισεις να μας κανεις και πλακιτσα; Θ’αρχισεις τα μαλακισμενα αστειακια για τα χρωματα του ουρανιου τοξου, την παιδεραστια, τα φυστικια, και θα κουοταρεις κανενα επεισοδιο του nip/tuck;; Μηπως θα σηκωθεις και ορθιος και θα αρπαξεις τον καβαλο σου κοροϊδευτικα και θα κανεις χιιιι-χιιιι;;;

Φιλαρακι αυτα τα αστειακια ειναι τοσο ξεπερασμενα, τοσο ναρκοληπτικα βαρετα και τοσο κιτς, που μπροστα τους μια αγκραφα ζωνης απ’τα 80s μοιαζει το πιο σικατο κι απαραιτητο αξεσουαρ του πλανητη. Δεν ειναι αστειο να μιμισαι τον νταη ψευτοροκα που ειχες για ειδωλο οταν πηγαινες γυμνασιο. Δεν εισαι αστειος. Αστειο ειναι οταν τον Μαϊκολ τον πιανουν στο στομα τους στο southpark. Εκει μαλιστα, κι εγω γελαω, οχι απλα γελαω, κυλιεμαι στο πατωμα και βγαζω αφρους απ’τα αυτια απ’τα γελια. Αλλα εκτος κι αν εισαι ενα ιδιοφυες ανωμαλο αξιαγαπητο καθικακι σαν τους Parker/Stone, μην κανεις αστειακια για τον Θεο. Εισαι τραγικος. Και αμουσος. Εισαι ο τυπος που οταν εσκαγα στο σχολειο με τη μπλουζα απ’το Dangerous με κοροϊδευες και το επαιζες οτι ακουγες Nirvana, κι υστερα απο χρονια σε πετυχα στο Μπουρναζι σε καφετερια που επαιζε Τερλεγκα. Εχεις χασει καθε ιχνος ανθρωπιας, καθε επαφη με την παιδικη σου ηλικια, η ζωη σου ειναι μια πικροχολη κομεντι και το τσι σου στριφογυρναει γυρω απ’τον εαυτο του σαν αγαμητος σκυλος. Σε λυπαμαι. Και θα σε πλακωσω στο μοντερεησιον.


Ο ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ ΓΑΜΕΙ ΡΕ!!!!!!!!!!!


Ελα, για πες, πες μας κατι που δεν εχουμε ξανακουσει. Θα μας πεις οτι ο Μαϊκλ Τζακσον ειναι αδερφη. Θα σου απαντησω οτι, ναι, ο Μαϊκλ Τζακσον στις συνεντευξεις μιλαγε σαν κοριτσακι που το ειχε σοδομισει ο μπουγκιμαν και του εχει κλεψει το γλυφιτζουρι και εμοιαζε σαν να συζηταει με τον ιματζινερι φρεντ του τον Μικι Μαους. Αλλα οταν ανεβαινε στη σκηνη φιλαρακι επαιρνε ενα βλεμμα τοσο αντρικιο και γαμιστερο που εμοιαζε σαν να ειχε μολις παρει παρτουζα τον Μικι, την Μινι, τη Ντεζι και ολες σου τις πρωην και μελλοντικες γκομενες σου κι εσενα μαζι, και σ’αρεσε κιολας. Θα μας πεις οτι ητανε μαυρος ασπρος κοκκινος πορτοκαλι κι οτι πετσοκοβε τις γαμπες του για να τις βαλει στη φατσα του και να κανει τακλιν με το μαγουλο. Θα σου απαντησω να πας να γινεις επιτημο μελος στο πανελ της Τατιανας. Ο Μαικλ Τζακσον οταν εκανε μουνγουωκ αφηνε το συμπαν τοσο αποσβολωμενο που δεν θα το παρατηρουσε κανεις ακομα κι αν η φατσα του ηταν λαχανι με μωβ βουλες. Οταν ο Μαικλ εκανε μουνγουωκ δεν θα το παρατηρουσες ακομα κι αν στο μισο μετρο διπλα σου ο Νταρθ Βειντερ πηδαγε τον παππου σου ενω το δωματιο σου τυλιγοταν στις φλογες. Θα μας πεις για παιδεραστιες και τετοια; Θα σου απαντησω οτι βαριεμαι να σου απαντησω γιατι στο θεμα μ’εχει καλυψει ο Mikeius και τραβα διαβασε τι λεει στο σχετικο ποστ. Και τωρα τι θα μας πεις, οτι ψοφησε να στεναχωρηθουμε; Χα Χα Χα. Ο Μαικλ Τζακσον δεν γινεται να πεθανει ρε. Τα χωρις λογο υπαρξη ανθρωπακια σαν εσενα πεθαινουν, ο Μαικολ δεν πεθαινει. Δεν ειναι ανθρωπος. Δεν ειναι θνητος. Δεν ειναι καν γηινος.

Ο Μαικλ Τζακσον καταγεται απο εναν πλανητη που βρισκεται ιν ε γκαλαξι φαρ φαρ ογουεη. Ο πλανητης αυτος κατοικειται αποκλειστικα απο ημιθεους, οχι με την αρχαια ελληνικη εννοια αλλα με την αλλη, κι ανοικει σε μια συγκεκριμενη μυθολογια της οποιας οι μουσες που και που επισκεπτονται τον πλανητη μας για να τρυπωσουν στα μυαλα αυτων που σκιτσαρουν κομικς και να παρουμε μια ιδεα και μεις για την μηδαμινοτητα μας. Στον πλανητη αυτο ολοι οι κατοικοι ειναι ντυμενοι με αληθινη αστεροσκονη κι εχουν τους δορυφορους του Δια για μπαλες του μποουλινγκ. Ειναι τοσο εντυπωσιακοι που ενα βλεμμα τους αντιστοιχει με μια καθαρη σταγονα lsd. Μπορουν να κανουν το μυαλο σου να εκραγει με ενα κουνημα του δεικτη του χεριου τους. Μπορουν να μετατρεψουν την καρδια σου σε ξεχαρβαλωμενο φωτεινο σηματοδοτη με μια κινηση των γοφων τους. Η φωνες τους ειναι τοσο ακαταλληλες για τ’αυτια σου που αν τολμουσες να τους ακουσεις για πανω απο 2 δευτερολεπτα θα ενιωθες σαν να ξεκιναει μες στα τυμπανα σου ενας αγωνας δρομου με σιδερενια αλογα, η σαν να κοχλαζουν εκατομμυρια καρφια μεσα σε μια γιγαντια κατσαρολα. Ειναι ολοι ασυλληπτα ταλαντουχοι, εξωκοσμα φαντασμαγορικοι και λυσσαλεα ιδιοφυεις ΚΙ Ο ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΗΜΕΝΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥΣ!!!

