Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Tribute to David Robert Jones

«Ζουσαμε πολυ ευτυχισμενοι με τον David στον πλανητη μας. Ημασταν φιλαρακια απο παιδια. Που λεει ο λογος δηλαδη, γιατι στον πλανητη μας δεν εχει παιδια. Ολοι γεννιουνται 25 χρονων. Τωρα ως γηινοι θα αναρωτηθειτε πως γινεται αυτο, αλλα δεν εχω χρονο να σας εξηγησω τα περι αναπαραγωγης στον πλανητη μας. Βασικα χρονο εχω, γιατι εγω θα μεινω για παντα 25 χρονων, αλλα αν αρχισω, μεχρι να τελειωσω εσεις θα εχετε ρυτιδιασει και κοντυνει δεκα ποντους, και η τριτη ηλικια μου δημιουργει αμηχανια. Τα μωρα παλι μ’αρεσουνε γιατι μου θυμιζουνε κατι σαρκοβορα φυτα που ειχαμε στον πλανητη μας. Οχι ακριβως φυτα, ητανε κατι περιεργοι πολυκυτταροι οργανισμοι, τα καλλιεργουσαμε σε χωραφια και τα καναμε δωρο στους φιλους μας σε σημαντικες επετειους και γιορτες, οπως πχ. την ευθυγραμμιση των τριων ηλιων η τα 100 χρονια ηλιοθεραπειας. Αλλα εγω τωρα κατι αλλο ηθελα να πω.

Α, ναι, εκεινες οι μερες με τον David... Ξερετε, συνηθιζαμε να ανεβαινουμε στον κρατηρα του μεγαλου ηφαιστειου και να παιζουμε πιανο. Οι κατσαριδες μαζευονταν γυρω μας και κουρνιαζαν υπνωτισμενες απ’τη φωνη του David. Στον πλανητη μας οι κατσαριδες ειναι εξημερωμενες κι εντελως φιλικες. Οχι οτι στον δικο σας δεν ειναι δηλαδη, ποτε δεν καταλαβα γιατι τις μισειτε τοσο. Ισως επειδη εχετε εφευρει τα παπουτσια. Αλλη μια διαφορα των πολιτισμων μας.

Τα καλοκαιρια, τοτε που και οι τρεις ηλιοι ηταν σε πληρη ευθυγραμμιση, πηγαιναμε για κατασκηνωση στις Αφρατες Λιμνες. Αν ο καιρος ηταν πραγματικα καλος και δεν ειχαμε Κοκκοθυελλες, βουτουσαμε στις γεματες πουδρα λιμνες και βγαιναμε κατασπροι και λιπαροι και κυνηγιομασταν στα βραχια, εγω, ο David και η υπολοιπη παρεα. Τους αλλους δεν τους θυμαμαι πια καλα, γιατι εκεινοι εμειναν πισω, αλλα νομιζω οτι ηταν ολοι πολυ ομορφοι. Εδω στη Γη μαλλον θα τους θεωρουσατε ασχημους και λειψους, αλλα εγω θυμαμαι χαρακτηριστικα οτι ηταν τοσο ομορφοι γιατι δεν εμοιαζαν καθολου μεταξυ τους.

Στον πλανητη μας μια νυχτα διαρκουσε περιπου 150 γηινα χρονια, και μια μερα γυρω στα 99, καλυτερα ομως γιατι με τρεις ηλιους υποφεραμε πολυ απο τη ζεστη. Ετσι τις νυχτες που κανονιζαμε να βγουμε δεν βιαζομασταν καθολου, ετοιμαζομασταν με την ησυχια μας. Αλλωστε το μακιγιαζ μας επαιρνε πολλες μερες, και μηνες μερικες φορες, το αποτελεσμα ομως ηταν εντυπωσιακο. Τα καλυντικα στον πλανητη μας φτιαχνονταν απο αληθινη αστεροσκονη. Τι, γιατι με κοιτατε ετσι; Ναι, το ξερω, η αστεροσκονη με την κυριολεκτικη της εννοια ειναι τα σκατα του συμπαντος. Γιατι, εσεις που φτιαχνετε τα καλλυντικα σας απο χοιρινες πατσες ειστε καλυτεροι; Τουλαχιστον τα δικα μας ηταν οικολογικα, και διαρκουσαν πραγματικα ολη τη νυχτα.

Ολο και καποιο παρτυ θα βρισκαμε να παμε, ο David κι εγω. Εκεινος φορουσε καποιο λουλουδατο φουστανι που θα’χε αγορασει στο διαπλανητικο παζαρι του γειτονικου συμπαντος, κι εγω φορουσα παντα τις καλες πυτζαμες μου. Μη σας παραξενευει, αυτες ειναι οι πρεπουσες αμφιεσεις για κοινωνικες εκδηλωσεις στον πλανητη μας. Εχει σκεφτει ποτε κανεις σας ποσο σας πανε οι πυτζαμες σας; Τελοσπαντων, δε θα σας κανω και styling τωρα. Παλι καλα που υπηρξαν και τα 80s και ειδε λιγο καλογουστια ο πλανητης σας.

Αχ, περνουσαμε τοσο ωραια με τον David στον πλανητη μας... μεχρι που μας εδιωξαν και βρεθηκαμε εδω. Απο τοτε ολα πηγαν κατα διαολου.... για μενα, γιατι ο David καλα την εχει βγαλει μεχρι στιγμης. Ευτυχως που εδω στη γη σας αρεσει η μουσικη για κατσαριδες.

Ολα ξεκινησαν οταν ο David ειχε την ιδεα να ξεφορτωθουμε μερικα κομματια απο την συλλογικη μας μνημη – ολοι στον πλανητη μας ειχαμε την ιδια κοινη συλλογικη μνημη, γι’αυτο ζουσαμε τοσο αρμονικα, ειχαμε ολοι τα ιδια βιωματα και τα ιδια ψυχολογικα προβληματα. Βασικα για πλακα το καναμε, δεν ειχε κανενα καλο παρτυ εκεινο το βραδυ, μας ειχε τελειωσει κι ο χαρτοπολεμος και δεν ειχαμε τι να σνιφαρουμε. Βαριομασταν, καταλαβατε; Δεν το καναμε απο κακη προθεση. Μισο εκατομυριο χρονια συλλογικης μνημης ειναι πολλα, και στον πλανητη μας ο εγκεφαλος λειτουργει καπως σαν το στομαχι στον δικο σας πλανητη. Ας πουμε οτι ειχαμε απλα μια μικρη βαρυστομαχια.

