Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Δηλωνω δημοσιως οτι...

... μετανιωνω οικτρα για οσες φορες εχω χλευασει τα φλαϊ και αυτους που τα φορανε. Σημερα ειδα το This is it κι ο Μαϊκολ φοραγε ολη την ωρα ενα φλαϊ. Κανονικο. Πορτοκαλι απο μεσα και με τα ολα του. Και 5 νουμερα μεγαλυτερο. Αναγνωριζω τα λαθη μου και ζητω ταπεινα συγνωμη. Το φλαϊ ειναι το πιο κουλ ρουχο εβερ.


Δηλωνω δημοσιως οτι εχω βρει την τοποθεσια του εκτροφειου που παραγονται μαζικα οι ταριφες και θα παω να κανω σαμποταζ. Θα πειραξω τα μεγαφωνα κι αντι για Ντερτι Εφ Εμ θα τους το γυρισω στα AM. Αποκλειεται να βγουν πιο πειραγμενοι.


Δηλωνω δημοσιως οτι αν εισαι αντρας και κανεις παρεα με κοριτσακια (αγνωστο το γιατι) το χρονικο περιθωριο για να την πεσεις σε μια φιλη σου ειναι ενας χρονος παρεας το πολυ. Μετα απ'αυτο θεωρεισαι λιγουρης.


Δηλωνω δημοσιως οτι το μυστικο για να φαινεσαι νεος ειναι να καπνιζεις σαν πουστης, να πινεις τον κωλο σου και να κοιμασαι 3 ωρες το 24ωρο. Μπορει να καταντησεις να γραφεις στο ιντερνετι στις 4 τα ξημερωματα χωρις κανενα λογο, αλλα τουλαχιστον θα σου ζητανε ταυτοτητα στα κλαμπ και στα σινεμα.


Δηλωνω δημοσιως οτι ο μονος λογος που ολοι φαινονται μυστηριωδως ομορφοτεροι στις κηδειες ειναι οτι το μαυρο και οι θλιψη κοβουν ποντους και πανε σε ολους. Παρολα αυτα οι κηδειες παραμενουν μια ηλιθια μορφη κοινωνικης εκδηλωσης, κι εγω αμα πεθανω θελω να με σπασετε σε ανταλλακτικα και να με μοιρασετε στους λιγοτερο προικισμενους.


Δηλωνω δημοσιως οτι βρηκα εδω πιο περα μια καινουρια παιδικη χαρα με πολυ καλα παιδακια και τιγκα στους ανωμαλους και θα πηγαινω να παιζω εκει, γιατι μου φτιαχνεται το κεφι και σε λιγο καιρο θα μου περασουνε οι μαυριλες και θα γραψω κατι της προκοπης.


Δηλωνω δημοσιως οτι ειμαι πολλα υποσχομενη και θα φτιαχνω παντα χαρακτηρες μαλκαβιαν, ακους Ερικα;


Δηλωνω δημοσιως οτι σας αγαπω. Εσας στ'αληθεια. Τους αλλους στα ψεμματα.

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

PAYBACK!!!!

Λοιπον ετσι επειδη εχω νευρα και τσαντιλες και τις μαυρες μου, αποφασισα να το κανω ποστ. θα το κανω ποστ ρε. εβαλα ενα rage against the machine να παιζει και ειμαι ετοιμη. ΤΡΟΛΑΑΑΑΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ ελατε, βγειτε, ελατε ρε, παμε να τις βγαλουμε λιγο εξω να τις μετρησουμε!!!!

Αυτο το γαμημενο το μπλογκ, ειναι οτι γουσταρω εγω να ειναι. ειναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ κι αμα γουσταρω να το κανω ναο στον Μαστερ Τζι θα το κανω ναο στον Μαστερ Τζι.

Δεν εχω πει το ονομα Μαστερ Τζι εδω και 200 γαμημενα ποστ επιτηδες, για να μη νομιζει κανεις, ουτε ο Μαστερ Τζι, οτι χρησιμοποιω αυτο το συγκεκριμενο νικ σ'αυτο το γαμημενο μπλογκ για να φαινομαι εγω και για να μ'ακολουθησουνε οι ορδες των θαυμαστων του ως τον νεο Ιωαννη Βαπτιστη του Μαστερ Τζι. κατι μαλακισμενα σαν εσας μου στερησανε τη χαρα να διαβαζω το αγαπημενο μου μπλογκ και το περασα στο ντουκου γι'αυτον τον γαμημενο τον λογο.

λοιπον Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι Μαστερ Τζι

αυτο το γαμημενο το μπλογκ ειναι οτι γουσταρω εγω να ειναι, βαρεθηκα να σας κανω μοντερεησιον, εμεις εδω ειμαστε ολοι ετσι διαδικτυακοι φιλοι ας πουμε και γουσταρουμε μια χαρα μεταξυ μας. εσεις ειστε κατι ανεγκεφαλα που σας παιζουμε στα δαχτυλα, γραφουμε δυο παπαριες και μας κολλατε ταμπελες, και μαλακισμενα, ακομα και η μανα μου ειναι φαν του Μαστερ Τζι, κι η μανα μου κοντευει 50 και ουτε πολυ μοντερνα ειναι ουτε καμια τρελη μορφωση εχει. λοιπον πως σκατα νιωθετε που ειστε πιο ανεγκεφαλα κι εχετε λιγοτερο χιουμορ απ'τη μανα μου;;; που δεν μπορειτε να ξεχωρισετε δυο γαμημενα πραγματα;;; που εγω που τον λατρευω ας πουμε δεν τον αναφερω και που ο ιδιος που αυτολατρευεται δεν εμφανιζεται επωνυμα και που εσεις που ΔΕΝ τον λατρευετε εχετε τα επωνυμα αρχιδια του για πιπιλες στο στομα σας; ποιος προσκυναει τι;;;;

και δεν μ'ενδιαφερει τι θα μου απαντησει ο οποιοσδηποτε. δεν μ'ενδιαφερει ουτε να μου απαντησει ο Μαστερ Τζι. δεν τον ξερω, δεν με πηδαει, δεν ξερω ποια πηδαει, απλα τυχαινει να εχω μεγαλυτερη νοημοσυνη απο σας, κι αυτο δεν ειναι κανα κατορθωμα γιατι και οι μπαμπουινοι εχουνε μεγαλυτερη νοημοσυνη απο σας.

που πατε ρε γαμιολακια;;;; ξερετε με ποιους τα βαζετε;;;;;;;

ρε γαμιολακια, εχω περισσοτερες γνωσεις απο ολους σας. εχω περισσοτερο επιπεδο και περισσοτερη νοημοσυνη απο το αρθροισμα των iq σας, ολονων μαζι! εγω μαλακισμενα μου εχω δει τοσα ανιμε, εχω διαβασει τοσα μανγκα, εχω μελετησει ιαπωνικη λογοτεχνια, ποιηση, αρχιτεκτονικη, κινηματογραφο, ενδυματολογια, και εχω το μπακγραουντ και την υποδομη να παραδεχτω σε τι ειναι αρχηγοι οι τυποι και σε τι δεν τους γουσταρω. το ιδιο συμβαινει και με τη ρωσικη τεχνη ας πουμε, αλλα δε λεω να παω στη μοσχα να μεινω (κι αυτο dm japan ΔΕΝ παει σε σενα, με σενα ειχα εναν μια χαρα χιουμοριστικο αντιλογο). εσεις ρε μαλακιστηρια ειδατε 20 επεισοδια bleach και αγορασατε μια τσαντα pucca κι ερχεστε εδω να την πειτε σε μενα;;; σε μενα ρε;;;; στον μαστερ τζι ξερω γω που απλα σας βαρεθηκε, οχι σας φοβηθηκε;;;;;

το ιδιο ισχυει για οτιδηποτε θεμα αναφερω σε αυτο το μπλογκ, για λογοτεχνια, για ταινιες, για μουσικη, για μορφωση, εχω περισσοτερες γνωσεις απ'ολους σας, τι θελετε να μου πειτε ρε;;; να βγουν εδω οι φιλες μου η Ερικα κι η Ζενη που εχουνε αντιστοιχο μπακγκραουντ και ενημερωση και να μου υπερασπιστουν την Ιαπωνια (και η Ιαπωνια γαμιολακια στην προκειμενη ειναι ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ διευκρινιζω γιατι το μυαλο σας δεν στροφαρει κιολας) και να τους παιξω κι εγω τον δικηγορο του διαβολου, επειδη απλα αυτο μ'αρεσει πιο πολυ απ'οτιδηποτε να κανω, κι εκει μαλιστα, να κανουμε τετοιου επιπεδου συζητηση που θα παρετε ολα ποπ κορν και θα παρακολουθειτε αποβλακωμενα. αλλα σε σας τι ν'απαντησω ρε;;;; τι ν'απαντησω, να κατσω να σας πλεξω πουλοβερ οπως ελεγε κι ο Μαστερ Τζι και να μου απαντατε "πηγαινε να σε πηδηξει ο γκομενος σου ο Gamawa που σου γραφει και τα κειμενα";; ρε δεν ειστε καν προκληση!

θελετε προσωπικες επιθεσεις ρε μαλακιστηρακια;; αυτο δεν ξερετε καλυτερα να κανετε αλλωστε;; ελατε να παιξουμε ρε!

Ερις, τινος εισαι εσυ πουλακι μου;;;; τι σκατα εισαι, εχεις πουλακι, μουνακι, τι;; holy chao, εσυ;; ανωνυμοι παντως ειδους, διαφοροι, τρολακια, τι ειστε εσεις ρε; και γιατι διαβαζετε το μπλογκ μου ρε ατομακια; αφου προφανως εγω εδω κανω ταματα στο ονομα του μεγαλου Μαστερ κι εσεις δεν τον χωνευετε και δεν χωνευετε κι εμενα, γιατι διαβαζετε ρε;;; οταν ησασταν 5 και σας δωσανε το τηλεκοντρολ δεν σας ειπανε οτι εχει και off κουμπακι απανω;; δεν εχετε παρατηρησει οτι ο explorer πανω δεξια εχει ενα χι; τι επιπεδο εχετε που καθεστε κι ασχολειστε με πραγματα που θεωρειτε αναξια; εγω οταν δεν γουσταρω κατι δεν του κανω την τιμη ν'ασχοληθω μαζι του. τι επιπεδο εχετε ρε; ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ;;;;;;;;;;

μηπως θα πειτε οτι το διαβαζετε για να γελατε;

λοιπον γαμιολακια μου, αν το κανετε αυτο, ακομα κι αν γελατε μαζι μου η εις βαρος μου, εγω τον σκοπο μου σ'αυτο το μπλογκ τον εχω πετυχει!!!!!!!ΕΜ ΑΗ ΡΑΗΤ ΟΡ ΕΜ ΑΗ ΡΑΗΤ????????