So shut the fuck up…

Αν ειστε γυρω στην ηλικια μου, δεν εχει και μεγαλη σημασια που σας τα λεω ολα αυτα γιατι κατα βαθος τα ξερετε ηδη. Κατα βαθος δεν υπαρχει ανθρωπος στον πλανητη που να μπορει να παρακολουθησει βιντεο κλιπ του Μαικλ Τζακσον και να μην καυλωσει εστω και λιγο στα κρυφα. Καθε φορα που τον κοιτατε και πιανετε ειρωνικα τον καβαλο σας, νιωθετε μια μικρη υγρασια εκει κατω, παραδεχτειτε το. Ολος ο πλανητης Γη λατρευει τον Μαικλ Τζακσον, κρυφα η φανερα. Αν δεν ειστε γυρω στην ηλικια μου και ειστε μικροτεροι, και τα ρουχα του σας φαινονται γελοια και τα τραγουδια του ασυνηθιστα στο νεαρο αυτακι σας, τοτε σας οικτιρω. Σας λυπαμαι που μεγαλωσατε με την Μπριτνεϊ για ποπ κουλτουρα, και μην σνομπαρετε την ποπ κουλτουρα βλαμμενα. Η ποπ κουλτουρα σε ολους τους πολιτισμους, αντιπροσωπευει τις κρυφες προεφηβικες γλυκυτατες φαντασιωσεις της εκαστοτε γενιας, κι εσεις την παιζατε με αταλαντα ξεκωλα που η μεγαλυτερη απραγματοποιητη επιθυμια τους ηταν να γυρισουν βιντεο κλιπ ολογυμνες αλλα δεν τις αφηνε η μαμα τους. Οι δικες μου ονειρωξεις ειχανε μαυρο, αστραφτερο, αδεσποτες μπουκλες, φεγγαροπερπατηματα και στροβιλισματα, γι’αυτο ξεστραβωθειτε!!!!! Και για να σας κανω κι ενα δωρο να μαθαινετε: http://www.youtube.com/watch?v=9hy4tdAajmk&feature=player_embedded

Δειτε αυτο κι αμα δεν καυλωσετε ελατε μετα να μου πειτε ο,τι γουσταρετε. Κι αν το κομεντ δει το φως του μπλογκηλιου να μη σωσω να με γαμησει ο γκεη πουστης ο Μαικλ Τζακσον στον υπνο μου αποψε.

Και για το τελος, 5 λογοι που ο Μαικλ Τζακσον απλα γαμει.

1. Εκανε μουνγουωκ με το μπιμπερο στο στομα.
2. Τα τραγουδια του τα εγραφε, τα ενορχηστρωνε, τα τραγουδουσε, τα χορογραφουσε, και φορ γιορ ινφορμεησιον επαιζε 1632 μουσικα οργανα.
3. Ηξερε να κανει beatbox και μαλιστα γαμιστεροτατα.
4. Οι στατιστικες λενε οτι δεν υπαρχει ουτε ενα σπιτι στον κοσμο που να μην εχει δισκο του η σιντι του.
5. Θα μπορουσες να τον αναγνωρισεις στο δευτερολεπτο ακομα κι αν ηταν μεταμφιεσμενος σε καρφιτσα μες στο κουτι ραπτικης της μαμας σου. Τοσο ξεχωριστος ηταν...

...Ειναι. Και θα ειναι. Κι εγω καθε φορα που βλεπω καγκουρικο αμαξι να περναει και να παιζει απο μεσα πιττα το Smooth Criminal θα καυλωνω.

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009

ΣΙΧΑΜΕΝΟΣ Ε.Π.Ε.

Ηρθε η ωρα. Εφτασε η στιγμη. Ειναι καιρος να ποσταρω το κειμενο που αποτελεσε ενα εκ των κυριοτερων κινητρων που με ωθησαν στη δημιουργια αυτου του μπλογκ.

Ηρθε η ωρα να ξεφτιλισω τον πρωην μου. Αυτο το σιχαμενο ελλεεινο τρισαθλιο αχρηστο ανεγκεφαλο σκατοψυχο αναισθητο αηδιαστικο μικροπρεπες αρρωστο ανωμαλο ανηθικο κακιασμενο σαδιστικο διπροσωπο ανωριμο ξεφτιλισμενο τιποτενιο θεομουρλο ψυχαναγκαστικο επιφανειακο ψωνισμενο ευτελες δολοπλοκο κουτοπονηρο γαμημενο καθικι.

Για συντομια ομως θα τον αποκαλουμε Σιχαμενο.


This shall be my masterpiece.


Καταρχην, προς αποφυγην παρεξηγησεων θελω να δηλωσω οτι εγω διατηρω αριστες σχεσεις με τους περισσοτερους πρωην μου. Τους θεωρω γαμω τα παιδια, πως θα μπορουσαν να μην ειναι αλλωστε αφου ηταν μαζι μου, τους σεβομαι απεριοριστα, τους νοιαζομαι, τους ευγνωμονω για τις στιγμες που μου χαρισαν και θελω μονο το καλο τους. Ολωνων. Εκτος απο αυτον. Αυτος θελω να πεθανει με αργο βασανιστικο τροπο. Ονειρευομαι ενα εκατομμυριο μικροσκοπικες πυρακτωμενες βελονες να του τρυπανε το κορμι και να του σκιζουν τις σαρκες ενω ταυτοχρονα ψηλοι γυμνασμενοι μαυροι του πηδανε καθε τρυπα που εχει πανω του γαργαλωντας του τις πατουσες και τις μασχαλες με φτερα παγωνιου και μικροσκοπικες γκεισες του αφαιρουν τα νυχια ενα ενα και τα κατοικιδια κορακια τους του τρωνε τα ματια και τη γλωσσα σε μικρες μπουκιτσες, και ταυτοχρονα με ολα αυτα, στο βαθος του δωματιου οι φιλοι μου του σπανε το μπασο και χρησιμοποιουν τις χορδες του για να του μαστιγωσουν τη γκομενα και τη μανα του, αφου τις εχουν γαμησει πρωτα μπροστα του.

Και δεν εχετε ιδεα ακομα ποσο πολυ τον μισω.


Δεν ειμαι τρελη αγαπητοι αναγνωστες. Εγω του Σιχαμενου του ειχα μεγαλη αγαπη. Αλλα μου τη γαμησε. Και μετα μου τη σκοτωσε. Και μετα μου τη γαμησε πεθαμενη. Και μετα μου την κλωτσαγε με το κοκαλιαρικο ποδαρακι του να δει αν ζει ακομα για να μου την ξαναγαμησει αλλο λιγο.

Κι επειδη θα πεταχτει κανας μαλακας απο κει κατω να μου πει την κλασσικη ατακα "τα'θελες και τα'παθες, εσυ του τα επετρεπες να τα κανει" κι αλλες τετοιες αηδιες, να του απαντησω απο τωρα να τελειωνουμε.