Συνδεσαμε λοιπον τους εγκεφαλους μας με τον Μεγα Υπολογιστη κι αρχισαμε να πυροβολαμε εγκεφαλικα κυτταρα σαν μανιασμενοι. Ειχε πλακα γιατι μερικα πηγαινανε και κρυβοντουσαν πανικοβλητα πισω απο τις αποφυαδες, αλλα ο David παντα τα ξετρυπωνε και τα πυροβολουσε και το μυελωδες ελυτρο τους εσκαγε σαν χλαπατσα. Ηταν πολυ διασκεδαστικο, το ομολογω, κατι μεταξυ βιντεο γκεημ και μαστουρας για τα δικα σας δεδομενα. Ο υπολοιπος πληθυσμος του πλανητη μας ομως δυστυχως δεν το βρηκε πολυ αστειο. Ενας ξεχασε το ονομα της κατσαριδας του και καποιος αλλος ειχε κοψιμο και δεν θυμοταν που ειναι η τουαλετα. Ενας πεταξε ενα μπουμερανγκ και ξεχασε να το πιασει οταν γυρισε πισω. Αυτα ειναι πολυ σοβαρα πραγματα στον πλανητη μας. Θυμωσαν πολυ. Μαζευτηκαν ολοι μαζι και μας εριξαν μια συλλογικη καταρα. Ο David εχασε το ενα του ματι. Εγω προλαβα και ρεφτηκα απο την εγκεφαλικη βαρυστομαχια και τη γλιτωσα παθαινοντας μονο λιγο μυωπια.

Τελικα μας εξορισαν ομως.

Τον πρωτο καιρο περιπλανιομασταν απο συμπαν σε συμπαν και ζητιανευαμε. Ο David επαιζε κιθαρα κι εγω χορευα. Ειχαμε επιτυχια γιατι ηταν και μονοφθαλμος, καλο προσον για ζητιανο. Μετα μια μερα οπως καναμε σουζες στο φεγγαρι με τη σαραβαλιασμενη μας υπερατλαντικη εντουρο, πεσαμε πανω σ’εναν τυπο που τον λεγανε Ταγματαρχη Τομ. Ητανε λεει αστροναυτης απ’τον πλανητη σας. Ωραιος τυπος, αν και να σας πω την αληθεια τον εκοψα για λιγο μαστουρη. Ενθουσιαστηκε με τις ιστοριες για τον πλανητη μας και αποφασισε να παει να τον εξερευνησει. Μας χαρισε το διαστημοπλοιο του και το ενα του ματι στον David. Ηταν αλλο χρωμα αλλα δεν πειραζε. Λιγο πριν βουτηξει στο κενο του διαστηματος μας ειπε να πουμε στη γυναικα του οτι την αγαπαει. Ωραιος τυπος. Ριψοκινδυνος. Αλλα μαστουρης.

Ε, καπως ετσι βρεθηκαμε εδω. Τα υπολοιπα λιγο πολυ τα ξερετε. Ο David εγινε διασημος, τον βλεπω που και που στην τηλεοραση και τον καμαρωνω. «Χαθηκαμε ρε Zig», του ψιθυριζω. Ziggy ητανε το κανονικο του ονομα στον πλανητη μας. Στον δικο σας ητανε Robert Jones. Το David Bowie δεν καταλαβα ποτε που ακριβως κολλαει, αλλα το συνηθισα κι εγω.

Οσο για μενα, τι να σας πω, ωραιος ο πλανητης σας, δε λεω, κι ας κανει και κρυο, αλλα να, σα να βαριεμαι λιγο...

Δεν εχει και κανενα καλο παρτυ αποψε...κι εχω κατι καουρες...»

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

No Goth - Go Goth!

Γραφω αυτο το κειμενο για να δωσω φως στις παρεξηγησεις και τα ευτραπελα στα οποια εχει επιπεσει γενικοτερα ο ορος «γκοθικ» σε αυτη την χωρα εν ετη 2009. Σε αυτο το μπλογκ, οταν χρησιμοποιουμε τη λεξη γκοθ θα εννοουμε την μουσικη και γενικα καλλιτεχνικη υποκουλτουρα του γκοθ. Σε διαφορετικη περιπτωση θα διευκρινιζουμε τι εννοουμε. Μην πει κανεις εξυπναδες περι αρχιτεκτονικης γιατι θα δαγκωσω.

Θελω εξ’αρχης να ξεκαθαρισω οτι εγω δεν βγαινω εδω ως υπερασπιστης του γκοθικ, γιατι δεν δεχομαι να αποκαλουμαι γκοθικ. Δεν ειμαι γκοθικ. Δεν ειμαι τιποτα. Αποποιουμαι οποιουδηποτε ειδους ταμπελα. Το νικ μου εχει εμπνευστει απο ενα χαριτωμενο λογοπαιγνιο με το υποκοριστικο του ονοματος μου (Γωγω – Γωγοθ - Gogoth) και το εμπνευστηκε ενας γκομενος αφου ακουσε ενα σιντι που του εγραψα. Βεβαια πολλοι υποστηριζουν οτι μια ενδειξη του πραγματικου γκοθα ειναι το γεγονος οτι αρνειται μεχρι θανατου οτι ειναι γκοθας. Με αυτη τη λογικη μαλλον ειμαι γκοθου. Αλλα ας μην σας μπερδευω απο τωρα.

Ολα ξεκινουν απο την κλασσικη ερωτηση που φανταζομαι σας εχουν κανει απειρες φορες, και που τη σπαει σε ολους μας. «Τι μουσικη ακους;» Δεν μπορω να απαντησω σε αυτη την ερωτηση. Δεν μπορω γιατι δεν ειμαι κλειστομυαλος μπουρτζοβλαχος ακαλλιεργητος μεταλλας. Δεν μπορω γιατι δεν εχω σχεση με την λαϊκο ποπ. Δεν μπορω βασικα γιατι ΑΚΟΥΩ μουσικη. Η πιο ολοκληρωμενη απαντηση που θα μπορουσα να δωσω σ’αυτην την ερωτηση ειναι «Ακουω τα παντα». Αλλα αυτη η απαντηση ειναι η αμεσως πιο σπαστικη ατακα για μενα μετα απ’αυτην την ερωτηση. Φυσικα και δεν ακουω τα παντα. Ακουω πολλα ομως. Αυτο εχει ως αποτελεσμα ο κοσμος να ζηταει διευκρινησεις. Κι εδω ερχομαστε στο θεμα μας. Μεχρι προτεινος απαντουσα οτι εχω μια λιγο παραπανω αδυναμια στο γκοθικ.

Αμεσως ο συνομιλητης συμπεραινει οτι συχναζω στο underwold, οτι ντυνομαι με βινυλ ρουχα και οτι ακουω κατι μπλιμπλικια. Οταν δε ο συνομιλητης επιθυμει να με πιασει γκομενα, σπευδει να επιδειξει τις γνωσεις του πανω στο θεμα. «Α, εξου και το μαλλι α λα cure… ωραιοι οι cure. Ειχα παει στο underworld προχτες, ειχε κατι γκομενες που χορευανε σε κατι κλουβια, καλη φαση. Σου πανε τα μαυρα παντως. Οι paradise lost σ’αρεσουνε;»

Αλλα λογια ν’αγαπιομαστε μαν. Μετα του λεω οτι εχω επισης αδυναμια στους faith no more και οτι τις νυχτες ακουω cocorosie και μπερδευεται τελειως. Γι’αυτο εδω θα διευκρινησω τι ΔΕΝ ειναι γκοθικ.