εγω μικρα μου υπολλειματα σκατων εχω γραψει πραγματα τοσο ανωτερα που δεν αξιζουν να τα βαλω εδω να τα διαβασετε εσεις αμορφωτα ανιωθα βλαμμενα. ειναι κριμα βεβαια γιατι με διαβαζουν και 15 αξιολογοι ανθρωποι, αλλα αυτοι εχουνε καταλαβει περι τινος προκειται τουλαχιστον. εγω εχω γραψει μυθιστορηματα, ποιηματα, διηγηματα, κριτικες, παραμυθια, δοκιμια, σεναρια, εργασιες, σκατα, εδω απλα κανω την πλακα μου μαζι σας. την πλακα μου μαζι σας!! σταματησα ν'ασχολουμαι για χαρη του Μαστερ Τζι που ηθελε λιγο την ησυχια του και για χαρη κανα δυο ανθρωπων ακομα, αλλα ο σκοπος μου εξ αρχης ηταν να βγουνε 10 μαλακισμενα σαν εσας να μου την πουνε και να τα ξεφτιλισω ετσι για να εκτονωθω. so this is your fucking chance motherfuckers!!

Ελατε! Ξεκαβλωστε!!!!!! Θα σας αναλαβω κι εγω κι οι αναγνωστες μου. Κι οπου κολωσουμε θα παταμε delete!!!!!

Κι αμα βγει κανας πρωην γκομενος της μανας μου η της αδερφης μου, θα τις φωναξω κι αυτες να σας αναλαβουνε ΕΠΩΝΥΜΑ γιατι εχουνε παραπανω αρχιδια απο σας.

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΣΥΜΠΑΝ

Οκ, ενταξει, θα το κανω αυτο.

Μπορει να χασω τους μισους αναγνωστες μου, αλλα θα το κανω.

Το’χα αναθεσει σε αλλον να το κανει, αλλα θα το κανω εγω.

Οκ, παμε.


Ειμαι μια καταπληκτικη προσωπικοτητα. Γαμω τα ατομα μιλαμε. Ειμαι πανεξυπνη, πανεμορφη, ενδιαφερουσα, ετοιμολογη, διαβασμενη, αποφασιστικη, επιτυχημενη, κοινωνικη, ατρομητη, επιθετικη, προκλητικη, αδιστακτη, εκδικητικη, εχω τον πληρη ελεγχο, εχω την πληρη γνωση. Των παντων. Και ειμαι ψωνισμενη, πολυ ψωνισμενη.
Εχω καταπληκτικους φιλους ολοϊδιους με μενα, που με σεβονται και με θαυμαζουν. Συμφωνουν παντα μαζι μου και μου τα συγχωρουν ολα, πιθανον επειδη με φοβουνται λιγο, γιατι ειμαι και τρομακτικη. Ειμαι σαν να λεμε ο αρχηγος της αγελης μου.
Εχω και κοινο, ω φυσικα κι εχω κοινο, εχω ολους εσας που κρεμεστε απο την καθε λεξη μου και οταν βλεπετε οτι εχω αναρτησει νεο κειμενο αποκτα η ζωη σας νοημα για τα λιγα λεπτα που το διαβαζετε.
Και φυσικα εχω κι ενα γκομενο αντιστοιχα ιδιοφυη και καταπληκτικο με μενα. Ξερετε, τον εκλεψα απο αλλη. Σας δουλευουμε ομαδικως βασικα, ολα ειναι ενα στημενο παιχνιδι για να διασκεδαζουμε μαζι σας. Μερικες φορες οταν βαριομαστε, μου γραφει κειμενα και γω τους βαζω τ’ονομα μου και τα ποσταρω σαν δικα μου, και σεις νομιζετε οτι ειμαι ακομα πιο γαματη απ’οτι ειμαι. Τα βραδια πριν κανουμε καυτο σεξ με θεα την πολη κι ενα μπουκαλι μπερμπον στο κομοδινο, γελαμε υστερικα μαζι σας.


Κι ολα αυτα συμβαινουν εδω και τωρα, σ’αυτην την εκσυγχρονισμενα τεχνητη ολοκαινουρια εκδοση της εννοιας «παραλληλο συμπαν».

Στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ.


Αυτο ειναι κατι παραπανω απο κραξιμο στον καθενα σας. Μην το παρετε ως προσωπικη επιθεση. Πανω απ’ολα ειναι αυτοκριτικη.


Και τωρα πειτε μου.

Τι σκατα κανετε ολη μερα στο ιντερνετ;;;;;;


Σοβαρα τωρα, τι σκατα κανετε ολη μερα στο ιντερνετ; Δεν βαριεστε; Δε νιωθετε ενοχες; Δεν σας περναει απ’το μυαλο οτι χανετε τη ζωη σας; Δεν σας ειπε κανεις οτι ολο αυτο δεν ειναι αληθινο;

Την Πεμπτη το βραδυ πηγα στη δουλεια. Εσεις ησασταν στο ιντερνετ. Την Παρασκευη το πρωι σηκωθηκα και πηγα στην πρωινη δουλεια. Εσεις ησασταν ακομα στο ιντερνετ. Ενταξει, ξεκολωθηκα λιγο και γυρισα σπιτι ενα πτωμα, αλλα τουλαχιστον δεν ημουν στο ιντερνετ. Το βραδυ μπηκα λιγο στο ιντερνετ, αλλα μετα βγηκα και πηγα να πιω ενα ποτο με μια φιλη μου. Εσεις ησασταν στο ιντερνετ. Τα ποτα γιναν παραπανω απο ενα, και μ’επιασε λιγο το κεφαλι μου, αλλα μου την επεσε κι ενας συμπαθητικος γκομενος. Εσεις βεβαια ησασταν στο ιντερνετ. Το Σαββατο γενικα ταλαιπωρηθηκα πολυ, αλλα ειδα την αδερφουλα μου και το κουνιαδακι μου, κι εναν φοβερο βιολιστη να παιζει λαιβ, αρα χαλαλι. Εσεις βεβαιως και ησασταν στο ιντερνετ. Την Κυριακη μαζεψα το δωματιο μου κι εκανα μπουγαδα, συν αυτο ειχα και δουλεια για το σπιτι, δεν ηταν και πολυ ευχαριστο. Αλλα εσεις ησασταν ακομα στο ιντερνετ. Μετα ειδα δυο ταινιες και διαβασα λιγο, θα μου πεις, σιγα που ζεις τη ζωη οταν βλεπεις ταινιες και διαβαζεις, αλλα η μια ηταν πολυ καλη ταινια, απ’αυτες που συνομιλεις με τον πρωταγωνιστη και πεταγεσαι απ’το κρεβατι σου και κλαις λιγο στο τελος, αρα ναι, με αυτη την εννοια, διασκεδασα, φωναξα, εκλαψα, εζησα λιγο τη ζωη μου. Τουλαχιστον δεν ημουν στο γαμημενο το ιντερνετ!!!


Απαντηστε μου, πειτε μου με βεβαιοτητα οτι δεν εχετε χασει τα ορια μεταξυ κανονικης και διαδικτυακης ζωης, και θα το πιστεψω. Αν το πιστευετε κι εσεις θα το πιστεψω. Το πιστευετε;


Εκανα ενα τεστ μια μερα. Σας προκαλω να το κανετε κι εσεις. Μπηκα στο facebook κι αρχισα να ψαχνω τους «φιλους» μου. Ποιοι ειναι αυτοι, απο που τους ξερω, με ποιους μιλαω, ποιοι μ’ενδιαφερουν, ποιοι οχι. Ειμαι ενα ατομο που κανω accept friend requests εξαιρετικα δυσκολα και σπανια. Εχω facebook 5 μηνες μολις, εκανα προφιλ για χαρη της κολλητης μου και μονο, κι αυτο με ζορι, επειδη δεν θελω να της χαλαω χατηρι. Κι ομως, εχω 85 φιλους. Ποιοι ειναι ολοι αυτοι;

Αποτελεσματα:
8 συναδελφοι
5 πρωην συναδελφοι
8 πελατες του μαγαζιου
33 γνωστοι
7 συμφοιτητες
4 συγγενεις
3 πρωην
12 φιλοι
6 αγνωστοι

Χμ, 6 αγνωστοι. 6 ανθρωποι που δεν εχω δει ποτε στη ζωη μου. Ενας συνεργατης σε καποιο διαδικτυακο προτζεκτ καποτε, μια δημοσιογραφος που μου ειχε παρει συνεντευξη, καποιος που νομιζα οτι ειναι αλλος κι οταν συνειδητοποιησα το λαθος μου δεν τον εκανα delete γιατι ηταν συμπαθης και γιατι ντρεπομουν, μια ας πουμε θαυμαστρια, και δυο ανθρωποι που θεωρησα αξιολογους να συναναστρεφομαι διαδικτιακα παρολο που δεν τους εχω δει ποτε στα ματια μου.

Και παλι, ειναι πολλοι.

Κι ουτε καν εχω υπολογισει ολους εσας.