Φιλαρακι πρωτον, μας τα πανε κι οι φιλοι μας. Δευτερον, αντε γαμησου, ποιος σε ρωτησε; Και τριτον, ημουνα ερωτευμενη ρε. Αυτο ισοδυναμει με πανηλιθια παραπλανημενη αλαφροϊσκιωτη, κι εχω το ακαταλογιστο, οκ;

Και στην τελικη να σας πω και το αλλο, κι οποιος διαφωνησει να το πει. Ας πουμε οτι καποιος γινεται χαλι να τον πατησεις. Πεφτει τ'ανασκελα και σου λεει "πατα με, γουσταρω, ειμαι μαζοχας". Θα τον πατησεις, αφου σου στρωνεται χαμω, θα τον τσαλαπατησεις και δεν θα'χεις κι ενοχες, ολοι το εχουμε κανει. Το ποσο θα τον εκμεταλλευτεις απο κει και περα, το αν θα τον ξαναπατησεις και θα τον ξαναπατησεις και θα τον κανεις χαλκομανια κι ακομα κι οταν θα σου φωναζει "λυπησου με φτανει, δεν θελω αλλο, θελω να σηκωθω τωρα" θα συνεχιζεις να τον πατας και θα τον σταυρωσεις στο πατωμα για να μπορεις να τον πατας για παντα, το αν θα το κανεις αυτο η αν απλα θα τον πατησεις για λιγο και θα φυγεις, δειχνει τι ανθρωπος εισαι κι απο τι εισαι φτιαγμενος, οκ; Κι ο Σιχαμενος ειναι φτιαγμενος απο τα ξεραμενα σκατα στον πατο του βοθρου της ανθρωπινης υπαρξης.

Και για του λογου το αληθες....


Οταν γνωρισα τον Σιχαμενο ειχα σχεση χρονια μ'ενα παιδι. Ο Σιχαμενος ειχε παρει πρεφα οτι η σχεση μου πηγαινε κατα διαολου και το επαιζε και καλα πολυ καψουρα με την παρτη μου, αλλα εγω επειδη το σεβομουν το παλληκαρι που ημουν μαζι του και δεν ηθελα να του κανω μαλακια, αντιστεκομουν σθεναρα, παρολο που οντως η σχεση πηγαινε για βρουβες και ο Σιχαμενος μου αρεσε, και πολυ μαλιστα. Τι μου'στελνε μυνηματα, τι μου'κανε δωρα, τι που δουλευα κι ο Σιχαμενος μπαστακας στο σκαμπο απεναντι μες στο μελι και τη λατρεια, τι που σχολαγα και τσουπ, το αμαξι του Σιχαμενου εσκαγε στη γωνια, "να σε παω εγω σπιτιιιιιι;;;;" κι εγω εκει, οχι οχι οχι, ασε με εχω σχεση.

Για να δειτε τι ηθικος ανθρωπος που ειμαι. Καρμα και μαλακιες μου λετε μετα...κανεις το σωστο και παιρνεις τ'αρχιδια σου. Τεσπα συνεχιζω...

Καποια στιγμη χωριζω με το παλληκαρι, ΟΧΙ εξαιτιας του Σιχαμενου, το τονιζω αυτο, υπηρχαν αλλοι λογοι. Υποκυπτω λοιπον στα παρακαλια του Σιχαματος, βγαινουμε τη ρομαντικη μας βολτα, με ξεφορτωνει σε μια παραλια μαυρα χαραματα, κερια αστερια σκατα και τα τοιαυτα, μου αρχιζει και τις κλαψομουνιες "τι θα γινει με μας και βασανιζομαι και την εχω πατησει μαζι σου και σε σκεφτομαι συνεχεια" και κλασε μας μια μαντρα, και γυριζω και γω σαν μαλακας περηφανα περηφανα και τι του λεω;

"Κοιτα να δεις, κι εγω την εχω πατησει μαζι σου και θελω να'μαστε μαζι. Χωρισα."

Το παλληκαρι γουρλωσε τα ματια κι αρχισε να τρεμει λες κι επαθε οξυ εφραγμα του μυοκαρδιου. Οοοοοοχι απ'τη χαρα του. Απ'το φοβο του. Μεσα σε πεντε λεπτα ειχε πεταχτει 45 μετρα μακρια μου. Μπηκαμε στο αμαξι κακην κακως κι αρχισε να οδηγαει λες και τον κυνηγουσε ο Εωσφορος να του χωσει τη λογχη του πεπρωμενου στον κωλο. Μεσα στον πανικο μουρμουρισε κατι ασυναρτησιες του τυπου "ημουν απροετοιμαστος και δεν ξερω και εσυ βγηκες απο μεγαλη σχεση και εισαι μπερδεμενη κι εγω φοβαμαι και να το σκεφτουμε και να το παμε χαλαρα και βλεπουμε" και κατι τετοια. Νταξει, μη μασας, ειπα εγω στον εαυτο μου, το πρωτο σοκ ειναι.

Δυο μερες μετα ηρθε μπαστακας στο μαγαζι που δουλευα. Μαζι με την κοπελα του. Την εδω και 2 μερες, νεα κοπελα του. Αυτην που τα'φτιαξε μετα που γλιτωσε απ'το κυνηγητο του Εωσφορου. Ναι καλα καταλαβατε.

Και το καλυτερο δε σας το'πα ακομα. Ολο το ενδιαμεσο διαστημα πριν γινουν ολα αυτα, ο Σιχαμενος με επρηζε να πω ενα καλο λογο στο μαγαζι να τον παρουνε για δουλεια. Και ειπα. Και το εν λογω βραδυ, αφου σχολασα και τρεκλισα προς την εξοδο τυφλα αφου ειχα πιει τη μιση καβα για να ξεπερασω την ταραχη μου, με πιανει το αφεντικο μου και μου λεει, το προσλαμβανουμε τελικα το παιδι! Ναι ναι, αφου συμφωνεις και συ, το προσλαμβανουμε, να, εκει απεναντι ειναι και φιλιεται με μια κοπελιτσα, πηγαινε πες του να'ρθει αυριο να δουλεψετε μαζι να τον εκπαιδευσεις.


Παυση για διαφημιστικα μυνηματα. Η συγγραφεας πρεπει να παει να καπνισει.


Θα ηθελα πολυ να σας πω οτι σ'εκεινο το σημειο, εκει δηλαδη που ο Σιχαμενος χαμουρευοτανε κι εγω πηγα να τον σκουντηξω να τον διακοψω να του πω τα συγχαρητηρια, πεταχτηκε ξαφνικα μια ξανθια μ'ενα μικροφωνο και μου αναφωνησε "Χαμογελαστε! Ειστε στην Καντιντ Καμερα!!" και μετα πεσανε μπαλονια και χαρτοπολεμος απ'το ταβανι κι εγω εκανα φιουουου ανακουφισμενη και ανασηκωσα το δεξι μου ποδι ενω ο Σιχαμενος με φιλουσε χολιγουντιανα.