Το underworld η το sin city η το πρωην texas η οπως σκατα το λενε πλεον γιατι εχω μπερδευτει, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ενταξει, ολοι οι ας πουμε φανς της σκοτεινης υποκουλτουρας χαρηκαμε οταν ανοιξε, γιατι μεχρι τοτε ειχαμε μονο 1-2 επιλογες για διασκεδαση της προτιμησης μας και γιατι εντυπωσιαστηκαμε απο την επηρρεασμενη εκ του seven διακοσμηση και γιατι ειχαμε ακουσει οτι στο εξωτερικο υπηρχαν τετοια μαγαζια και ζηλευαμε που εμεις δεν ειχαμε. Αλλα μετα βαλανε μια ταπα με μυτερα μαλλια να παιζει μουσικη και κατι γκομενες χορευανε ημιγυμνες στα τραπεζια και κατι γκεη χαμουρευοσαντε στην πιστα ενω ακουγοντανε κατι πιου πιου. Και μετα ανοιξανε αλλα 10 τετοια μαγαζια και επηξε ο κοσμος ποζερια. Ενα μαγαζι που το νο1 χιτακι του λεει στο ρεφραιν «face down, ass up, that’s the way we like to fuck” ΔΕΝ ειναι γκοθικ! Εχω παει σε γκοθαδικο στη Γερμανια. Ειχανε μια πιστα με κατι φωτορυθμικα που σε κανανε να νομιζεις οτι εχεις παραισθησεις, και στο μενου ειχε και φαγητο. Ο γκοθας μπαρμαν μας σερβιρε τορτελινια. Τορτελινια! Ετρωγα λαχταριστα τορτελινια πινοντας υπεροχη μπυρα, παρακολουθοντας ενα ζευγαρι να χορευει μπλουζ ακουγωντας welle erdball και πισω μου ηταν ενας τεραστιος αναποδος μαυρος σταυρος. Αυτο ειναι ΓΚΟΘΙΚ!!!!!

Οι κορσεδες ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ηταν καποτε. Και μετα το «γκοθικ» εγινε της μοδας και σ’ολες τις βιτρινες εβλεπες κορσεδες, παντου κορσεδες, μεχρι και κορσεδες τζιν ειχανε βγαλει! Εγω 3 κορσεδες ειχα αγορασει καποτε, ετσι για να λεω οτι εχω, στοιχημα να τους εχω φορεσει και ποτε εξω, και τραβηχτηκα μεχρι τη Γερμανια για να τους βρω, και ξαφνικα η Παπαριζου στο βιντεο κλιπ της φοραγε μαυρο βελο και κορσε. Φορ φακς σεηκς!

Οι γκομενες 16-21 ετων που φορανε ζαρτιερες σκισμενες στο γονα τυπου επεσα-χαμω-απο-τον-καημο-μου-και-γδαρθηκα-ειμαι-σπασμενη-και-ομορφη, εξτενσιονς με μπλε η ροζ η φλουο αστραφτιζε φωσφορουχα κοτσιδακια ραστα, γκογκλς στο κεφαλι σαν μολις να γυρισαν απ’το σκι, παπουτσια που μοιαζουν με μοντερν αρτ ουρανοξυστες, δεκαπεντε κιλα γκλιτερ για να λαμπυριζουνε στο σκοταδι και να μην τις χανει ο πιο “γκοθας” γκομενος τους που φοραει γυαλια ηλιου βραδιατικα, που οι χορευτικες ικανοτητες τους ειναι ισαξιες της Τζειν Φοντα (στεπ γουαν, στεπ του), και γενικα οποιοσδηποτε χορευει σαν να κανει αερομπικ, και παντα κουνιεται δεξια-αριστερα, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ο σωστος γκοθας χορευει μπρος-πισω.

(ανεκδοτο:
Γιατι οι γκοθαδες δεν πανε ποτε σπιτι τους;
Γιατι χορευουν ενα μπρος, δυο πισω.

Αν δεν εισαι γκοθας δεν το πιασες)

Οι τυποι που χρειαζονται 5 κουτια λακ εβδομαδιαιως, ξερουν να βαφονται καλυτερα απο μενα, μιλανε κανοντας πολλες χειρονομιες με το δεξι τους χερι, εχουν φετιχ με τα μυτερα παπουτσια και χορευουν σαν να αιμοραγουν στην πιστα, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ειναι ποζεροι. Καμια φορα βλεπω κατι τετοιους σε κατι μαγαζια, ειναι σαφρακιασμενοι σαν χτικιαρικα, φορανε κατι παντελονια που κανουνε τους καβαλους τους να φαινονται λες κι εχουν μπει στο πλυσιμο, γιατι αποκλειεται τοσο χρονω αντρας να μην εχει αναπτυχθει καπως, και μοιαζουνε οπως θα ηταν ο Πητερ Παν αν τον ειχε σχεδιασει ο Τιμ Μπαρτον. Σερνουνε κατι επισης σαφρακιασμενες γκομενες απο πισω τους μ’ενα μαλλι τοσο ξασμενο που γδερνει τους στοκους στην οροφη, και σκεφτομαι, μα καλα, αυτοι οι τυποι, πως πηδανε; Και γιατι πηδανε;

Τα ειδη μουσικης EBM, IDM, Industrial, Noise, Aetherial Marchial και δεν συμμαζευεται, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Δεν ξερω γιατι εχει περασει αυτη η αντιληψη. Δεν ξερω που οφειλεται αυτη η παρεξηγηση. Ισως επειδη η dark σκηνη της δεκαετιας του 80 ηταν συνυφασμενη με την εξελιξη της ηλεκτρονικης μουσικης, και πολυ καλα εκανε, αλλα μια μπαντα με μπλιμπλικια που ο μισογκεη τραγουδιστης της φοραει ριμελ και τραγουδαει με λιγο πιο βαρια φωνη σαν να ειναι μισοξυπνιος η σαν να τον εφαγε και να νιωθει κουρασμενος, δεν σημαινει οτι ειναι και dark. Αυτοι που ακουνε αυτα τα ειδη μουσικης ειναι πολυ συχνα πρωην μεταλλαδες που ακουγανε καποτε death metal και σαπισε το μυαλο τους και καποια στιγμη κατα λαθος μπερδεψανε τους Kovenant με τους Covenant και πανω που αρχισανε να βριζουνε («ποιοι ειναι αυτοι οι πουστηδοι που φαγανε το C απ’τους Kovenant-πρωην-Covenant ωρε;;;») συνειδητοποιησανε οτι κι αυτο φασαρια ειναι, δεν εχει δα και μεγαλη διαφορα, και γουσταρανε.