Αλλα το μπλογκ ειναι αλλο. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι ετσι μας συμφερει. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι εχω πεσει κι εγω στην παγιδα της διαδικτυακης ζωης. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι εχω νευριασει μαζι μου. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι αναγκαστηκα καποια στιγμη να δουλευω μια σκατοδουλεια και να καθομαι 10 ωρες μπροστα σε εναν υπολογιστη. Ας πουμε οτι ειναι αλλο γιατι ως ενα σημειο ηταν αστειο, ηταν ασφαλες, ηταν εως και συναρπαστικο. Αλλα αυτη ηταν η πρωτη βδομαδα αφοτου τελειωσε αυτη η δουλεια, και ενιωσα λιγο αποπροσανατολισμενη. Λιγο εξω απ’τα νερα μου. Μου ελειπε το ιντερνετ. Κι αυτο δεν ειναι αστειο.

Γιατι εγω το ιντερνετ το ειχα για να κανω downloading και να μαθαινω βιογραφικα συγκροτηματων και σκηνοθετων. Ενιοτε και καμια διευθυνση. Γιατι εγω δεν μπαινω ποτε στο msn. Γιατι το msn ειναι μια μαλακια και μιση και ολοι εσεις που μπαινετε ειστε ηλιθιοι. Το chatting ειναι ηλιθιο. Οι φιλοι σας ειναι οι φιλοι σας. Το νουμερο τους ειναι εκει μεσα στο γαμημενο το κινητο σας. Παρτε τους τηλεφωνο και μιληστε. Βγειτε για ενα γαμημενο καφε. Πειτε τους να περασουν απ’το σπιτι σας. Ποια ειναι η χαρα του να τους περιγραψετε τι σας συνεβη χτες μεσα απο μια γαμημενη τετραγωνη οθονη κι ενα ηλιθιο πληκτρολογιο; Τι σκατα κανετε ολη μερα στο msn; Σας λειπει η επικοινωνια; Γουσταρετε ανα πασα στιγμη να σας ενοχλει ο καθε γνωστος που εχετε να δειτε 100 χρονια; Αν δεν τον εχετε δει προφανως και δεν σας ενδιαφερει να τον δειτε. Τι καθεστε και του μιλατε στο msn, στο facebook, στο chat του facebook, στο myspace, στο γαμημενο το ιντερνετ;;

Η επικοινωνια στο ιντερνετ ειναι ενας βλακοειδης αυνανισμος. Δεν ειναι επικοινωνια. Επικοινωνια ειναι να κοιτας τον αλλον στα ματια. Ακομα κι αν σου λεει πιπες, ακομα κι αν εισαι τυφλα και δεν κεντραρεις, ακομα κι αν εισαι εκει και θες να’σαι αλλου, επικοινωνια ειναι να εισαι απεναντι με τον αλλον. Οσο για το φλερτ στο ιντερνετ...
Το φλερτ στο ιντερνετ ειναι ακομα χειροτερο.

Το φλερτ στο ιντερνετ ειναι σαν να στηνεις μια καμερα και να φιλμαρεις τον εαυτο σου να την παιζει, και μετα να πατας το play και να την παιζεις βλεποντας τον εαυτο σου να την παιζει.
Αυτο ειναι.
Ειναι γουαου τι γαματο ηταν αυτο που μου ειπε τωρα, πωπω αυτο που απαντησα ηταν ακομα πιο γαματο, φςςς ειμαι γαμω τα ατομα, τον εχω στειλει τωρα, πωπω μ’εστειλε κι αυτος, για κατσε να τα ξαναδιαβασω, καλα μιλαμε τι γαματη συζητηση, τι αλληλοεπιδειξη γνωσεων κι επιπεδου, ποσο αναγκη για επιβεβαιωση εχω, ποσο αναγκη για ασφαλη εγκριση, για τεχνητη ανταποδωση, για ελεγχομενη αλληλοπροσφορα. Γουαου τα σπαμε μιλαμε.

Μονο που δεν ειναι αληθινο.

Δεν το θελω αυτο. Δεν θελω να το χρειαζομαι αυτο. Δεν ειναι αυτο που θελω να κανω εδω σ’αυτο το μπλογκ. Γι’αυτο απ’το ιντερνετ μου δινω μια αδεια ανευ αποδοχων. Απ’το μπλογκ δεν θα μου δωσω, γιατι εγω εδω δεν κανω αυτο. Γιατι εγω εδω, απλα παιζω με τα παρατημενα παιχνιδακια που σκονιζονται μεσα στο κεφαλι μου. Διασωζω λιγα απ’τα δευτερολεπτα που με προσπερνανε. Λειαινω λιγο τις γωνιες στα τετραγωνα. Ανακυκλωνω οτι απομενει απ’τους αυνανισμους μου. Βγαζω φωτοτυπιες τις χαζομαρες μου και κατι χανεται μετα απ’τα πολλα αντιτυπα. Αρχιζω να γραφω καθε φορα για να πω αυτο που θελω να πω στο τελος.
Οχι για να πειτε τι γαματη που ειμαι. Οχι για να με θαυμαζετε. Για να γελατε. Για να νευριαζετε. Για να ψαχνεστε. Για να περνατε την ωρα σας. Για να την περναω κι εγω. Αλλα δεν ειναι αληθινο.

Αληθινο ειναι οταν καποιοι διαβασουν πεντε βλακειες απο τις δεκα που θα γραψω, απαντησουν δεκα πιο βλακειες, με κανουν να γελασω, τους κανω να γελασουν, και μια μερα ετσι οπως περασουν απ’εξω απο κει που ειμαι, μπουνε μεσα και πουνε ενα γεια. Οταν μπουνε μεσα και πουνε ενα γεια και γελασουμε λιγο ακομα, τοτε ειναι αληθινο. Τοτε αυτοι οι ανθρωποι ειναι αληθινοι. Και μπραβο τους.

Και ξερετε για ποιους παει αυτο το τελευταιο και ποιοι ειστε. Και μπραβο σας δημοσιως, εσεις οι 2, που δεν εισαστε φοβισμενα παιδακια που κρυβονται πισω απο οθονες. Και χαρηκα που σας ειπα ενα γεια απο κοντα και πειστηκα οτι δεν ειμαστε ολοι φοβισμενα παιδακια που κρυβονται πισω απο οθονες. Επειδη, καλο ειναι να τα ξεχωριζουμε, ακομα καλυτερο να βρισκουμε που τεμνονται, αν τεμνονται.

Και τωρα αντι να κανετε κλικ στο επομενο μπλογκ σηκωθειτε κι ανοιξτε λιγο το παραθυρο αποβλακωμενοι μου αναγνωστες. Μυριζει ωραια εξω σημερα.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

Ο ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ ΓΑΜΕΙ

... κι οχι απλα γαμει. Γαμει και δερνει και σπερνει και τα σπαει και σας εχει στο μπραντιφερ και σας πηδαει τη γκομενα και νικαει τον μπαμπα σας και την εχει μεγαλυτερη απ’ολους σας.


Ακουω καποιον να γελαει;... Γελας φιλαρακι; Για πες, θ’αρχισεις να μας κανεις και πλακιτσα; Θ’αρχισεις τα μαλακισμενα αστειακια για τα χρωματα του ουρανιου τοξου, την παιδεραστια, τα φυστικια, και θα κουοταρεις κανενα επεισοδιο του nip/tuck;; Μηπως θα σηκωθεις και ορθιος και θα αρπαξεις τον καβαλο σου κοροϊδευτικα και θα κανεις χιιιι-χιιιι;;;

Φιλαρακι αυτα τα αστειακια ειναι τοσο ξεπερασμενα, τοσο ναρκοληπτικα βαρετα και τοσο κιτς, που μπροστα τους μια αγκραφα ζωνης απ’τα 80s μοιαζει το πιο σικατο κι απαραιτητο αξεσουαρ του πλανητη. Δεν ειναι αστειο να μιμισαι τον νταη ψευτοροκα που ειχες για ειδωλο οταν πηγαινες γυμνασιο. Δεν εισαι αστειος. Αστειο ειναι οταν τον Μαϊκολ τον πιανουν στο στομα τους στο southpark. Εκει μαλιστα, κι εγω γελαω, οχι απλα γελαω, κυλιεμαι στο πατωμα και βγαζω αφρους απ’τα αυτια απ’τα γελια. Αλλα εκτος κι αν εισαι ενα ιδιοφυες ανωμαλο αξιαγαπητο καθικακι σαν τους Parker/Stone, μην κανεις αστειακια για τον Θεο. Εισαι τραγικος. Και αμουσος. Εισαι ο τυπος που οταν εσκαγα στο σχολειο με τη μπλουζα απ’το Dangerous με κοροϊδευες και το επαιζες οτι ακουγες Nirvana, κι υστερα απο χρονια σε πετυχα στο Μπουρναζι σε καφετερια που επαιζε Τερλεγκα. Εχεις χασει καθε ιχνος ανθρωπιας, καθε επαφη με την παιδικη σου ηλικια, η ζωη σου ειναι μια πικροχολη κομεντι και το τσι σου στριφογυρναει γυρω απ’τον εαυτο του σαν αγαμητος σκυλος. Σε λυπαμαι. Και θα σε πλακωσω στο μοντερεησιον.


Ο ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ ΓΑΜΕΙ ΡΕ!!!!!!!!!!!