Αλλα δεν εγινε ετσι. Ο Σιχαμενος βρεθηκε με δουλεια, με γκομενα, και με γκομενα νο2 για καβατζα. Κι εγω βρεθηκα σπιτι μονη μου να γραφω στους τοιχους.

Το μετεπειτα θα σας το παω σε γρηγορη κινηση γιατι η αρχη της ιστοριας τα λεει ολα, αλλο που εγω ημουνα χαπατο κι εκανα πως δεν καταλαβαινα. Ο Σιχαμενος μου αρχισε τα παρακαλια και τα συγνωμη και τα ημουνα μπερδεμενος και δεν ηξερα τι εκανα κι εγω εσενα θελω, χωρισε και με τη γκομενα και ας πουμε οτι τα φτιαξαμε. Μετα με χωριζε καθε τρεις και λιγο και σε καθε νεα σεληνη/νεα καβλα με παρακαλαγε σερνωμενος και μου ελεγε οτι θα πεθανει μακρια μου. Για τρια περιπου χρονια αυτα. Τον πρωτο χρονο τα ετρωγα αμασητα γιατι το'χα δει ρομαντισμος, απραγματοποιητο κι ετσι. Μετα για πολυ καιρο αντιστεκομουν ουρλιαζωντας και βριζοντας αλλα παντα εβρισκε καποιο τροπο και με καταφερνε. Αλλαξα κινητο. Αλλαξα σπιτι. Αλλαξα μαλλια. Αλλα ο Σιχαμενος παντα με εβρισκε. Πανω που επαιρνα τα πανω μου και ημουνα καλα, εμφανιζοταν εκεινος και μου εκανε τη νεα ζωη κολαση.

Καποια στιγμη για καλη μου τυχη βαρεθηκε να με παρακαλαει γιατι ειδε οτι δυσκολευει το παιχνιδακι του και βρηκε μια καινουρια κακομοιρη να βασανιζει και με αφησε ησυχη. Μετα εγω το εριξα στην τεχνη, και σημερα που μιλαμε ειμαι μια χαρα.

Εσυ, μαλακα, που πεταγεσαι απο πισω συνεχεια και φωναζεις "κι αφου εισαι καλα γιατι τα γραφεις ολα αυτα εεε;; μηπως δεν τον εχεις ξεπερασει;;"

Ρε τραβα πηδηξου απο δω. Εγω εδω δεν κλαιγομαι. Εγω με ολα τα παραπανω γελαω, δεν με πονανε πια. Αλλα δεν σημαινει οτι τα εχω ξεχασει. Εχω κανει σχεσεις μετα τον Σιχαμενο, και ναι, ερωτευτηκα και μετα τον Σιχαμενο, και ηταν ωραια, πολυ ωραια. Απλα, καπως πρεπει να παρω κι εγω την εκδικηση μου. Κι επειδη καπου τον πετυχα προχτες και μου το'παιζε πολιτισμος κι ανωτεροτητα κι ετσι, θελω να πω σε ολους οτι εγω δεν ειμαι φαν του πολιτισμου. Ειμαι φαν της εκδικησης. Με τη χολιγουντιανη εννοια επισης.


Σ'αυτο το σημειο εχω την χαρα και την τιμη να σας ενημερωσω οτι εδω στο μπλογκ μου παραδιδουμε και δωρεαν μαθηματα σαδομαζοχισμου. Το σημερινο σεμιναριο ονομαζεται "Ηλιθιες ατακες χωρισμου" και ειναι μια ευγενικη χορηγεια της Σιχαμενος Ε.Π.Ε. (Ενωση Παπαρων Ελεεινων)


"Φοβαμαι τη δεσμευση"

Παιρνετε δεκα δοσεις απο την παραπανω ατακα, τις πετατε στη χυτρα, προσθετετε μπολικη κλαψομουνια, πασπαλιζετε με μια δοση ανεξαρτησιας, ριχνετε μια κοφτη κουταλια αυταρεσκεια, ανακατευετε καλα, πετατε στο τελος μεσα μια γκομενα καψουρα με την παρτη σας και τα αφηνετε να σιγοβρασουν. Εντωμεταξυ μπορειτε να κατσετε σε μια γωνια της κουζινας και να κανετε κακακια στο παντελονακι σας σαν καλος χεστης που ειστε, για να'χετε και γαρνιτουρα. Μολις η γκομενα αρχισει να βγαζει ατμους χαμηλωνετε τη φωτια, σερβιρετε σε βαθυ πιατο, και συγχαρητηρια, ειστε ετοιμος να φατε τη μουτζα σας!


"Δεν εχω χρονο για σχεση"

Ειμαι πολυ απασχολημενος. Αναμεσα στο ξυσιμο των αρχιδιων μου και στο βασανισμο του αθωου κοσμακη, εχω πολλες ασχολιες, οπως το να γραφω στο μσν με χαριτωμενες φατσουλες, να παιζω μπασο, να τρωω το φαι της μαμας μου, να αλλαζω θεση στα επιπλα στο δωματιο μου και να βγαινω με τους φιλους μου να το παιζω γκομενος. Δεν προλαβαινω σου λεω κοπελα μου, αμα θες κανα σεξακι στα γρηγορα καπου θα σε στριμωξω!


"Δεν μπορω να σου δωσω οσα μου δινεις"

Μπορω ομως να παιρνω. Μπορω να παιρνω και να ξαναπαιρνω, κι οταν δεν μου δινεις μπορω καλλιστα να απαιτω, κι αν αρνεισαι μπορω να σε εκβιαζω ψυχολογικα να μου δωσεις κι αλλα, κι αν συνεχιζεις να τσινας μπορω να στα παρω ολα με το ζορι μεχρι να μη σου μεινει τιποτα, κι υστερα μπορω να σε κατηγορω που μου τα'δωσες ολα και να σου δηλωσω οτι δεν σε σεβομαι πια που με αφηνεις να σε κανω οτι θελω. Αλλα δεν μπορω να σου δωσω. Με πιανει κι ενα φιλοτιμο ωρες ωρες.