Το Torture Garden και παρομοιας φυσης events, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Εχετε παει ποτε σε κανα τετοιο; Γιατι εγω εχω παει. Μου ειχε κανει η αδερφη μου δωρο ενα εισητηριο πριν χρονια. Μου ταξανε προβολες γκοθικ ταινιων, ζωντανα εξτρημ σοους, καλη μουσικη και ενδιαφεροντα ατομα. Πηγα και σε μια γιγαντοοθονη επαιζε μια τσοντα που η πρωταγωνιστρια ητανε ντυμενη νοσοκομα με βινυλ στολη και της χωνανε κατι χειρουργικα εργαλεια στο πιπι. Και κατι ξεκαρφωτες σκηνες απ’το Hellraiser. Μετα βγηκανε στη σκηνη κατι τυποι που τρυπιοντανε μεταξυ τους και ο ενας γουσταρε και γελαγε ηχηρα καθως περναγε μια νταβανοπροκα μεσα στο κρανιο του αλλουνου. Στο τελος βγηκε μια τυπισα και κρεμιοτανε απο το ταβανι με γατζους περασμενους απ’τα καπουλια της ντυμενη νυφη. Εγω εχω κανει στη ζωη μου σαρανταδωδεκα πιρσινγκ και παλι αναγουλιασα. Ταυτοχρονα μ’ολα αυτα περναγανε διπλα μου κατι τυποι με δερματινα παντελονια με ανοιχτα φερμουαρ στον κωλο, κατι αντρογυνα πλασματα με βενταλιες στα χερια και στο αποκορυφωμα ενας με μια στολη ναζι μαζι με εναν ντυμενο νεραϊδα. Επαιζε μουσικη παλι αυτη η ταπα με τα μυτερα μαλλια, πιου πιου και στη μεση πεταγε και κανα Rammstein. Αυτα τα πραματα δεν ξερω αν εσας σας ενθουσιαζουνε, αλλα εγω τα κοροϊδευω και λεω οτι αμα τους εβαζα φωτια εκεινο το βραδυ, ο κοσμος θα ηταν καλυτερος.

Οι djs που παιζουνε σε «ειδικες βραδιες γκοθικ» σε μαγαζια που τις υπολοιπες μερες παιζουνε αλλες μουσικες, ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ανηκουνε επι το πλειστον σε δυο κατηγοριες: α) ειτε ειναι ταλαιπωροι που τους αναγκασανε τ’αφεντικα τους να παιζουνε τετοια μουσικη «γιατι εχει περαση», και β) η αλλη κατηγορια, που θα εξηγησω αμεσως.
Στο μαγαζι που δουλευω εχουμε τετοια βραδυα. Την αποκαλουμε «Dark Monday». Dark Monday my ass…Εχουνε βαλει και παιζει μουσικη ενα 19χρονο πιτσιρικι που εχω μαθει απο εγκυρες πηγες οτι μεχρι περισυ ακουγε Πλουταρχο. Ανεβαινει λοιπον αυτο στα ντεκς, φοραει κατι φεηκ δερματινα γαντια του μπαμπα του απο τοτε που ειχε παπακι κι εκανε μεταφοραι, φερνει και 10 πιτσιρικια φιλους του σαν αυτα που περιεγραψα πιο πανω, παιζει καθε μα καθε φορα ακριβως τα ιδια τραγουδια (face down ass up…) χορευουνε τα χαζοβιολικα και χαιρονται μονα τους. Που και που μπαινει μεσα κανενας μεταλλας που μπερδεψε τις μερες και μολις ακουει μπλιμπλικι τρεχει προς τις σκαλες εντρομος. Πριν προλαβει να πατησει το σκαλι περναει απο διπλα του μια χαζογκομενα με ζαρτιερες που μολις εχει βγει απο την τουαλετα οπου ειχε παει για ενα quicky με τον κρυφομπαησεξουαλ κολλητο της, και τωρα γλωσσοφιλιεται με μια αλλη ιδια τραγουδωντας δυνατα «christfuck!christfuck!». Ο μεταλλας κανει μεταβολη και παει στο μπαρ και παραγγελνει τρια σφηνακια απανωτα. Κι ετσι επιβιωνει το μαγαζι. Μερικες φορες με ρωτανε καποιοι σχετικοι γιατι δεν παιζω εγω τις Δευτερες. Οχι ευχαριστω, να μου λειπει. Αμα ειναι ετσι το γκοθικ προτιμαω να παιξω σε σκυλαδικο.

Και τελος, (αφιερωμενο στον nihilio που το ζητησε) το Twilight ΔΕΝ ειναι γκοθικ. Ειναι μια αδιαφορη ταινια που παιζει ενας μετροσεξουαλ τυπος καπως σαν τον Λεγκολας στο πολυ πιο γκεη, που ειναι βαμπιρ αλλα τρωει μονο ζωακια και λαμπυριζει στο φως σαν να εχει λουστει με γκλιτερ, βασισμενη σε μια σειρα βιβλιων αρλεκιν που για σελιδες επι σελιδων μια κατακαημενη αναλυει ποσο πολυ αγαπαει τον βαμπιρενιο γκομενο της και ποσο τελειος ειναι. Μετα ξεπεταγονται και κατι λυκανθρωποι και σκοτωνονται μεταξυ τους, και μετα δεν ξερω τι γινεται γιατι το παρατησα αφου πρωτα με πηρε λιγο γλυκος υπνος πανω του, αλλα κατι εμαθα οτι αυτη γκαστρωνεται και κανουνε ενα κουτσουβελο μισο ανθρωπο μισο βαμπιρ. Φατε το σποιλερ στη μαπα ηλιθιες γκομενες που με πρηζατε τοσο καιρο με το κωλο Twilight!!!!!!

Γκοθικ μαγαζι ειναι το Rebound, γιατι η μοκετα εχει γινει πουα απο τα αποτσιγαρα. Γκοθικ ρουχο ειναι οτιδηποτε φορας επειδη γουσταρεις κι οχι επειδη στο ειπανε στα περιοδικα. Γκοθικ γκομενα ειμαι εγω. Γκοθικ μουσικη ειναι αυτο: http://www.youtube.com/watch?v=iqekgCTvwes και γκοθικ τυπος ειναι αυτος που το τραγουδαει αυτο γιατι απλα ειναι ο γαμηστεροτερος και ομορφοτερος αντρας του πλανητη. Γκοθικ ηβεντ ηταν ο γαμος της αδερφης μου. Γκοθικ dj δεν υπαρχει γιατι ο σωστος dj δεν ξερει να παιζει μονο ενα ειδος μουσικης. Γκοθικ ταινια ειναι το the Crow και γκοθικ βιβλιο ειναι ο Ξενος του Καμυ. Ναι, το εννοω αυτο.