Ελα, για πες, πες μας κατι που δεν εχουμε ξανακουσει. Θα μας πεις οτι ο Μαϊκλ Τζακσον ειναι αδερφη. Θα σου απαντησω οτι, ναι, ο Μαϊκλ Τζακσον στις συνεντευξεις μιλαγε σαν κοριτσακι που το ειχε σοδομισει ο μπουγκιμαν και του εχει κλεψει το γλυφιτζουρι και εμοιαζε σαν να συζηταει με τον ιματζινερι φρεντ του τον Μικι Μαους. Αλλα οταν ανεβαινε στη σκηνη φιλαρακι επαιρνε ενα βλεμμα τοσο αντρικιο και γαμιστερο που εμοιαζε σαν να ειχε μολις παρει παρτουζα τον Μικι, την Μινι, τη Ντεζι και ολες σου τις πρωην και μελλοντικες γκομενες σου κι εσενα μαζι, και σ’αρεσε κιολας. Θα μας πεις οτι ητανε μαυρος ασπρος κοκκινος πορτοκαλι κι οτι πετσοκοβε τις γαμπες του για να τις βαλει στη φατσα του και να κανει τακλιν με το μαγουλο. Θα σου απαντησω να πας να γινεις επιτημο μελος στο πανελ της Τατιανας. Ο Μαικλ Τζακσον οταν εκανε μουνγουωκ αφηνε το συμπαν τοσο αποσβολωμενο που δεν θα το παρατηρουσε κανεις ακομα κι αν η φατσα του ηταν λαχανι με μωβ βουλες. Οταν ο Μαικλ εκανε μουνγουωκ δεν θα το παρατηρουσες ακομα κι αν στο μισο μετρο διπλα σου ο Νταρθ Βειντερ πηδαγε τον παππου σου ενω το δωματιο σου τυλιγοταν στις φλογες. Θα μας πεις για παιδεραστιες και τετοια; Θα σου απαντησω οτι βαριεμαι να σου απαντησω γιατι στο θεμα μ’εχει καλυψει ο Mikeius και τραβα διαβασε τι λεει στο σχετικο ποστ. Και τωρα τι θα μας πεις, οτι ψοφησε να στεναχωρηθουμε; Χα Χα Χα. Ο Μαικλ Τζακσον δεν γινεται να πεθανει ρε. Τα χωρις λογο υπαρξη ανθρωπακια σαν εσενα πεθαινουν, ο Μαικολ δεν πεθαινει. Δεν ειναι ανθρωπος. Δεν ειναι θνητος. Δεν ειναι καν γηινος.

Ο Μαικλ Τζακσον καταγεται απο εναν πλανητη που βρισκεται ιν ε γκαλαξι φαρ φαρ ογουεη. Ο πλανητης αυτος κατοικειται αποκλειστικα απο ημιθεους, οχι με την αρχαια ελληνικη εννοια αλλα με την αλλη, κι ανοικει σε μια συγκεκριμενη μυθολογια της οποιας οι μουσες που και που επισκεπτονται τον πλανητη μας για να τρυπωσουν στα μυαλα αυτων που σκιτσαρουν κομικς και να παρουμε μια ιδεα και μεις για την μηδαμινοτητα μας. Στον πλανητη αυτο ολοι οι κατοικοι ειναι ντυμενοι με αληθινη αστεροσκονη κι εχουν τους δορυφορους του Δια για μπαλες του μποουλινγκ. Ειναι τοσο εντυπωσιακοι που ενα βλεμμα τους αντιστοιχει με μια καθαρη σταγονα lsd. Μπορουν να κανουν το μυαλο σου να εκραγει με ενα κουνημα του δεικτη του χεριου τους. Μπορουν να μετατρεψουν την καρδια σου σε ξεχαρβαλωμενο φωτεινο σηματοδοτη με μια κινηση των γοφων τους. Η φωνες τους ειναι τοσο ακαταλληλες για τ’αυτια σου που αν τολμουσες να τους ακουσεις για πανω απο 2 δευτερολεπτα θα ενιωθες σαν να ξεκιναει μες στα τυμπανα σου ενας αγωνας δρομου με σιδερενια αλογα, η σαν να κοχλαζουν εκατομμυρια καρφια μεσα σε μια γιγαντια κατσαρολα. Ειναι ολοι ασυλληπτα ταλαντουχοι, εξωκοσμα φαντασμαγορικοι και λυσσαλεα ιδιοφυεις ΚΙ Ο ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΗΜΕΝΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥΣ!!!

So shut the fuck up…

Αν ειστε γυρω στην ηλικια μου, δεν εχει και μεγαλη σημασια που σας τα λεω ολα αυτα γιατι κατα βαθος τα ξερετε ηδη. Κατα βαθος δεν υπαρχει ανθρωπος στον πλανητη που να μπορει να παρακολουθησει βιντεο κλιπ του Μαικλ Τζακσον και να μην καυλωσει εστω και λιγο στα κρυφα. Καθε φορα που τον κοιτατε και πιανετε ειρωνικα τον καβαλο σας, νιωθετε μια μικρη υγρασια εκει κατω, παραδεχτειτε το. Ολος ο πλανητης Γη λατρευει τον Μαικλ Τζακσον, κρυφα η φανερα. Αν δεν ειστε γυρω στην ηλικια μου και ειστε μικροτεροι, και τα ρουχα του σας φαινονται γελοια και τα τραγουδια του ασυνηθιστα στο νεαρο αυτακι σας, τοτε σας οικτιρω. Σας λυπαμαι που μεγαλωσατε με την Μπριτνεϊ για ποπ κουλτουρα, και μην σνομπαρετε την ποπ κουλτουρα βλαμμενα. Η ποπ κουλτουρα σε ολους τους πολιτισμους, αντιπροσωπευει τις κρυφες προεφηβικες γλυκυτατες φαντασιωσεις της εκαστοτε γενιας, κι εσεις την παιζατε με αταλαντα ξεκωλα που η μεγαλυτερη απραγματοποιητη επιθυμια τους ηταν να γυρισουν βιντεο κλιπ ολογυμνες αλλα δεν τις αφηνε η μαμα τους. Οι δικες μου ονειρωξεις ειχανε μαυρο, αστραφτερο, αδεσποτες μπουκλες, φεγγαροπερπατηματα και στροβιλισματα, γι’αυτο ξεστραβωθειτε!!!!! Και για να σας κανω κι ενα δωρο να μαθαινετε: http://www.youtube.com/watch?v=9hy4tdAajmk&feature=player_embedded

Δειτε αυτο κι αμα δεν καυλωσετε ελατε μετα να μου πειτε ο,τι γουσταρετε. Κι αν το κομεντ δει το φως του μπλογκηλιου να μη σωσω να με γαμησει ο γκεη πουστης ο Μαικλ Τζακσον στον υπνο μου αποψε.

Και για το τελος, 5 λογοι που ο Μαικλ Τζακσον απλα γαμει.

1. Εκανε μουνγουωκ με το μπιμπερο στο στομα.
2. Τα τραγουδια του τα εγραφε, τα ενορχηστρωνε, τα τραγουδουσε, τα χορογραφουσε, και φορ γιορ ινφορμεησιον επαιζε 1632 μουσικα οργανα.
3. Ηξερε να κανει beatbox και μαλιστα γαμιστεροτατα.
4. Οι στατιστικες λενε οτι δεν υπαρχει ουτε ενα σπιτι στον κοσμο που να μην εχει δισκο του η σιντι του.
5. Θα μπορουσες να τον αναγνωρισεις στο δευτερολεπτο ακομα κι αν ηταν μεταμφιεσμενος σε καρφιτσα μες στο κουτι ραπτικης της μαμας σου. Τοσο ξεχωριστος ηταν...

...Ειναι. Και θα ειναι. Κι εγω καθε φορα που βλεπω καγκουρικο αμαξι να περναει και να παιζει απο μεσα πιττα το Smooth Criminal θα καυλωνω.

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009

ΣΙΧΑΜΕΝΟΣ Ε.Π.Ε.

Ηρθε η ωρα. Εφτασε η στιγμη. Ειναι καιρος να ποσταρω το κειμενο που αποτελεσε ενα εκ των κυριοτερων κινητρων που με ωθησαν στη δημιουργια αυτου του μπλογκ.

Ηρθε η ωρα να ξεφτιλισω τον πρωην μου. Αυτο το σιχαμενο ελλεεινο τρισαθλιο αχρηστο ανεγκεφαλο σκατοψυχο αναισθητο αηδιαστικο μικροπρεπες αρρωστο ανωμαλο ανηθικο κακιασμενο σαδιστικο διπροσωπο ανωριμο ξεφτιλισμενο τιποτενιο θεομουρλο ψυχαναγκαστικο επιφανειακο ψωνισμενο ευτελες δολοπλοκο κουτοπονηρο γαμημενο καθικι.

Για συντομια ομως θα τον αποκαλουμε Σιχαμενο.


This shall be my masterpiece.


Καταρχην, προς αποφυγην παρεξηγησεων θελω να δηλωσω οτι εγω διατηρω αριστες σχεσεις με τους περισσοτερους πρωην μου. Τους θεωρω γαμω τα παιδια, πως θα μπορουσαν να μην ειναι αλλωστε αφου ηταν μαζι μου, τους σεβομαι απεριοριστα, τους νοιαζομαι, τους ευγνωμονω για τις στιγμες που μου χαρισαν και θελω μονο το καλο τους. Ολωνων. Εκτος απο αυτον. Αυτος θελω να πεθανει με αργο βασανιστικο τροπο. Ονειρευομαι ενα εκατομμυριο μικροσκοπικες πυρακτωμενες βελονες να του τρυπανε το κορμι και να του σκιζουν τις σαρκες ενω ταυτοχρονα ψηλοι γυμνασμενοι μαυροι του πηδανε καθε τρυπα που εχει πανω του γαργαλωντας του τις πατουσες και τις μασχαλες με φτερα παγωνιου και μικροσκοπικες γκεισες του αφαιρουν τα νυχια ενα ενα και τα κατοικιδια κορακια τους του τρωνε τα ματια και τη γλωσσα σε μικρες μπουκιτσες, και ταυτοχρονα με ολα αυτα, στο βαθος του δωματιου οι φιλοι μου του σπανε το μπασο και χρησιμοποιουν τις χορδες του για να του μαστιγωσουν τη γκομενα και τη μανα του, αφου τις εχουν γαμησει πρωτα μπροστα του.

Και δεν εχετε ιδεα ακομα ποσο πολυ τον μισω.


Δεν ειμαι τρελη αγαπητοι αναγνωστες. Εγω του Σιχαμενου του ειχα μεγαλη αγαπη. Αλλα μου τη γαμησε. Και μετα μου τη σκοτωσε. Και μετα μου τη γαμησε πεθαμενη. Και μετα μου την κλωτσαγε με το κοκαλιαρικο ποδαρακι του να δει αν ζει ακομα για να μου την ξαναγαμησει αλλο λιγο.

Κι επειδη θα πεταχτει κανας μαλακας απο κει κατω να μου πει την κλασσικη ατακα "τα'θελες και τα'παθες, εσυ του τα επετρεπες να τα κανει" κι αλλες τετοιες αηδιες, να του απαντησω απο τωρα να τελειωνουμε.