"Αποφασισα ν'αφιερωθω στη μουσικη"

Μπασιστες του κοσμου, ενωθειτε και χωριστε!!!! Που ακουστηκε μπασιστας δεσμευμενος! Μπασο, το οργανο που κλεινει σπιτια! Ειστε εργενης; Παρτε ενα μπασο! Σας ταιριαζει στο ιματζ!
Μαλακαβλακα το ανεκδοτο το ξερεις; Αυτο που λεει πως οταν σολαρει ο μπασιστας κανεις δεν τον ακουει;


"Δεν θελω να σε θελω"

Εγω θελω να σου φερω το μπασο καπελο.
Εχει ομοιοκαταληξια, εισαι να φτιαξουμε κανα τραγουδακι;


"Δεν ξερω, μπορει και να ειμαι γκει"

Προσεχε μαλακα μου, προσεχε, προσεχε πολυ με τις μαλακιες που ξεστομιζεις γιατι αμα ειναι να σωθει ο γυναικειος πληθυσμος εγω μια θυσια θα την κανω. Προσεχε μη ξυπνησεις κανα πρωι και πας για χεσιμο και σε τσουζει ο κωλος σου και παρεις το μπασο σου να παιξεις και βρεις κατι υγρο και γλιστερο πανω στις χορδες του, προσεχε γιατι μετα θα με βλεπεις και θα πηγαινεις τοιχο τοιχο αγορι μου, ακους;


"Εισαι η γυναικα της ζωης μου και αν μεινουμε μαζι θα παντρευτουμε και θα κανουμε οικογενεια, κι εγω δεν μπορω, ειμαι πολυ μικρος ακομα!!!!"

Κατσε, μισο λεπτο να σου λυσω τις χειροπεδες και να παρω τη μαμα μου να της πω να μη ραψει φουστανι και παει χαμενο.
Ρε, η ψυχολογος μου οταν της ειπα αυτη την ατακα επεσε απ'τον καναπε και γελαγε μιση ωρα!!! Τρου στορι!


"Σε κερατωσα"

Καλα, αυτο δεν συνεβη μια και δυο. Βεβαια δυο μερες μετα ηρθε και μου ειπε οτι δεν με κερατωσε κι οτι μου'πε ψεμματα γιατι ειναι καλυτερα ετσι. Τρεις μερες μετα ηρθε και μου ειπε οτι οντως με κερατωσε αλλα οχι τη μερα που μου το ειπε αλλα την επομενη, αρα δεν τα'χαμε πια, αρα δεν με κερατωσε. Ειχε καταπληκτικα επιχειρηματα το παιδι, μια βδομαδα μετα ειχα μπερδευτει τοσο πολυ που δεν ηξερα για ποιο λογο επρεπε να ειμαι θυμωμενη και τον συγχωρεσα. Και μετα με ξανακερατωσε.


"Δεν ταιριαζουμε"

Χμ, ασε με να το σκεφτω λιγο. Εχουμε τα ιδια γουστα, ακουμε την ιδια μουσικη, διαβαζουμε τα ιδια βιβλια, συχναζουμε στα ιδια μερη, κανουμε πολυ καλο σεξ, συμφωνουμε σε ολα, δεν εχουμε μαλωσει ποτε για τιποτα εκτος που οτι καθε λιγο και λιγακι με χωριζεις χωρις κανενα λογο και καμια αφορμη, αλλα οπωσδηποτε δεν ταιριαζουμε γιατι εγω ειμαι ανθρωπος ενω εσυ εισαι ενα σαπιο υποκειμενο χωρις ψυχη. Εχεις δικιο.


"Εχω ψυχολογικα προβληματα"

Επιτελους ρε αγορι μου!! Επιτελους! Τι σου κανανε μαναρι μου, πεσμου εμενα, σε βαραγε η μαμα σου μικρο με τη ζωστηρα; Σε γλυκοκοιταζε ο θειος απ'το χωριο; Επαιζες με Μπαρμπι; Δεν σου βγαινει η νοτα απ'το τραγουδι των Tool; Πεσμου αγορακι μου, πεσμου να το λυσουμε.
Και τι ειμαι εγω ρε παλιοαρχιδι; Ψυχολογος;;
Αντε απο δω σκατομορφε που σου δωσαμε λιγο ενδιαφερον και την ειδες γκομενος.


Νταξει δε συνεχιζω, εχω πολλες τετοιες ατακες ακομα αλλα βαριεμαι. Ουτε με τις ατακες επανασυνδεσης θα μπλεχτω γιατι ειναι της κατηγοριας "ειδα ενα γλαρο να πεταει νοτιοανατολικα και ηταν σημαδι οτι πρεπει να ειμαστε μαζι για παντα". Θα τελειωσω το ποστ καπου εδω γιατι νιωθω ηδη τοσο πολυ καλυτερα...

Για το τελος θα ηθελα να πω, αγαπημενε μου πρωην Σιχαμενε, ελπιζω τοσο πολυ να πεσει καποτε το ματι σου σ'αυτο το ποστ, οχι οτι ολα αυτα δεν στα'χω πει και κατ'ιδιαν, αλλα ενα δημοσιως ρεζιλι στο χρωσταγα απο οταν πηδαγες εκεινη τη καλη φιλεναδα μου, ξερεις ποια, εκεινη την καριολα που δουλευαμε ολοι μαζι στο μαγαζι, θα το πιασω κι αυτο το τσουλακι στο στομα μου αλλη φορα. Σου ευχομαι στη δυση της ζωης σου (κι ας ειναι συντομα) να μεινεις ολομοναχος (που θα μεινεις τετοιος σκατοψυχος που εισαι) να ψυχορραγεις στην ακρη του δρομου και να σε κλωτσανε οι περαστικοι σαν σκυλι. Κι οχι σαν γατα που νομιζεις οτι εισαι.

Α, και που'σαι, ΓΙΑΝΝΑΚΗ, την επομενη φορα που θα με ξαναδεις...

...τοιχο τοιχο αγορι μου. Τοιχο τοιχο.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

ΜΠΑΚΣΤΕΗΤΖ

...η αλλιως, πως μπορειτε να υποπεσετε στην αντιληψη του Κοπολα.
...η αλλιως, πως δεκα σκατα φτιαχνουν ενα καλο.
...η αλλιως, γουατ δε φακ;;;


Ενα χρονο και βαλε πριν, ημουνα σε μια αποθηκη μ'ενα παλληκαρι, πιναμε ρακες απο ενα μπιτονι βενζινης, ακουγαμε καποια γαματη μουσικη που δεν θυμαμαι, και σε μια μικροσκοπικη τηλεοραση επαιζε καποια γαματη ταινια που επισης δεν θυμαμαι. Και πανω στα κομματια μας μου σκαει και του λεω, "Θα παω να γινω ηθοποιος, νομιζω οτι μου παει".
Και μου απανταει τοτε το παλληκαρι, "Μην εισαι μαλακας ρε, σκηνοθετης θα πας να γινεις. Αυτο σου παει."