Γι’αυτο και γω οποτε με ρωτανε τι μουσικη ακουω τους απανταω 80’s new wave και post punk. Δεν καταλαβαινουνε τι εννοω αλλα η λεξη πανκ κατι σε ροκ τους κανει και με αφηνουνε ησυχη.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Ετεροχρονισμενο γραμμα του γουαν'ς σελφ

Οκ, σημερα θα παιξω ενα παιχνιδι. Αν θελετε μπορειτε να με μιμηθειτε κι εσεις και να κανετε το ιδιο στα κομεντς σας. Η μπορειτε απλα να σχολιασετε αυτα τα χαριτωμενα φακτς που θα μαθετε για μενα.

Το παιχνιδι παει ως εξης. Ας υποθεσουμε οτι υπηρχε μια μηχανη του χρονου, η οτι τα ΕΛΤΑ ειχαν συγχωνευτει με τη ΝΑΣΑ και ειχαν για διευθυντη τον Αινσταιν την εποχη που μελετουσε τη διασπαση του χωροχρονου και τις μαυρες τρυπες. Εχουμε λοιπον τη δυνατοτητα να γραψουμε ενα γραμμα στον εαυτο μας και να μας το στειλουμε 5 η 10 χρονια πισω. Εγω επειδη ειμαι σχεδον 29 χρονων κωλογρια θα γραψω στον 19χρονο εαυτο μου. Εσεις που ειστε μικροτεροι μη τρομαξετε το 10χρονο κουτσουβελακι που ησασταν, πηγαιντε πιο μπροστα. Η πιο πισω; Δεν ξερω, αυτα τα ταξιδια στο χρονο με μπερδευουνε και δεν εχει εφευρεθει ακομα εμετοστοπ για κατι αναλογο.

Η ιδεα για το αρθρο δεν ειναι δικια μου αλλα εχω δωσει το κρεντιτ εκει που επρεπε και εχω παρει την πνευματικη αδεια. Παμε λοιπον.


Αγαπητε εαυτε μου πριν απο 10 χρονια,

Ο Χριστος κι η Παναγια, ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΕΤΣΙ;;;;; Τι ρουχα, τι μαλλια ειναι αυτα;;; Θα ηθελα πολυ να σου εσωκλεισω μια φωτογραφια σου μετα απο 10 χρονια αλλα φοβαμαι οτι θα τρομαξεις και θα νομιζεις οτι σου εχει συμβει κατι φοβερο. Αλλα μην ανησυχεις, δεν εχεις περασει ενα μεγαλο τρομακτικο βιωμα. Εχεις περασει πολλα μικρα τρομακτικα βιωματα. Αλλα επεζησες.

Καταρχην τραβα βαψε τα μαλλια σου. Μαυρα! Καποτε θα ξανακαταντησεις ξανθια απο λαθος, αλλα θα το υποστηριζεις πολυ γαμηστεροτερα. Μην ακους κανενα μαλακα οταν σου λεει να μη φορας συνεχεια μαυρα ρουχα. Φορας μαυρα απο τα 12 και θα συνεχισεις να φορας μαυρα μεχρι τα 29. Και σου πανε πολυ. Μην ξοδεψεις ποτε ουτε μισο ευρω – ηρθαν τα ευρω η ακομα; Θα ερθουν συντομα παντως – για οτιδηποτε καλλυντικο η κρεμα ομορφιας. Εχεις γαμω τα γονιδια και 10 χρονια απο τωρα θα εχεις ακριβως την ιδια φατσα χωρις ουτε μιση ρυτιδα. Θα σου ζητανε ταυτοτητα στα σινεμα και στα κλαμπ. Σου εφτιαξα τη μερα ε; Περιμενε, εχει και χειροτερα.

Χωρισε αυτον το μαλακα που τα’χεις μαζι του. Δεν εχει νοημα να τραβηχτεις κανα δυο χρονια ακομα. Ειναι ηλιθιος, ειναι πιο επιπεδος κι απο τραπεζακι του καφε, δεν εχει καμια παιδεια και δεν θα καταλαβει ποτε τιποτα. Και σε μερικα χρονια θα την πεσει στην κολλητη σου.

Φακτ: τουλαχιστον δυο φιλες σου θα σε κανουν παρεα γιατι γουσταρουν τους γκομενους σου και θα πηδηχτουν μαζι τους πισω απο την πλατη σου. Οχι η κολλητη σου ομως.

Σταματα να κραζεις. Ειδικοτερα, σταματα να πρηζεις την κολλητη σου. Σταματα να εισαι απολυτη. Θα σου συμβει οτι μισουσες και αποδοκιμαζες. Θα κανεις ολα οσα κοροϊδευευες και καταδικαζες. Δεν θελω να σου πω πολλα, δεν θα με πιστεψεις, αλλα αραξε λιγο. Το παιζεις ωριμη μονο και μονο γιατι φοβασαι τα παντα, φοβασαι και τη σκια σου ακομα, αλλα σε λιγα χρονια δεν θα φοβασαι τιποτα. Θα τα κανεις ολα αναποδα στη ζωη σου, αλλα δεν πειραζει. Α, θα καπνιζεις και θα πινεις σαν πουστης, στο’πα; Οχι οχι μη κλαις, θα σ’αρεσει! Θα ανακαλυψεις τις μικρες απολαυσεις πισω απο καθε γωνια της ζωης και θα μαθεις να αφηνεσαι. Θα κανεις τεχνη αυτο που μεχρι τωρα αποφευγεις τρεχοντας: Να χανεις τον ελεγχο. Και αντιθετα με οτι σου λενε μεχρι τωρα, δεν βρισκεις ναρκωτικα παντου, καθε 5 μετρα οπου σταθεις κι οπου βρεθεις, γι’αυτο δεν δικτυωνεσαι απο τωρα; Νταξει νταξει, πλακα κανω χαλαρωσε. Δεν θα παιρνεις ναρκωτικα.

Πολυ συχνα.

Φακτ: Δεν θα ξαναδεις τον Κωστα ποτε. Σε λιγα χρονια θα του περασουνε ζουρλομανδυα.

Σε καναδυο χρονια ο Μαϊκολ θα κανει κατι συναυλιες στην Αμερικη. Παρε δανειο και πηγαινε μαζι μ’εκεινο τον βλακα τον Χρηστο να τον δεις. Ειναι η μοναδικη σου ευκαιρια, το 2009 θα πεθανει και δεν θα τον εχεις δει ποτε λαιβ και θα ειναι κριμα. Γι’αυτο πηγαινε και ουρλιαξε μεχρι να φρακαρουν τα πνευμονια σου. Α, οσο θα εισαι εκει αποφυγε το κεντρο της Νεας Υορκης γιατι θα πεσουν οι Διδυμοι Πυργοι. Μην το συσχετισεις, δεν φταις εσυ γι’αυτο. Ο γκαντεμης ο Χρηστος φταιει.

Φακτ: Επι τη ευκαιρια, με τα λεφτα του δανειου αγορασε και μια καμερα. Ξερω τι σου λεω. Μη το αργησεις τοσο πολυ κοπελια.