Φιλαρακι πρωτον, μας τα πανε κι οι φιλοι μας. Δευτερον, αντε γαμησου, ποιος σε ρωτησε; Και τριτον, ημουνα ερωτευμενη ρε. Αυτο ισοδυναμει με πανηλιθια παραπλανημενη αλαφροϊσκιωτη, κι εχω το ακαταλογιστο, οκ;

Και στην τελικη να σας πω και το αλλο, κι οποιος διαφωνησει να το πει. Ας πουμε οτι καποιος γινεται χαλι να τον πατησεις. Πεφτει τ'ανασκελα και σου λεει "πατα με, γουσταρω, ειμαι μαζοχας". Θα τον πατησεις, αφου σου στρωνεται χαμω, θα τον τσαλαπατησεις και δεν θα'χεις κι ενοχες, ολοι το εχουμε κανει. Το ποσο θα τον εκμεταλλευτεις απο κει και περα, το αν θα τον ξαναπατησεις και θα τον ξαναπατησεις και θα τον κανεις χαλκομανια κι ακομα κι οταν θα σου φωναζει "λυπησου με φτανει, δεν θελω αλλο, θελω να σηκωθω τωρα" θα συνεχιζεις να τον πατας και θα τον σταυρωσεις στο πατωμα για να μπορεις να τον πατας για παντα, το αν θα το κανεις αυτο η αν απλα θα τον πατησεις για λιγο και θα φυγεις, δειχνει τι ανθρωπος εισαι κι απο τι εισαι φτιαγμενος, οκ; Κι ο Σιχαμενος ειναι φτιαγμενος απο τα ξεραμενα σκατα στον πατο του βοθρου της ανθρωπινης υπαρξης.

Και για του λογου το αληθες....


Οταν γνωρισα τον Σιχαμενο ειχα σχεση χρονια μ'ενα παιδι. Ο Σιχαμενος ειχε παρει πρεφα οτι η σχεση μου πηγαινε κατα διαολου και το επαιζε και καλα πολυ καψουρα με την παρτη μου, αλλα εγω επειδη το σεβομουν το παλληκαρι που ημουν μαζι του και δεν ηθελα να του κανω μαλακια, αντιστεκομουν σθεναρα, παρολο που οντως η σχεση πηγαινε για βρουβες και ο Σιχαμενος μου αρεσε, και πολυ μαλιστα. Τι μου'στελνε μυνηματα, τι μου'κανε δωρα, τι που δουλευα κι ο Σιχαμενος μπαστακας στο σκαμπο απεναντι μες στο μελι και τη λατρεια, τι που σχολαγα και τσουπ, το αμαξι του Σιχαμενου εσκαγε στη γωνια, "να σε παω εγω σπιτιιιιιι;;;;" κι εγω εκει, οχι οχι οχι, ασε με εχω σχεση.

Για να δειτε τι ηθικος ανθρωπος που ειμαι. Καρμα και μαλακιες μου λετε μετα...κανεις το σωστο και παιρνεις τ'αρχιδια σου. Τεσπα συνεχιζω...

Καποια στιγμη χωριζω με το παλληκαρι, ΟΧΙ εξαιτιας του Σιχαμενου, το τονιζω αυτο, υπηρχαν αλλοι λογοι. Υποκυπτω λοιπον στα παρακαλια του Σιχαματος, βγαινουμε τη ρομαντικη μας βολτα, με ξεφορτωνει σε μια παραλια μαυρα χαραματα, κερια αστερια σκατα και τα τοιαυτα, μου αρχιζει και τις κλαψομουνιες "τι θα γινει με μας και βασανιζομαι και την εχω πατησει μαζι σου και σε σκεφτομαι συνεχεια" και κλασε μας μια μαντρα, και γυριζω και γω σαν μαλακας περηφανα περηφανα και τι του λεω;

"Κοιτα να δεις, κι εγω την εχω πατησει μαζι σου και θελω να'μαστε μαζι. Χωρισα."

Το παλληκαρι γουρλωσε τα ματια κι αρχισε να τρεμει λες κι επαθε οξυ εφραγμα του μυοκαρδιου. Οοοοοοχι απ'τη χαρα του. Απ'το φοβο του. Μεσα σε πεντε λεπτα ειχε πεταχτει 45 μετρα μακρια μου. Μπηκαμε στο αμαξι κακην κακως κι αρχισε να οδηγαει λες και τον κυνηγουσε ο Εωσφορος να του χωσει τη λογχη του πεπρωμενου στον κωλο. Μεσα στον πανικο μουρμουρισε κατι ασυναρτησιες του τυπου "ημουν απροετοιμαστος και δεν ξερω και εσυ βγηκες απο μεγαλη σχεση και εισαι μπερδεμενη κι εγω φοβαμαι και να το σκεφτουμε και να το παμε χαλαρα και βλεπουμε" και κατι τετοια. Νταξει, μη μασας, ειπα εγω στον εαυτο μου, το πρωτο σοκ ειναι.

Δυο μερες μετα ηρθε μπαστακας στο μαγαζι που δουλευα. Μαζι με την κοπελα του. Την εδω και 2 μερες, νεα κοπελα του. Αυτην που τα'φτιαξε μετα που γλιτωσε απ'το κυνηγητο του Εωσφορου. Ναι καλα καταλαβατε.

Και το καλυτερο δε σας το'πα ακομα. Ολο το ενδιαμεσο διαστημα πριν γινουν ολα αυτα, ο Σιχαμενος με επρηζε να πω ενα καλο λογο στο μαγαζι να τον παρουνε για δουλεια. Και ειπα. Και το εν λογω βραδυ, αφου σχολασα και τρεκλισα προς την εξοδο τυφλα αφου ειχα πιει τη μιση καβα για να ξεπερασω την ταραχη μου, με πιανει το αφεντικο μου και μου λεει, το προσλαμβανουμε τελικα το παιδι! Ναι ναι, αφου συμφωνεις και συ, το προσλαμβανουμε, να, εκει απεναντι ειναι και φιλιεται με μια κοπελιτσα, πηγαινε πες του να'ρθει αυριο να δουλεψετε μαζι να τον εκπαιδευσεις.


Παυση για διαφημιστικα μυνηματα. Η συγγραφεας πρεπει να παει να καπνισει.


Θα ηθελα πολυ να σας πω οτι σ'εκεινο το σημειο, εκει δηλαδη που ο Σιχαμενος χαμουρευοτανε κι εγω πηγα να τον σκουντηξω να τον διακοψω να του πω τα συγχαρητηρια, πεταχτηκε ξαφνικα μια ξανθια μ'ενα μικροφωνο και μου αναφωνησε "Χαμογελαστε! Ειστε στην Καντιντ Καμερα!!" και μετα πεσανε μπαλονια και χαρτοπολεμος απ'το ταβανι κι εγω εκανα φιουουου ανακουφισμενη και ανασηκωσα το δεξι μου ποδι ενω ο Σιχαμενος με φιλουσε χολιγουντιανα.

Αλλα δεν εγινε ετσι. Ο Σιχαμενος βρεθηκε με δουλεια, με γκομενα, και με γκομενα νο2 για καβατζα. Κι εγω βρεθηκα σπιτι μονη μου να γραφω στους τοιχους.

Το μετεπειτα θα σας το παω σε γρηγορη κινηση γιατι η αρχη της ιστοριας τα λεει ολα, αλλο που εγω ημουνα χαπατο κι εκανα πως δεν καταλαβαινα. Ο Σιχαμενος μου αρχισε τα παρακαλια και τα συγνωμη και τα ημουνα μπερδεμενος και δεν ηξερα τι εκανα κι εγω εσενα θελω, χωρισε και με τη γκομενα και ας πουμε οτι τα φτιαξαμε. Μετα με χωριζε καθε τρεις και λιγο και σε καθε νεα σεληνη/νεα καβλα με παρακαλαγε σερνωμενος και μου ελεγε οτι θα πεθανει μακρια μου. Για τρια περιπου χρονια αυτα. Τον πρωτο χρονο τα ετρωγα αμασητα γιατι το'χα δει ρομαντισμος, απραγματοποιητο κι ετσι. Μετα για πολυ καιρο αντιστεκομουν ουρλιαζωντας και βριζοντας αλλα παντα εβρισκε καποιο τροπο και με καταφερνε. Αλλαξα κινητο. Αλλαξα σπιτι. Αλλαξα μαλλια. Αλλα ο Σιχαμενος παντα με εβρισκε. Πανω που επαιρνα τα πανω μου και ημουνα καλα, εμφανιζοταν εκεινος και μου εκανε τη νεα ζωη κολαση.

Καποια στιγμη για καλη μου τυχη βαρεθηκε να με παρακαλαει γιατι ειδε οτι δυσκολευει το παιχνιδακι του και βρηκε μια καινουρια κακομοιρη να βασανιζει και με αφησε ησυχη. Μετα εγω το εριξα στην τεχνη, και σημερα που μιλαμε ειμαι μια χαρα.

Εσυ, μαλακα, που πεταγεσαι απο πισω συνεχεια και φωναζεις "κι αφου εισαι καλα γιατι τα γραφεις ολα αυτα εεε;; μηπως δεν τον εχεις ξεπερασει;;"

Ρε τραβα πηδηξου απο δω. Εγω εδω δεν κλαιγομαι. Εγω με ολα τα παραπανω γελαω, δεν με πονανε πια. Αλλα δεν σημαινει οτι τα εχω ξεχασει. Εχω κανει σχεσεις μετα τον Σιχαμενο, και ναι, ερωτευτηκα και μετα τον Σιχαμενο, και ηταν ωραια, πολυ ωραια. Απλα, καπως πρεπει να παρω κι εγω την εκδικηση μου. Κι επειδη καπου τον πετυχα προχτες και μου το'παιζε πολιτισμος κι ανωτεροτητα κι ετσι, θελω να πω σε ολους οτι εγω δεν ειμαι φαν του πολιτισμου. Ειμαι φαν της εκδικησης. Με τη χολιγουντιανη εννοια επισης.