(να'σαι καλα ρε πρωτομπαχαλο οπου κι αν εισαι, σ'ευχαριστω ρε, και γι'αυτο και γι'αλλα πολλα)

Ενα χρονο μετα, ειμαι στη σχολη οπου σπουδαζω σκηνοθεσια (ε, ναι το πηρα της μετροιτης, εγω τις ντιρλοσυζητησεις τις θυμαμαι και την αλλη μερα)κι ετοιμαζω πρη-προνταξιον για την ταινια που θα παραδωσω για τη ληξη του μαθητικου ετους. Εχω γραψει ενα γαματο σεναριο, ο καθηγητης το'χει αποθεωσει, εχω μαζεψει 5-6 συμμαθητες συνεργειο, εχουμε μοιρασει τις ειδικοτητες, εχουμε βρει ηθοποιους (το Ερικακι κι ο Κατσι), εχουμε κανει ρεπεραζ, ντεκουπαζ, τα παντα μιλαμε μεχρι και στορυμπορντς ειχαμε φτιαξει! Ειμαστε ετοιμοι λοιπον, και μια ωραια πρωϊα, σκαει ο καθηγητης και μας λεει οτι φευγει για τη Γαλλια να κανει ενα ντοκιμαντερ για ενα ζωγραφο (γαμω τους σκατογαλλους τους κουλτουριαρηδες) κι οτι ερχεται νεος καθηγητης σκηνοθεσιας.

Γουατ δε φακ;;; Μες στη μεση της χρονιας; Τεσπα ρε παιδι μου λεω, δεν μας επηρεαζει σε τιποτα αυτο, εκει εμεις το χαβα μας, συνεχιζαμε τα στορυμπορντς. Μπαινει λοιπον ο νεος καθηγητης πρωτη μερα στην ταξη, διαβαζει τα σεναρια ολων, τα κοκκινοστυλιαζει λιγο, και φτανει στο δικο μου. Και τι μου λεει;
"Αυτο το σεναριο ειναι αναρχικο! Εξυμνει την παραβατικη συμπεριφορα! Το λογοκρινω! Δεν σου επιτρεπω να το γυρισεις. Αν το γυρισεις θα σε κοψω."

ΓΟΥΑΤ ΔΕ ΦΑΚ;;; Ακουσα καλα; Ακουσα απο αναγνωρισμενο "ανεξαρτητο" καλλιτεχνη εν ετος 2009 τη λεξη ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ;; Καταλαβα καλα; Με απειλησε οτι θα με κοψει γιατι δεν συμφωνει πολιτικα με τη δουλεια μου;; Δεν μπορει, οχι, καποιο λαθος εχει γινει, τα αυτια μου κουδουνιζουνε, δε παιζει, εχουνε κανει τα ληγμενα ντραγκς επανεκκινηση στα εγκεφαλικα κυτταρα του μυαλου μου, εχω παραισθησεις, δεν τα ακουσα ολα αυτα!

Παρενθεση- το σεναριο δεν ηταν αναρχικο. Λαβ στορυ ητανε. Απλα ειχε μια σκηνη με δυο μαυροντυμενα πιτσιρικια που σπαγανε ενα αμαξι. Ουτε καν το σπαγανε δηλαδη. Το κυλουσανε στην κατηφορα κι ετσι... Αλλα και να ητανε αναρχικο, γουατ δε φαααααααακ;;;

Ε μετα εγινε χαμος. Τον εβρισα με εβρισε τρεχαμε στους διευθυνταδες και τετοια. Καπου στριμωχτηκε ο κωλος του γιατι καταλαβε τι μαλακια ειπε και μετα το'ριξε αλλου το θεμα. Το σεναριο μου δεν ειχε λεει Τιμωρια και Καθαρση, κι εγω δεν ειμαι λεει ο Κιουμπρικ να κινουμαι σε τοσο λεπτες ισορροπιες και πρεπει να διοχετευσω τη δημιουργικοτητα μου σε κατι πιο λιτο και αμα θελω να ξερω αυτος μικρος ητανε και αριστεροαναρχοαυτονομοπρασινοχιππης και κλασε μας μια σπιθα να παρουμε φωτια ρε παπαρα φασιστα πουλημενε καρεκλακια! Οσο και να χτυπιομουνα ακρη δεν εβρισκα, και δεν ειναι οτι κωλωσα να το γυρισω, αλλα σκεφτηκα οτι θα μου το χαντακωνε και ητανε κριμα γιατι ητανε γαμω τα σεναρια. Καθησα και σκεφτηκα πολυ σοβαρα λοιπον, και τελικα παω μια μερα και του λεω, θες να το παιξουμε στοιχημα το πραμα; Εγω θα σου κανω τη βιζιτα και δεν θα γυρισω αυτη την ταινια, θα γυρισω αλλη, αλλα θα μ'αφησεις να την κανω πειραματικη τελειως, χωρις κανονες, χωρις σεναριο, χωρις συνεργειο, χωρις κλασσικη γραμμη αφηγησης, τιποτα, οπως θελω εγω.

Συμφωνησε ο παπαρας. Και ξερετε γιατι συμφωνησε; Γιατι ημασταν στο κυλικειο της σχολης και βιαζοταν να παει να φαει μια μπουγατσα.

Τρου στορι!!!!!

Παιρνω την Ερικα τηλεφωνο, το και το της λεω, αλλα μην ανησυχεις κοριτσακι μου, παλι εσυ θα παιξεις, και δεν λες και στον αντρα σου τον Κυριακο να παιξει κι αυτος, που μου κανει πιο πολυ σαν φιζικ για το συγκεκριμενο ρολο, κι ειστε και αληθινο ζευγαρι και βολευομαι; Η Ερικα ηταν πανευτυχης που θα επαιζε, ο Κυριακος ηταν πανευτυχης που δεν θα μπαλαμουτιαζε αλλος την Ερικα, κι ο καθηγητης μου ηταν πανευτυχης που εφαγε τη μπουγατσα του. Μονο εγω δεν ημουν πανευτυχης αλλα γαμησε το τωρα, 3 2 1 παμε!


ΜΕΡΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΠΡΩΤΗ

Το συνεργειο αποτελειτο απο μενα (σκηνοθετης σεναριογραφος καμεραμαν στυλιστας σκηνογραφος σκριπτ φωτιστης ολα μαζι one woman show κανονικα) και την Ερικα, οι δυο μας στο σπιτι της, το εχουμε κανει πουτανα, εχουμε ανακατεψει ντουλαπια, εχουμε μετακινησει επιπλα, εχουμε γυρισει φωτιστικα αναποδα, εχουμε δεθει φιογκοι με τα καλωδια, εχουμε πιει ενα μπουκαλι κοκκινο κρασι, εχουμε ακουσει οτι κοψοφλεβικο τραγουδι υπαρχει, εχουμε μπει στο μουντ και γυρναμε ασταματητα, αυτοσχεδιαζουμε, κυλιομαστε στα πατωματα, χοροπηδαμε, κι η καμερα γραφει. Σ'αυτο το σημειο θελω να πω οτι η Ερικα ειναι σκυλι φιλε. Δεν εχω δει πιο αποφασισμενο κι εργατικο ανθρωπο στη ζωη μου. Την ειχα την κοπελα μιαμιση ωρα μεσα σε μια μπανιερα με τα ρουχα να κρυωνει και να πνιγεται και να βουταει και να ξαναβγαινει, εβηχε, ξερναγε φλεγματα και στο καπακι φωναζε "Θες να το ξανακανουμε; Ηταν οκ; Να το παμε αλλη μια για σιγουρια; Οχι δεν κρυωνωΓΚΟΥΧΟΥΓΚΟΥΧΟΥοχι ρε ενταξει ειμαι απλα την τελευαια φορα πνιγηκα στ'αληθειαΓΚΟΥΧΟΥΓΚΟΥΧΟΥελα να το ξαναπαμε αλλη μια, μονο δωσμου λιγο χαρτιΓΚΟΥΧΟΥΓΚΟΥΧΟΥναι οποτε θες εσυ παμε".
Ερικα γλυκο μου, εισαι αστερι. Και βγηκες και κουκλα. Κι εχεις ταλεντο μαν.


ΜΕΡΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΔΕΥΤΕΡΗ

Και τωρα οι σκηνες Ερικας και Κυριακου μαζι. Ας ξεκινησουμε απο τα πλανα που το ζευγαρι ειναι αγαπημενο. Αγκαλιαστειτε παιδια μου. Χαμουρευτειτε, μπαλαμουτιαστειτε, ετσι μπραβο, πολυ ωραια, τελεια, Ερικα λιγο πιο δεξια, οκ, μια χαρα, τα πατε τελεια, λιγο περισσοτερο παθος, ετσι ετσι, Κυριακο τραβα της λιγο το μαλλι, ωραια αυτο ειναι, οκ το'χουμε, κατ. Κατ. Κατ παιδια. Ερικα, Κυριακο, κατ λεμε. ΚΑΑΑΑΑΤ!!! Φτανει, στοπ, κατ, γουατ δε φακ σταματηστε να χαμουρευεστε!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και τωρα ας περασουμε στα πλανα που η σχεση του ζευγαριου εχει περασει σε μια παρακμη. Η σκηνη ειναι απλη. Ο ηρωας ζαμπονιαζει μπρος στον υπολογιστη παιζοντας wow (για να πιασουμε και τρου μουντ οχι τιποτ'αλλο) και η ηρωιδα προσπαθει να τον κανει να της δωσει σημασια, αλλα εκεινος ενοχλειται. Πολυ απλο, ετσι;

Οχι για τον Κυριακο, ο οποιος καθε φορα που η Ερικα τον ακουμπαει γυριζει και της κανει μουτσου μουτσου... Κυριακο αγορι μου, υποτιθεται οτι ενοχλεισαι, το καταλαβαινεις; Δε γουσταρεις ρε παιδι μου, σου'χει σπασει τ'αρχιδια η γκομενα με τη γκρινια της ολη μερα και τωρα θελει και σεξακι, σπαζεσαι, πως το λενε, τη βαριεσαι. Ναι το ξερω οτι δεν τη βαριεσαι και οτι την αγαπας αλλα τωρα γυριζουμε ταινια! Ρε Κυριακο κανε μια προσπαθεια σε παρακαλω, θα κοπω στο μαθημα, δε με λυπασαι, ναι το ξερει οτι την αγαπας, ναι δεν τα εννοουσατε, στα ψεμματα τα κανατε, ναι αγαπιεστε, τωρα σας παρακαλω ΣΚΑΣΤΕ και μπειτε λιγο στο μουντ για τ'ονομα του Κιουμπρικ!!!!!!!!

Ενα θα σας πω. 17 ληψεις. Τοσο μας πηγε αυτη η σκηνη. Τελικα βγηκε γαμηστερη βεβαια, και Κυριακο ξερω οτι απο τοτε καθε φορα που με βλεπεις με λες ψυχαναγκαστικη υστερικια αλλα εγω σ'ευχαριστω!! Ησουν τελειος. Οποιος αντρας καθεται να τον βριζει η κοπελα του επι 70 λεπτα, να του τραβαει χαστουκια, να τον σπρωχνει, και να'χει και μια μουρλη να του χωνει μια καμερα στη μουρη, κι αυτος να μη νευριαζει, ειναι ο τελειος αντρας ρε! Μιλαμε για τρου λαβ τωρα οχι μαλακιες.

Σας αγαπω.


ΜΕΡΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΤΡΙΤΗ (και τελευταια)

Αμα εισαι λιγο ψωνακι και λιγο τεμπελακι σαν εμενα κι εχεις τελειωσει το 80% των γυρισματων σου και σου'χει μεινει μονο μια εξωτερικη σκηνη, δεν αγχωνεσαι και τρελα για το ποτε θα τη γυρισεις. Εχεις μονταρει ολο το υλικο σου με τον φιλο σου τον Loo (Loo, σ'αγαπω ρε Loo, σ'αγαπω, ασε τους ερωτες κι ελα να γυρισουμε τιποτα ρε Loo) και περιμενεις απλα να κοτσαρεις την τελευταια σκηνη στο τελος. Καπως ετσι φτανεις στην τελευταια μερα πριν την προθεσμια, κι εχεις κανονισει να πας σε συναυλια ραντεβου με υποψηφιο γκομενο, και λες, δεν παω να κανω κι εκεινο το γυρισμα 2-3 ωριτσες πριν το live να τελειωνουμε εκει χαμω...

Τι γινεται ομως οταν οι πρωταγωνιστες σου μπλεκουν στην κινηση κι ερχονται με μια ωρα καθυστερηση και εισαι στοκος κι εχεις διαλεξει να γυρισεις λιγο πριν νυχτωσει και τα μισα πλανα βγαινουν μερα και τα μισα νυχτα και εχεις αργησει στη συναυλια και τρεχεις με μια καμερα στο χερι γυρω γυρω απ'την Ερικα και τα παπουτσια σου κανουνε πλιτς πλοπ μες στα λασπονερα κι η Ερικα δεν μπορει να σταματησει να γελαει και ο υποψηφιος γκομενος περιμενει και κατι μαλακες περαστικοι εχουν σταματησει και κοιτανε και η Ερικα ακομα γελαει και μονολογει "νεκρα γατακια νεκρα παιδακια συγκεντρωσου νεκρα γατακια νεκρα παιδακια" και τωρα πρεπει να ξαναπαμε τα προηγουμενα πλανα γιατι νυχτωσε γαμω το θεο μου!!!!!