Δεν θα κανεις ποτε καριερα ως γραμματειακο στελεχος! Χανεις το χρονο σου. Αυτες οι δουλειες δεν εχουν καμια σχεση με την ουσια σου. Θα περασεις απο δυο τρεις εταιριες, θα σιχαθεις τον εαυτο σου, θα χασεις την προσωπικοτητα σου, θα αναγουλιαζεις με τα ταγερ και τα τακουνια για το υπολοιπο της ζωης σου, και μια μερα θα φας φρικη και θα ριξεις μια μαυρη βαφη στο κεφαλι σου, θα μπεις στο γραφειο με διχρωμα μαλλια και σκισμενο τζιν, θα αποκαλεσεις τις συναδελφους σου αγαμητες νυφιτσες και τον προϊσταμενο σου πορνοεξαρτημενο μπουχεσα και θα σ’απολυσουν. Μην αγχωνεσαι καθολου. Δεν εχεις τρελαθει. Θα παρεις μια γαματη αποζημιωση, θα μπεις στον ΟΑΕΔ και για κανα χρονο θα αραζεις και θα τρως απ’τα ετοιμα. Θα ειναι η μοναδικη φορα στη ζωη σου που δεν θα χρειαστει να δουλευεις, γι’αυτο απολαυσε το.

Φακτ: Οι διακοπες του 2001 θα σου αλλαξουν τη ζωη για παντα. Βασικα θα σου αλλαξουνε τα φωτα και θα σου γαμησουνε τη θεωρια του συμπαντος. Ναι, μπες σ’αυτο το μπαρακι που παιζει Floyd. Και προσπαθησε να εισαι λιγο πιο ευγενικη με κεινο το παιδακι με τα γυαλακια.

Αμα θες να πας να σπουδασεις τουριστικα πηγαινε, εγω δεν θα σε σταματησω. Να ξερεις οτι δεν θα εξασκησεις ποτε κανενα παρομοιο επαγγελμα και μεχρι να τελειωσει η σχολη ο τομεας του τουρισμου δεν θα σ’ενδιαφερει καθολου. Αλλα θα εχεις ωραια φοιτητικα χρονια. Θα περασεις υπεροχα, μονο χαλαρωσε λιγο και διασκεδασε το. Α, θυμασαι εκεινο το μαγαζι που σε ειχε παει ο γκομενος σου πριν απο κανα δυο χρονια, εκεινο το αποπνικτικο ροκαδικο που δεν σ’αρεσε καθολου και ηθελες να φυγεις πανω στη μιση ωρα; Ε, αυτο θα γινει το δευτερο σπιτι σου. Για πολλα πολλα χρονια. Θα ζησεις τα παντα εκει μεσα.

Φακτ: Οι μπαργουημεν εχουν μεγαλυτερη περαση στους αντρες. Αλλα εσυ μη μασησεις με κανενα μαλακα. Καποτε θα κατσει στο μπαρ μπροστα σου ενας πιτσιρικας με λιγο αφανα μαλλι που θα σε κοιταει με λατρεια και θα πινει μεχρι να λιποθυμισει. Αυτος, ειναι γαμω τα παιδια. Μη του το παιξεις δυσκολη.

Απο δω και μετα αρχιζουνε τα πιο δυσκολα. Κοιτα, καποια στιγμη θα μεινεις μονη σου. Εντελως μονη σου. Η Μαρια δεν θα ειναι εκει. Κανεις δεν θα ειναι εκει. Δεν θα σου πω πως και τι γιατι πρεπει να γινουν ολα αυτα. Θα σ’απορριψουν πολυ. Δεν θα εχεις φιλους. Η αδερφη σου θα φυγει απ’το σπιτι. Στο σπιτι τα πραγματα θα ειναι οσο σκατα ηταν παντα. Θα βλεπεις καθε βραδυ τον ιδιο εφιαλτη επι χρονια. Δεν θα εχεις ιδεα τι θες να κανεις στη ζωη σου και δεν θα κανεις τιποτα. Θα βαλτωσεις. Θα παθαινεις κρισεις πανικου. Θα πνιγεσαι απο ενοχες, απο ερωτηματικα. Δεν θα εχεις κανεναν να μιλησεις. Εκτος απο το παλληκαρι με την αφανα. Μη κρεμαστεις απο πανω του, θα χαλασεις τη σχεση σου. Αλλα μην κανεις ετσι, θα αλλαξεις ριζικα με ολα αυτα και θα γινεις γαμω τα ατομα. Θα ερθουν μετα υπεροχοι ανθρωποι, υπεροχοι φιλοι, θα εισαι τυχερη που θα τους γνωρισεις. Στο σπιτι τα χειροτερα θα εχουν περασει και δεν θα μασας. Ολα καποια στιγμη θα ερθουν καπως και θα κουμπωσουνε μεταξυ τους και θα μπουν στη θεση τους. Και η Μαρια θα ξαναειναι εκει. Ειμαι σχεδον σιγουρη οτι θα ψοφησετε αγκαλια οπως παντα ηθελες.

Φακτ: Θα περασεις πολυ ωραια στη Γερμανια. Μονο κοιτα μην κοιμασαι ολη τη μερα οταν φτασεις στη Φρανκφουρτη γιατι θα χασεις κατι κοκτεηλ μουρλια.

Ενα βραδυ θα γνωρισεις εναν τυπο με τζιβες. Θα σου πιασει κουβεντα και θα σου πει να πας να κατσεις διπλα του. Θελω πολυ να μην πας. Θελω τοσο πολυ να μην πας που νομιζω πως καποια στιγμη ταξιδεψα στο χωροχρονο στ’αληθεια και ηρθα και στο ειπα. Στο ουρλιαζα στο αυτι, και μ’ακουσες πουτανα, αλλα καθησες και το σκεφτηκες ενα 20λεπτο και πηγες ετσι κι αλλιως. Τελοσπαντων, φοβαμαι πως αν δεν πας πολλα ομορφα πραγματα δεν θα ειναι τα ιδια, γι’αυτο τι να πω, πηγαινε. Αλλα μην πιστεψεις λεξη απ’οσα θα σου πει. Τραβηξου μαζι του κανα χρονο το πολυ και μετα τρεχα μακρια και μην κοιταξεις πισω. Σοβαρα. Αν συνεχισεις παραπανω θα συμβουν πολυ πολυ ασχημα πραγματα. Θα επιβιωσεις απο θαυμα. Δεν ειμαι καν σιγουρη οτι θα επιβιωσεις. Και, σε εκλιπαρω, χρησιμοποιησε προφυλακτικο.

Φακτ: Μη νοικιασεις εκεινο το διαμερισμα πανω απ’το σπιτι του κουνιαδου σου. Ειναι παμπαλαιο και καθε λιγο και λιγακι θα σπανε πορτες, ντουλαπια, χερουλια, καζανακια. Και θα αργησεις να καταλαβεις οτι αυτη η μυρωδια δεν ερχεται απ’το ψυγειο ουτε απο την αποχετευση. Βρωμαει το γαμηδι! Και θα περασεις πολυ ασχημα εκει μεσα. Καποτε θα περνας που και που τυχαια απ’εξω και θα σε πιανει καταθλιψη.