Σ'αυτο το σημειο εχω την χαρα και την τιμη να σας ενημερωσω οτι εδω στο μπλογκ μου παραδιδουμε και δωρεαν μαθηματα σαδομαζοχισμου. Το σημερινο σεμιναριο ονομαζεται "Ηλιθιες ατακες χωρισμου" και ειναι μια ευγενικη χορηγεια της Σιχαμενος Ε.Π.Ε. (Ενωση Παπαρων Ελεεινων)


"Φοβαμαι τη δεσμευση"

Παιρνετε δεκα δοσεις απο την παραπανω ατακα, τις πετατε στη χυτρα, προσθετετε μπολικη κλαψομουνια, πασπαλιζετε με μια δοση ανεξαρτησιας, ριχνετε μια κοφτη κουταλια αυταρεσκεια, ανακατευετε καλα, πετατε στο τελος μεσα μια γκομενα καψουρα με την παρτη σας και τα αφηνετε να σιγοβρασουν. Εντωμεταξυ μπορειτε να κατσετε σε μια γωνια της κουζινας και να κανετε κακακια στο παντελονακι σας σαν καλος χεστης που ειστε, για να'χετε και γαρνιτουρα. Μολις η γκομενα αρχισει να βγαζει ατμους χαμηλωνετε τη φωτια, σερβιρετε σε βαθυ πιατο, και συγχαρητηρια, ειστε ετοιμος να φατε τη μουτζα σας!


"Δεν εχω χρονο για σχεση"

Ειμαι πολυ απασχολημενος. Αναμεσα στο ξυσιμο των αρχιδιων μου και στο βασανισμο του αθωου κοσμακη, εχω πολλες ασχολιες, οπως το να γραφω στο μσν με χαριτωμενες φατσουλες, να παιζω μπασο, να τρωω το φαι της μαμας μου, να αλλαζω θεση στα επιπλα στο δωματιο μου και να βγαινω με τους φιλους μου να το παιζω γκομενος. Δεν προλαβαινω σου λεω κοπελα μου, αμα θες κανα σεξακι στα γρηγορα καπου θα σε στριμωξω!


"Δεν μπορω να σου δωσω οσα μου δινεις"

Μπορω ομως να παιρνω. Μπορω να παιρνω και να ξαναπαιρνω, κι οταν δεν μου δινεις μπορω καλλιστα να απαιτω, κι αν αρνεισαι μπορω να σε εκβιαζω ψυχολογικα να μου δωσεις κι αλλα, κι αν συνεχιζεις να τσινας μπορω να στα παρω ολα με το ζορι μεχρι να μη σου μεινει τιποτα, κι υστερα μπορω να σε κατηγορω που μου τα'δωσες ολα και να σου δηλωσω οτι δεν σε σεβομαι πια που με αφηνεις να σε κανω οτι θελω. Αλλα δεν μπορω να σου δωσω. Με πιανει κι ενα φιλοτιμο ωρες ωρες.


"Αποφασισα ν'αφιερωθω στη μουσικη"

Μπασιστες του κοσμου, ενωθειτε και χωριστε!!!! Που ακουστηκε μπασιστας δεσμευμενος! Μπασο, το οργανο που κλεινει σπιτια! Ειστε εργενης; Παρτε ενα μπασο! Σας ταιριαζει στο ιματζ!
Μαλακαβλακα το ανεκδοτο το ξερεις; Αυτο που λεει πως οταν σολαρει ο μπασιστας κανεις δεν τον ακουει;


"Δεν θελω να σε θελω"

Εγω θελω να σου φερω το μπασο καπελο.
Εχει ομοιοκαταληξια, εισαι να φτιαξουμε κανα τραγουδακι;


"Δεν ξερω, μπορει και να ειμαι γκει"

Προσεχε μαλακα μου, προσεχε, προσεχε πολυ με τις μαλακιες που ξεστομιζεις γιατι αμα ειναι να σωθει ο γυναικειος πληθυσμος εγω μια θυσια θα την κανω. Προσεχε μη ξυπνησεις κανα πρωι και πας για χεσιμο και σε τσουζει ο κωλος σου και παρεις το μπασο σου να παιξεις και βρεις κατι υγρο και γλιστερο πανω στις χορδες του, προσεχε γιατι μετα θα με βλεπεις και θα πηγαινεις τοιχο τοιχο αγορι μου, ακους;


"Εισαι η γυναικα της ζωης μου και αν μεινουμε μαζι θα παντρευτουμε και θα κανουμε οικογενεια, κι εγω δεν μπορω, ειμαι πολυ μικρος ακομα!!!!"

Κατσε, μισο λεπτο να σου λυσω τις χειροπεδες και να παρω τη μαμα μου να της πω να μη ραψει φουστανι και παει χαμενο.
Ρε, η ψυχολογος μου οταν της ειπα αυτη την ατακα επεσε απ'τον καναπε και γελαγε μιση ωρα!!! Τρου στορι!


"Σε κερατωσα"

Καλα, αυτο δεν συνεβη μια και δυο. Βεβαια δυο μερες μετα ηρθε και μου ειπε οτι δεν με κερατωσε κι οτι μου'πε ψεμματα γιατι ειναι καλυτερα ετσι. Τρεις μερες μετα ηρθε και μου ειπε οτι οντως με κερατωσε αλλα οχι τη μερα που μου το ειπε αλλα την επομενη, αρα δεν τα'χαμε πια, αρα δεν με κερατωσε. Ειχε καταπληκτικα επιχειρηματα το παιδι, μια βδομαδα μετα ειχα μπερδευτει τοσο πολυ που δεν ηξερα για ποιο λογο επρεπε να ειμαι θυμωμενη και τον συγχωρεσα. Και μετα με ξανακερατωσε.


"Δεν ταιριαζουμε"

Χμ, ασε με να το σκεφτω λιγο. Εχουμε τα ιδια γουστα, ακουμε την ιδια μουσικη, διαβαζουμε τα ιδια βιβλια, συχναζουμε στα ιδια μερη, κανουμε πολυ καλο σεξ, συμφωνουμε σε ολα, δεν εχουμε μαλωσει ποτε για τιποτα εκτος που οτι καθε λιγο και λιγακι με χωριζεις χωρις κανενα λογο και καμια αφορμη, αλλα οπωσδηποτε δεν ταιριαζουμε γιατι εγω ειμαι ανθρωπος ενω εσυ εισαι ενα σαπιο υποκειμενο χωρις ψυχη. Εχεις δικιο.


"Εχω ψυχολογικα προβληματα"

Επιτελους ρε αγορι μου!! Επιτελους! Τι σου κανανε μαναρι μου, πεσμου εμενα, σε βαραγε η μαμα σου μικρο με τη ζωστηρα; Σε γλυκοκοιταζε ο θειος απ'το χωριο; Επαιζες με Μπαρμπι; Δεν σου βγαινει η νοτα απ'το τραγουδι των Tool; Πεσμου αγορακι μου, πεσμου να το λυσουμε.
Και τι ειμαι εγω ρε παλιοαρχιδι; Ψυχολογος;;
Αντε απο δω σκατομορφε που σου δωσαμε λιγο ενδιαφερον και την ειδες γκομενος.


Νταξει δε συνεχιζω, εχω πολλες τετοιες ατακες ακομα αλλα βαριεμαι. Ουτε με τις ατακες επανασυνδεσης θα μπλεχτω γιατι ειναι της κατηγοριας "ειδα ενα γλαρο να πεταει νοτιοανατολικα και ηταν σημαδι οτι πρεπει να ειμαστε μαζι για παντα". Θα τελειωσω το ποστ καπου εδω γιατι νιωθω ηδη τοσο πολυ καλυτερα...

Για το τελος θα ηθελα να πω, αγαπημενε μου πρωην Σιχαμενε, ελπιζω τοσο πολυ να πεσει καποτε το ματι σου σ'αυτο το ποστ, οχι οτι ολα αυτα δεν στα'χω πει και κατ'ιδιαν, αλλα ενα δημοσιως ρεζιλι στο χρωσταγα απο οταν πηδαγες εκεινη τη καλη φιλεναδα μου, ξερεις ποια, εκεινη την καριολα που δουλευαμε ολοι μαζι στο μαγαζι, θα το πιασω κι αυτο το τσουλακι στο στομα μου αλλη φορα. Σου ευχομαι στη δυση της ζωης σου (κι ας ειναι συντομα) να μεινεις ολομοναχος (που θα μεινεις τετοιος σκατοψυχος που εισαι) να ψυχορραγεις στην ακρη του δρομου και να σε κλωτσανε οι περαστικοι σαν σκυλι. Κι οχι σαν γατα που νομιζεις οτι εισαι.

Α, και που'σαι, ΓΙΑΝΝΑΚΗ, την επομενη φορα που θα με ξαναδεις...

...τοιχο τοιχο αγορι μου. Τοιχο τοιχο.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

ΜΠΑΚΣΤΕΗΤΖ

...η αλλιως, πως μπορειτε να υποπεσετε στην αντιληψη του Κοπολα.
...η αλλιως, πως δεκα σκατα φτιαχνουν ενα καλο.
...η αλλιως, γουατ δε φακ;;;


Ενα χρονο και βαλε πριν, ημουνα σε μια αποθηκη μ'ενα παλληκαρι, πιναμε ρακες απο ενα μπιτονι βενζινης, ακουγαμε καποια γαματη μουσικη που δεν θυμαμαι, και σε μια μικροσκοπικη τηλεοραση επαιζε καποια γαματη ταινια που επισης δεν θυμαμαι. Και πανω στα κομματια μας μου σκαει και του λεω, "Θα παω να γινω ηθοποιος, νομιζω οτι μου παει".
Και μου απανταει τοτε το παλληκαρι, "Μην εισαι μαλακας ρε, σκηνοθετης θα πας να γινεις. Αυτο σου παει."