Και φτανεις στη συναυλια λαχανιασμενη και ιδρωμενη και κουρασμενη και στο μυαλο σου ειναι μονο τα πλανα και φοβασαι μηπως κατι δεν προσεξες, κι ο υποψηφιος γκομενος εχει ερθει με γκομενα, ωπα, τι παιχτηκε, ποια ειναι αυτη, γουατ δε φακ ρε φιλε, γουατ δε φαααααααααααακ;;;;;;;;;;;;

Και εισαι σπιτι σου το ιδιο βραδυ, ειναι 4 η ωρα, εχεις μαθημα στις 10, ειναι τα γενεθλια σου, δεν εχεις γκομενο, εχεις αγχωθει, και μονταρεις σαν αποβλακωμενη και παλευεις με το κολορ κορεξιον. Και πανω στην αυπνια σου ξεφευγει ενα καρε, ενα γαμημενο καρε, κι απο τοτε, καθε μα καθε φορα που βλεπεις την ταινια σου για το υπολοιπο της ζωης σου, το μονο που κοιτας ειναι αυτο το γαμημενο καρε που σου ξεφυγε και την κατεστρεψε.


Ενα μηνα μετα, ειμαι στο σπουδαστικο φεστιβαλ της σχολης. Κι ειναι φεστιβαλ με τα ολα του, με τις 40κατι ταινιες του, με τα φαβορι του, με τους σπονσορες του, με τα διαπλεκομενα του, κι εγω εχω παει απλα για να κουτσομπολεψουμε με τον Loo τις ταινιες των αλλων, βλεπω και τη δικια μου στο μπιγκ σκριν κι οσο να'ναι συγκινουμαι και σκουντιεμαι με τον Loo, πεφτει κι ενα βαρβατο χειροκροτημα στο τελος και σκεφτομαι, χαλαλι, πλακα ειχε. Τελειωνουν οι προβολες, αρχιζει η βραβευση κι εγω σηκωνομαι να φυγω.
Στην πορτα με πετυχαινει ο τομεαρχης μου, "που στο διαολο πας" με ρωταει, "στη δουλεια, δουλευω σε μιση ωρα" απανταω, μου γουρλωνει τα ματια κι αρχιζει να ωρυεται "τσακισου και ξαναμπες μεσα ακους;;;;" Σκεφτομαι, μαλλον θα μου δωσουνε κανα τιμητικο βραβειακι για την προσπαθεια κι ετσι, παιρνω τηλεφωνο στη δουλεια να με καλυψουνε, τραβολογαω και τον Loo και ξανακαθομαστε. Ξεκινανε τα βραβεια, περνανε τα σκηνογραφικα και τα ενδυματολογικα και ολα τα δευτερα γενικα, φτανουμε στο βραβειο Α' γυναικειου ρολου κι ακουω Ερικα. Ερικα;; Πλακα κανεις. Ολοι οι αλλοι ειχανε επαγγελματιες ηθοποιους κι εγω απλα αλητεψα λιγο με τη φιλη μου και τους εφαγε το βραβειο;; Γαμω φιλε! Σηκωνομαι, το παιρνω και χαμογελαω σα χαζο. Μετα ερχεται η κατηγορια μονταζ. Σκεφτομαι, ωραια θα ηταν να παιρναμε το 3ο η το 2ο, τοσο κοπο καναμε με τον Loo, τα ματακια μας φαγαμε μπροστα στην οθονη. Οχι φιλε. Πηραμε το 1ο!!Σηκω Loo αγορι μου, σηκω να το παρεις εσυ, δικο σου. Φτανουμε στο βραβειο καλυτερου σεναριου, και μαντεψτε, οχι μαντεψτε, το παιρνω κι αυτο. Κι ερχεται το τελευταιο βραβειο. Καλυτερη Σκηνοθεσια. Το φαβορι της βραδιας, ενας πιτσιρικας που ειχε κανει πολυεθνικη παραγωγη με κατι ρωσους και κατι αμερικανους και κατι σπεσιαλ εφε αρτιστς, εχει φερει ολο του το σοι στη βραβευση, ο μπαμπας του τον τραβαει με καμερα ολο το βραδυ, κι εκεινος ανασηκωνεται απ'το καθισμα ετοιμος να παει να παραλαβει το βραβειο του. Εγω εχω σκυψει στο καθισμα και προσπαθω να παρω τηλεφωνο την Ερικα για τα συγχαρικια. Και ξαφνικα ακουω τ'ονομα μου.

ΓΟΥΑΤ ΔΕ ΦΑΚ;;;;

Ζητω ταπεινα συγνωμη απο ολες τις μπιμπο του Χολιγουντ για ολο το κραξιμο που τους εχω ριξει οποτε τις εβλεπα να παιρνουνε οσκαρ και να κλαινε σαν χαζες.

Νταξει, δεν εκλαψα, μη το παραχεσουμε κιολας. But I know the feeling now.


Και φτανουμε στην χθεσινη μερα. Ειμαι στη δουλεια, η ψυχολογια μου ειναι κομματι πεσμενη, οι ορμονες μου κανουν παρτυ και δεν μ'εχουν καλεσει, και βαριεμαι τοσο πολυ που μετραω τα κακακια της μυτης μου. Εκεινη τη στιγμη χτυπαει το τηλεφωνο, και ειναι ο τομεαρχης μου που μου λεει οτι η ταινια θα παει στο φεστιβαλ του πανοραματος. Επιλεχθηκε απο τον προεδρο της επιτροπης. Θα'ναι κι ο Κοπολλα στο φεστιβαλ μου λεει. Ο Κοπολλα μαλακες μου. Ο Κοπολλα.

Δηλαδη, νταξει, σιγα τωρα μη κατσει ο Κοπολλα να δει την ταινια μου, αλλα και μονο που τον φαντασιωνομαι να μου σφιγγει το χερι και γω να του λεω με τα καταπληχτικα μου αγγλικα "Francis, dear, it's all a matter of talent after all..."

...σκεφτομαι...

ΦΑΚ ΓΙΟΥ μπουχεσα καθηγητη μου
ΦΑΚ ΓΙΟΥ μαλακα πρωην μου που με ενεπνευσες για αυτη την ταινια
ΦΑΚ ΓΙΟΥ πιτσιρικι που μου'θελες και πολυεθνικη παραγωγη

τα σπαω ρε. τα σπαω.


Και τωρα θα μου πειτε εσεις τι φταιτε και γιατι σας την ειπα ολη αυτη την αραδα...

I'm too fucking proud ρε γαμωτο... και ηθελα να το μοιραστω μαζι σας. Κι ηθελα να πω δημοσιως ευχαριστω σε μερικους ανθρωπους.


Το βραδυ ελατε ολοι στο μαγαζι κερναω σφηνακια!!!!
(Παυλο μην πας στο διπλα!!!)

κανω και χιουμορ η πουτανα