Αλλα δεν θελω να σε φοβισω. Σε 10 περιπου χρονια θα ζεις τη ζωη σου ακριβως οπως θες. Δεν θα εχεις κανει κανενα συμβιβασμο και πολυ λιγες θυσιες. Θα κανεις μια δουλεια που θα λατρευεις και θα σπουδαζεις κατι που θα λατρευεις επισης, και θα εισαι και πολυ καλη σ’αυτα. Νταξει, το σοι σου θα σε εχει για μαυρο προβατο, αλλα χεστηκες. Επισης θα παλευεις μια ζωη με τα διφραγκα στο πορτοφολι σου αλλα και παλι χεστηκες, θα εχεις αρκετα λεφτα για να περνας καλα ιτς ντει αζ ιτ καμς. Η μαμα σου θα ειναι μια χαρα, μην ανησυχεις. Η αδερφη σου θα παντρευτει. Αλλα καθε φορα που τη βλεπεις να τρωει καντης τη λαβη του του Heimlich! Συνεχισε να γραφεις, μπορεις να γραψεις ολοκληρο βιβλιο ανασφαλη βλαμενη, καποτε θα γραψεις δυο κιολας! Συνεχισε ν’ακους πολυ μουσικη, να βλεπεις πολλες ταινιες, να διαβαζεις πολυ, δεν ειναι χασιμο χρονου, μην ακους τι σου λενε, δεν ειναι χομπυ αυτα, θα γινουν η ζωη σου ολοκληρη. Α, και μην παιρνεις τους ερωτες τοσο σοβαρα.

Φακτ: Ξερω οτι η υγεια σου ειναι οπως παντα ενα μαυρο χαλι. Ξερω οτι τρεχεις καθε λιγο και λιγακι στα νοσοκομεια και εχεις χρονια να κοιμηθεις κανονικα και τωρα που το διαβαζεις αυτο πολυ πιθανον δεν μπορεις ν’αναπνευσεις καλα και εχεις χαπακωθει, αλλα ακου τωρα το καλυτερο! Σε 5 χρονακια περιπου το ανοσοποιητικο σου συστημα θα παθει ενα πατατρακ απο το πουθενα και θα γινεις ο Iron Man! Δεν θα σε πιανει τιποτα, δεν θ’αρρωσταινεις ποτε, και το μονιμο προβλημα της αλλεργιας που εχει οδηγησει στο παρελθον σε πνευμονιες και τα τοιαυτα, θα μειωθει σε δυο αψου καθε 5-6 μηνες. Δεν ξερω γιατι συνεβη αυτο. Δεν εχω ιδεα. Υποψιαζομαι οτι θα καπνισεις τοσο πολυ που θα καουνε τα παντα μεσα στο ωτορινολαρυγγικο σου συστημα. Αλλα γουατεβα. Θα κανεις να ξαναδεις νοσοκομειο και γιατρο χρονια!

Γενικα δηλαδη, μην αλλαξεις τιποτα. Θα τα κανεις ολα μια χαρα. Και αυτα που δεν σου εχω πει, μια χαρα θα τα κανεις κι αυτα.

Αμπσολουτλι νο φακιν ριγκρετς μπεημπι!


Πι ες: Μονο, ενα πραγμα. Ενα πραγμα θα ηθελα ν’αλλαξεις. Γυρω στο καλοκαιρι του 2005 παρε τη Ρουλα τηλεφωνο και πες της να μην μπει σε αμαξι τον Αυγουστο. Ποτε σε κανενα αμαξι, για κανενα λογο. Δεν με νοιαζει αν ετσι το ηθελε ο Θεουλης η αν θα διασπαστει η συνεχεια της ζωης σου, δεν με νοιαζει οτιδηποτε. Θα ηθελα να την ειχαμε μαζι μας ακομα.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

Πως να κανεις την αγαπη να μεινει

Ποιος ξερει πως να κανει την αγαπη να μεινει;

Ο Τομ Ρομπινς προτεινει 3 εξυπνους τροπους για να κανεις την αγαπη να μεινει:

1. Πες στην αγαπη οτι πας στο ντελικατεσεν της οδου Φλατμπους στο Μπρουκλιν να παρεις ενα τσιζκεηκ, κι οτι αν μεινει, θα της δωσεις το μισο. Θα μεινει.
2. Πες στην αγαπη οτι θελεις ενα ενθυμιο και βαλτη να σου δωσει μια τουφα απ’τα μαλλια της. Καψε τα μαλλια τοποθετωντας τα συμβολα του γινγκ/γιανγκ γυρω τους κοιτωντας νοτιοδυτικα και μιλωντας γρηγορα και πειστικα σε καποια ακαταλαβιστικη εξωτικη γλωσσα. Παρε τις σταχτες των μαλλιων και ζωγραφισε ενα μουστακι στο προσωπο σου. Πηγαινε βρες την αγαπη και πες της οτι εισαι καποιος καινουριος. Θα μεινει.
3. Ξυπνα την αγαπη μες στη νυχτα. Πες της οτι πιασατε φωτια. Ανοιξε το παραθυρο και κατουρα απ’εξω. Γυρνα ανετος στο κρεβατι και πες στην αγαπη οτι ολα ειναι καλα τωρα. Κοιμησου. Η αγαπη θα ειναι εκει το πρωι.


Ή τουλαχιστον καπως ετσι τα θυμαμαι.

Για οποιον δεν καταλαβε, αν θες να κανεις την αγαπη να μεινει, ξεγελασε την. Κοροϊδεψε την. Δουλεψε την. Βαλτη σε πειρασμο. Εντυπωσιασε την. Γινε ο τσαρλατανος γελωτοποιος του Βασιλειου της Παγαποντιας και χορεψε με τα χερια στη γη και τα ποδια στον αερα μεχρι να κερδισεις μια θεση στη χωρα της Σταθεροτητας και της Ακινησιας οπου τιποτα δεν αλλαζει και η αγαπη μενει.

Για παντα.

Ή τουλαχιστον για οσο θες να μεινει. Μετα μπορεις να την παρατησεις ενω κοιμαται, να πηδηξεις απ’το παραθυρο, να προσγειωθεις πανω στα τσισα σου, να σκουπισεις το ψευτικο μουστακι σου και να χαθεις στο ηλιοβασιλεμα χτυπωντας τα ποδια σου μεταξυ τους οπως κανουν στις ταινιες. Νικητης, παρανομος, χαμογελαστος, και με ψιχουλα απο τσιζκεηκ πανω στο μπουφαν σου.

Η λεξη τσιζκεηκ μου προκαλει δυσλεξια. Και γουργουρητο στο στομαχι.

Αλλα μ’αρεσουν οι παρανομοι.