(να'σαι καλα ρε πρωτομπαχαλο οπου κι αν εισαι, σ'ευχαριστω ρε, και γι'αυτο και γι'αλλα πολλα)

Ενα χρονο μετα, ειμαι στη σχολη οπου σπουδαζω σκηνοθεσια (ε, ναι το πηρα της μετροιτης, εγω τις ντιρλοσυζητησεις τις θυμαμαι και την αλλη μερα)κι ετοιμαζω πρη-προνταξιον για την ταινια που θα παραδωσω για τη ληξη του μαθητικου ετους. Εχω γραψει ενα γαματο σεναριο, ο καθηγητης το'χει αποθεωσει, εχω μαζεψει 5-6 συμμαθητες συνεργειο, εχουμε μοιρασει τις ειδικοτητες, εχουμε βρει ηθοποιους (το Ερικακι κι ο Κατσι), εχουμε κανει ρεπεραζ, ντεκουπαζ, τα παντα μιλαμε μεχρι και στορυμπορντς ειχαμε φτιαξει! Ειμαστε ετοιμοι λοιπον, και μια ωραια πρωϊα, σκαει ο καθηγητης και μας λεει οτι φευγει για τη Γαλλια να κανει ενα ντοκιμαντερ για ενα ζωγραφο (γαμω τους σκατογαλλους τους κουλτουριαρηδες) κι οτι ερχεται νεος καθηγητης σκηνοθεσιας.

Γουατ δε φακ;;; Μες στη μεση της χρονιας; Τεσπα ρε παιδι μου λεω, δεν μας επηρεαζει σε τιποτα αυτο, εκει εμεις το χαβα μας, συνεχιζαμε τα στορυμπορντς. Μπαινει λοιπον ο νεος καθηγητης πρωτη μερα στην ταξη, διαβαζει τα σεναρια ολων, τα κοκκινοστυλιαζει λιγο, και φτανει στο δικο μου. Και τι μου λεει;
"Αυτο το σεναριο ειναι αναρχικο! Εξυμνει την παραβατικη συμπεριφορα! Το λογοκρινω! Δεν σου επιτρεπω να το γυρισεις. Αν το γυρισεις θα σε κοψω."

ΓΟΥΑΤ ΔΕ ΦΑΚ;;; Ακουσα καλα; Ακουσα απο αναγνωρισμενο "ανεξαρτητο" καλλιτεχνη εν ετος 2009 τη λεξη ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ;; Καταλαβα καλα; Με απειλησε οτι θα με κοψει γιατι δεν συμφωνει πολιτικα με τη δουλεια μου;; Δεν μπορει, οχι, καποιο λαθος εχει γινει, τα αυτια μου κουδουνιζουνε, δε παιζει, εχουνε κανει τα ληγμενα ντραγκς επανεκκινηση στα εγκεφαλικα κυτταρα του μυαλου μου, εχω παραισθησεις, δεν τα ακουσα ολα αυτα!

Παρενθεση- το σεναριο δεν ηταν αναρχικο. Λαβ στορυ ητανε. Απλα ειχε μια σκηνη με δυο μαυροντυμενα πιτσιρικια που σπαγανε ενα αμαξι. Ουτε καν το σπαγανε δηλαδη. Το κυλουσανε στην κατηφορα κι ετσι... Αλλα και να ητανε αναρχικο, γουατ δε φαααααααακ;;;

Ε μετα εγινε χαμος. Τον εβρισα με εβρισε τρεχαμε στους διευθυνταδες και τετοια. Καπου στριμωχτηκε ο κωλος του γιατι καταλαβε τι μαλακια ειπε και μετα το'ριξε αλλου το θεμα. Το σεναριο μου δεν ειχε λεει Τιμωρια και Καθαρση, κι εγω δεν ειμαι λεει ο Κιουμπρικ να κινουμαι σε τοσο λεπτες ισορροπιες και πρεπει να διοχετευσω τη δημιουργικοτητα μου σε κατι πιο λιτο και αμα θελω να ξερω αυτος μικρος ητανε και αριστεροαναρχοαυτονομοπρασινοχιππης και κλασε μας μια σπιθα να παρουμε φωτια ρε παπαρα φασιστα πουλημενε καρεκλακια! Οσο και να χτυπιομουνα ακρη δεν εβρισκα, και δεν ειναι οτι κωλωσα να το γυρισω, αλλα σκεφτηκα οτι θα μου το χαντακωνε και ητανε κριμα γιατι ητανε γαμω τα σεναρια. Καθησα και σκεφτηκα πολυ σοβαρα λοιπον, και τελικα παω μια μερα και του λεω, θες να το παιξουμε στοιχημα το πραμα; Εγω θα σου κανω τη βιζιτα και δεν θα γυρισω αυτη την ταινια, θα γυρισω αλλη, αλλα θα μ'αφησεις να την κανω πειραματικη τελειως, χωρις κανονες, χωρις σεναριο, χωρις συνεργειο, χωρις κλασσικη γραμμη αφηγησης, τιποτα, οπως θελω εγω.

Συμφωνησε ο παπαρας. Και ξερετε γιατι συμφωνησε; Γιατι ημασταν στο κυλικειο της σχολης και βιαζοταν να παει να φαει μια μπουγατσα.

Τρου στορι!!!!!

Παιρνω την Ερικα τηλεφωνο, το και το της λεω, αλλα μην ανησυχεις κοριτσακι μου, παλι εσυ θα παιξεις, και δεν λες και στον αντρα σου τον Κυριακο να παιξει κι αυτος, που μου κανει πιο πολυ σαν φιζικ για το συγκεκριμενο ρολο, κι ειστε και αληθινο ζευγαρι και βολευομαι; Η Ερικα ηταν πανευτυχης που θα επαιζε, ο Κυριακος ηταν πανευτυχης που δεν θα μπαλαμουτιαζε αλλος την Ερικα, κι ο καθηγητης μου ηταν πανευτυχης που εφαγε τη μπουγατσα του. Μονο εγω δεν ημουν πανευτυχης αλλα γαμησε το τωρα, 3 2 1 παμε!


ΜΕΡΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΠΡΩΤΗ

Το συνεργειο αποτελειτο απο μενα (σκηνοθετης σεναριογραφος καμεραμαν στυλιστας σκηνογραφος σκριπτ φωτιστης ολα μαζι one woman show κανονικα) και την Ερικα, οι δυο μας στο σπιτι της, το εχουμε κανει πουτανα, εχουμε ανακατεψει ντουλαπια, εχουμε μετακινησει επιπλα, εχουμε γυρισει φωτιστικα αναποδα, εχουμε δεθει φιογκοι με τα καλωδια, εχουμε πιει ενα μπουκαλι κοκκινο κρασι, εχουμε ακουσει οτι κοψοφλεβικο τραγουδι υπαρχει, εχουμε μπει στο μουντ και γυρναμε ασταματητα, αυτοσχεδιαζουμε, κυλιομαστε στα πατωματα, χοροπηδαμε, κι η καμερα γραφει. Σ'αυτο το σημειο θελω να πω οτι η Ερικα ειναι σκυλι φιλε. Δεν εχω δει πιο αποφασισμενο κι εργατικο ανθρωπο στη ζωη μου. Την ειχα την κοπελα μιαμιση ωρα μεσα σε μια μπανιερα με τα ρουχα να κρυωνει και να πνιγεται και να βουταει και να ξαναβγαινει, εβηχε, ξερναγε φλεγματα και στο καπακι φωναζε "Θες να το ξανακανουμε; Ηταν οκ; Να το παμε αλλη μια για σιγουρια; Οχι δεν κρυωνωΓΚΟΥΧΟΥΓΚΟΥΧΟΥοχι ρε ενταξει ειμαι απλα την τελευαια φορα πνιγηκα στ'αληθειαΓΚΟΥΧΟΥΓΚΟΥΧΟΥελα να το ξαναπαμε αλλη μια, μονο δωσμου λιγο χαρτιΓΚΟΥΧΟΥΓΚΟΥΧΟΥναι οποτε θες εσυ παμε".
Ερικα γλυκο μου, εισαι αστερι. Και βγηκες και κουκλα. Κι εχεις ταλεντο μαν.


ΜΕΡΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΔΕΥΤΕΡΗ

Και τωρα οι σκηνες Ερικας και Κυριακου μαζι. Ας ξεκινησουμε απο τα πλανα που το ζευγαρι ειναι αγαπημενο. Αγκαλιαστειτε παιδια μου. Χαμουρευτειτε, μπαλαμουτιαστειτε, ετσι μπραβο, πολυ ωραια, τελεια, Ερικα λιγο πιο δεξια, οκ, μια χαρα, τα πατε τελεια, λιγο περισσοτερο παθος, ετσι ετσι, Κυριακο τραβα της λιγο το μαλλι, ωραια αυτο ειναι, οκ το'χουμε, κατ. Κατ. Κατ παιδια. Ερικα, Κυριακο, κατ λεμε. ΚΑΑΑΑΑΤ!!! Φτανει, στοπ, κατ, γουατ δε φακ σταματηστε να χαμουρευεστε!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και τωρα ας περασουμε στα πλανα που η σχεση του ζευγαριου εχει περασει σε μια παρακμη. Η σκηνη ειναι απλη. Ο ηρωας ζαμπονιαζει μπρος στον υπολογιστη παιζοντας wow (για να πιασουμε και τρου μουντ οχι τιποτ'αλλο) και η ηρωιδα προσπαθει να τον κανει να της δωσει σημασια, αλλα εκεινος ενοχλειται. Πολυ απλο, ετσι;

Οχι για τον Κυριακο, ο οποιος καθε φορα που η Ερικα τον ακουμπαει γυριζει και της κανει μουτσου μουτσου... Κυριακο αγορι μου, υποτιθεται οτι ενοχλεισαι, το καταλαβαινεις; Δε γουσταρεις ρε παιδι μου, σου'χει σπασει τ'αρχιδια η γκομενα με τη γκρινια της ολη μερα και τωρα θελει και σεξακι, σπαζεσαι, πως το λενε, τη βαριεσαι. Ναι το ξερω οτι δεν τη βαριεσαι και οτι την αγαπας αλλα τωρα γυριζουμε ταινια! Ρε Κυριακο κανε μια προσπαθεια σε παρακαλω, θα κοπω στο μαθημα, δε με λυπασαι, ναι το ξερει οτι την αγαπας, ναι δεν τα εννοουσατε, στα ψεμματα τα κανατε, ναι αγαπιεστε, τωρα σας παρακαλω ΣΚΑΣΤΕ και μπειτε λιγο στο μουντ για τ'ονομα του Κιουμπρικ!!!!!!!!

Ενα θα σας πω. 17 ληψεις. Τοσο μας πηγε αυτη η σκηνη. Τελικα βγηκε γαμηστερη βεβαια, και Κυριακο ξερω οτι απο τοτε καθε φορα που με βλεπεις με λες ψυχαναγκαστικη υστερικια αλλα εγω σ'ευχαριστω!! Ησουν τελειος. Οποιος αντρας καθεται να τον βριζει η κοπελα του επι 70 λεπτα, να του τραβαει χαστουκια, να τον σπρωχνει, και να'χει και μια μουρλη να του χωνει μια καμερα στη μουρη, κι αυτος να μη νευριαζει, ειναι ο τελειος αντρας ρε! Μιλαμε για τρου λαβ τωρα οχι μαλακιες.

Σας αγαπω.


ΜΕΡΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΤΡΙΤΗ (και τελευταια)

Αμα εισαι λιγο ψωνακι και λιγο τεμπελακι σαν εμενα κι εχεις τελειωσει το 80% των γυρισματων σου και σου'χει μεινει μονο μια εξωτερικη σκηνη, δεν αγχωνεσαι και τρελα για το ποτε θα τη γυρισεις. Εχεις μονταρει ολο το υλικο σου με τον φιλο σου τον Loo (Loo, σ'αγαπω ρε Loo, σ'αγαπω, ασε τους ερωτες κι ελα να γυρισουμε τιποτα ρε Loo) και περιμενεις απλα να κοτσαρεις την τελευταια σκηνη στο τελος. Καπως ετσι φτανεις στην τελευταια μερα πριν την προθεσμια, κι εχεις κανονισει να πας σε συναυλια ραντεβου με υποψηφιο γκομενο, και λες, δεν παω να κανω κι εκεινο το γυρισμα 2-3 ωριτσες πριν το live να τελειωνουμε εκει χαμω...

Τι γινεται ομως οταν οι πρωταγωνιστες σου μπλεκουν στην κινηση κι ερχονται με μια ωρα καθυστερηση και εισαι στοκος κι εχεις διαλεξει να γυρισεις λιγο πριν νυχτωσει και τα μισα πλανα βγαινουν μερα και τα μισα νυχτα και εχεις αργησει στη συναυλια και τρεχεις με μια καμερα στο χερι γυρω γυρω απ'την Ερικα και τα παπουτσια σου κανουνε πλιτς πλοπ μες στα λασπονερα κι η Ερικα δεν μπορει να σταματησει να γελαει και ο υποψηφιος γκομενος περιμενει και κατι μαλακες περαστικοι εχουν σταματησει και κοιτανε και η Ερικα ακομα γελαει και μονολογει "νεκρα γατακια νεκρα παιδακια συγκεντρωσου νεκρα γατακια νεκρα παιδακια" και τωρα πρεπει να ξαναπαμε τα προηγουμενα πλανα γιατι νυχτωσε γαμω το θεο μου!!!!!

Και φτανεις στη συναυλια λαχανιασμενη και ιδρωμενη και κουρασμενη και στο μυαλο σου ειναι μονο τα πλανα και φοβασαι μηπως κατι δεν προσεξες, κι ο υποψηφιος γκομενος εχει ερθει με γκομενα, ωπα, τι παιχτηκε, ποια ειναι αυτη, γουατ δε φακ ρε φιλε, γουατ δε φαααααααααααακ;;;;;;;;;;;;

Και εισαι σπιτι σου το ιδιο βραδυ, ειναι 4 η ωρα, εχεις μαθημα στις 10, ειναι τα γενεθλια σου, δεν εχεις γκομενο, εχεις αγχωθει, και μονταρεις σαν αποβλακωμενη και παλευεις με το κολορ κορεξιον. Και πανω στην αυπνια σου ξεφευγει ενα καρε, ενα γαμημενο καρε, κι απο τοτε, καθε μα καθε φορα που βλεπεις την ταινια σου για το υπολοιπο της ζωης σου, το μονο που κοιτας ειναι αυτο το γαμημενο καρε που σου ξεφυγε και την κατεστρεψε.


Ενα μηνα μετα, ειμαι στο σπουδαστικο φεστιβαλ της σχολης. Κι ειναι φεστιβαλ με τα ολα του, με τις 40κατι ταινιες του, με τα φαβορι του, με τους σπονσορες του, με τα διαπλεκομενα του, κι εγω εχω παει απλα για να κουτσομπολεψουμε με τον Loo τις ταινιες των αλλων, βλεπω και τη δικια μου στο μπιγκ σκριν κι οσο να'ναι συγκινουμαι και σκουντιεμαι με τον Loo, πεφτει κι ενα βαρβατο χειροκροτημα στο τελος και σκεφτομαι, χαλαλι, πλακα ειχε. Τελειωνουν οι προβολες, αρχιζει η βραβευση κι εγω σηκωνομαι να φυγω.
Στην πορτα με πετυχαινει ο τομεαρχης μου, "που στο διαολο πας" με ρωταει, "στη δουλεια, δουλευω σε μιση ωρα" απανταω, μου γουρλωνει τα ματια κι αρχιζει να ωρυεται "τσακισου και ξαναμπες μεσα ακους;;;;" Σκεφτομαι, μαλλον θα μου δωσουνε κανα τιμητικο βραβειακι για την προσπαθεια κι ετσι, παιρνω τηλεφωνο στη δουλεια να με καλυψουνε, τραβολογαω και τον Loo και ξανακαθομαστε. Ξεκινανε τα βραβεια, περνανε τα σκηνογραφικα και τα ενδυματολογικα και ολα τα δευτερα γενικα, φτανουμε στο βραβειο Α' γυναικειου ρολου κι ακουω Ερικα. Ερικα;; Πλακα κανεις. Ολοι οι αλλοι ειχανε επαγγελματιες ηθοποιους κι εγω απλα αλητεψα λιγο με τη φιλη μου και τους εφαγε το βραβειο;; Γαμω φιλε! Σηκωνομαι, το παιρνω και χαμογελαω σα χαζο. Μετα ερχεται η κατηγορια μονταζ. Σκεφτομαι, ωραια θα ηταν να παιρναμε το 3ο η το 2ο, τοσο κοπο καναμε με τον Loo, τα ματακια μας φαγαμε μπροστα στην οθονη. Οχι φιλε. Πηραμε το 1ο!!Σηκω Loo αγορι μου, σηκω να το παρεις εσυ, δικο σου. Φτανουμε στο βραβειο καλυτερου σεναριου, και μαντεψτε, οχι μαντεψτε, το παιρνω κι αυτο. Κι ερχεται το τελευταιο βραβειο. Καλυτερη Σκηνοθεσια. Το φαβορι της βραδιας, ενας πιτσιρικας που ειχε κανει πολυεθνικη παραγωγη με κατι ρωσους και κατι αμερικανους και κατι σπεσιαλ εφε αρτιστς, εχει φερει ολο του το σοι στη βραβευση, ο μπαμπας του τον τραβαει με καμερα ολο το βραδυ, κι εκεινος ανασηκωνεται απ'το καθισμα ετοιμος να παει να παραλαβει το βραβειο του. Εγω εχω σκυψει στο καθισμα και προσπαθω να παρω τηλεφωνο την Ερικα για τα συγχαρικια. Και ξαφνικα ακουω τ'ονομα μου.

ΓΟΥΑΤ ΔΕ ΦΑΚ;;;;

Ζητω ταπεινα συγνωμη απο ολες τις μπιμπο του Χολιγουντ για ολο το κραξιμο που τους εχω ριξει οποτε τις εβλεπα να παιρνουνε οσκαρ και να κλαινε σαν χαζες.

Νταξει, δεν εκλαψα, μη το παραχεσουμε κιολας. But I know the feeling now.


Και φτανουμε στην χθεσινη μερα. Ειμαι στη δουλεια, η ψυχολογια μου ειναι κομματι πεσμενη, οι ορμονες μου κανουν παρτυ και δεν μ'εχουν καλεσει, και βαριεμαι τοσο πολυ που μετραω τα κακακια της μυτης μου. Εκεινη τη στιγμη χτυπαει το τηλεφωνο, και ειναι ο τομεαρχης μου που μου λεει οτι η ταινια θα παει στο φεστιβαλ του πανοραματος. Επιλεχθηκε απο τον προεδρο της επιτροπης. Θα'ναι κι ο Κοπολλα στο φεστιβαλ μου λεει. Ο Κοπολλα μαλακες μου. Ο Κοπολλα.

Δηλαδη, νταξει, σιγα τωρα μη κατσει ο Κοπολλα να δει την ταινια μου, αλλα και μονο που τον φαντασιωνομαι να μου σφιγγει το χερι και γω να του λεω με τα καταπληχτικα μου αγγλικα "Francis, dear, it's all a matter of talent after all..."

...σκεφτομαι...

ΦΑΚ ΓΙΟΥ μπουχεσα καθηγητη μου
ΦΑΚ ΓΙΟΥ μαλακα πρωην μου που με ενεπνευσες για αυτη την ταινια
ΦΑΚ ΓΙΟΥ πιτσιρικι που μου'θελες και πολυεθνικη παραγωγη

τα σπαω ρε. τα σπαω.


Και τωρα θα μου πειτε εσεις τι φταιτε και γιατι σας την ειπα ολη αυτη την αραδα...

I'm too fucking proud ρε γαμωτο... και ηθελα να το μοιραστω μαζι σας. Κι ηθελα να πω δημοσιως ευχαριστω σε μερικους ανθρωπους.


Το βραδυ ελατε ολοι στο μαγαζι κερναω σφηνακια!!!!
(Παυλο μην πας στο διπλα!!!)

κανω και χιουμορ η πουτανα