Τουτεστιν, 15 τροποι που προτεινει η Gogoth για να κανεις την αγαπη να μεινει. Χωρις πολυ κοπο και χρονο.

1. Παρε την αγαπη μαζι σου σε μια πορεια. Οταν αρχισουν να πεφτουν πετρες, σπρωξε την αγαπη βιαια πισω απο ενα παρκαρισμενο αμαξι. Αρπαξε διακριτικα μια πετρα και γρατζουνισε λιγο το μετωπο σου. Γυρνα προς την αγαπη με το αιματοβαμμενο κεφαλακι σου ν’αστραφτει γενναια στον ηλιο και δωστης το μουλιασμενο κασκολ σου για να προστατευτει απο τα δακρυγονα. Θα μεινει. Και δεν θα εχεις ξοδεψει ουτε το παραμικρο υπολειμα τρυφεροτητας.

2. Κερασε την αγαπη σφηνακια Βενεδικτινη. Θα μεινει. Και να θελει να φυγει δεν θα μπορει. Θα ξεχασει να περπαταει. Για να σιγουρευτεις ομως, πανω που παει να πιει το τελευταιο σφηνακι, αρπαξε της το ποτηρακι απο τα χερια και πετα το. «Ηταν σπασμενο», πες της, «παραλιγο να καταπιεις ενα γυαλακι και να σου τρυπησει το στομαχι!» Θα σε ευγνωμωνει.


3. Στησε καρτερι και παρακολουθα καθε ποτε η αγαπη βαζει πλυντηριο. Πηγαινε κρυφα και ριξε χλωρινη στον καδο του πληντυριου, αφου πρωτα εχεις βγαλει απο μεσα το αγαπημενο μπλουζακι της αγαπης. Οταν η αγαπη θα κλαιει τα ξεπλυμενα της ρουχα που λιαζονται, ξεπεταξου πισω απο ενα απλωμενο (ροζ πλεον) σεντονι και δωστης το διασωμενο της μπλουζακι. Πες της οτι το δανειστηκες προχτες για να κοιμηθεις αγκαλια με το αρωμα της. Θα μεινει. Και θα κυκλοφορει γυμνη μες στο σπιτι πολυ συχνοτερα.

4. Πες στην αγαπη οτι εγραψες ενα τραγουδι γι’αυτην. Οταν σου ζητησει να το ακουσει πες της οτι ντρεπεσαι και κανε πως κοκκινιζεις. Δεν μπορω να σε συμβουλεψω για το πως κοκκινιζει κανεις στα ψεμματα, αυτη ειναι μια τεχνη που πρεπει να την κατακτησεις μονος σου. Η αγαπη παντως θα σε παρει για ευαισθητο και για καλλιτεχνη και θα μεινει. Για σιγουρια δειξτης τους καλους στα δαχτυλα σου, αυτους που εχεις απο τις πολλες ωρες που παιζεις καποιο ονλαην γκεημ. Πες της οτι οταν εισαι μονος, παιζεις και ξαναπαιζεις το τραγουδι της στην κιθαρα μεχρι να ματωσουν τα δαχτυλα σου και τ’αυτια των γειτονων. Θα το πιστεψει. Η αγαπη ειναι χαζη. Και τυφλη.


5. Παρε το κινητο σου, πληκτρολογησε διεση-31-διεση και το τηλεφωνο της αγαπης. Καλεσε την αγαπη απο αποκρυψη και πες της οτι εισαι στο αστυνομικο τμημα. Σε συλλαβανε επειδη εγραψες τ’ονομα της με σπρεη πανω σ’ενα τοιχο. Δυστυχως φυσικα αμεσως μετα ηρθανε εργατες με ασπρες φορμες και βαψανε τον τοιχο, υστερα μια μπουλντοζα τον γκρεμισε, και πριν προλαβεις να παρεις ενα τουβλο να της το πας για ενθυμιο δυο μεταφορεις κουβαλουσαν ενα τζαμι και επεσες πανω και κοπηκες. Και μετα σε συλλαβανε. Ειναι λιγο παρατραβηγμενη ιστορια αλλα πιστευω οτι θα δουλεψει. Ειδικα αν η αγαπη ειναι φαν του Μπαστερ Κιτον.

6. Γελα παντα με τα ανεκδοτα της αγαπης, λεγε παντα στην αγαπη την μιση αληθεια, καντην να πιστευει οτι ολα ειναι δικη της ιδεα, προσποιησου οτι λατρευεις τους φιλους της, σηκωνε παντα την ζακετα της οταν πεφτει απ’τους ωμους της, μην μαλωνεις ποτε μαζι της για το τηλεκοντρολ, μαγειρευε της συχνα τορτελινια και προσφερε της στοματικο ερωτα οσο πιο τακτικα μπορεις. Ειναι μικρες καθημερινες θυσιες που θα την κανουν να μεινει.


7. Οταν η αγαπη σου μιλαει, μην της δινεις σημασια. Οταν το μουρμουρητο στ’αυτια σου σταματησει, αφησε λιγα δευτερολεπτα ησυχιας να περασουν, ανοιξε το στομα σου, προσποιησου οτι πας να πεις κατι, μετα προσποιησου οτι το μετανιωσες, και χαμογελα αινιγματικα και ντροπαλα, κοιτωντας την αγαπη με υποβοσκων θαυμασμο σαν να σ’εχουν ποτισει προζακ απ’τη μυτη με μια μανικα. Θα μπερδευτει και θα το παρει για κοπλιμαν που εχασε το δρομο του στο λαβυρινθο της συστολης σου.

8. Οταν εισαι με την αγαπη, λεγε της συνεχεια οτι βιαζεσαι και σε 5 λεπτα θα πρεπει να φυγεις γιατι εχεις μια πολυ σημαντικη δουλεια. Δεκατεσσερις ωρες μετα, συνεχισε να της λες το ιδιο πραγμα. Θα νομιζει οτι μενεις για χαρη της και θα μεινει κι αυτη.


9. Μην παιρνεις ποτε μαζι σου αναπτηρα οταν συναντας την αγαπη. Ζητα της να σου αναβει το τσιγαρο με τον δικο της. Θα νιωθει χρησιμη και σημαντικη και θα μεινει. Αλλα να εχεις αφθονα τσιγαρα γιατι η αγαπη δεν συμπαθει τους τρακαδορους.

10. Βγαλε την αγαπη φωτογραφια και πειραξε την στο φωτοσοπ. Σβησε τα σπυρακια της αγαπης, της ελιες της, τις τριχες που πετανε απ’το κεφαλι της, τριμαρισε τις ακρες και καντην να φαινεται πιο αδυνατη, σκοτωσε την στο κοντραστ και ριξε πολυ ασπρο. Πολυ ασπρο. Υστερα δειξε την φωτογραφια στην αγαπη και πες της ποσο ομορφη ειναι. Θα μεινει. Απο ματαιοδοξια. Κι επειδη θελει κι αλλες τετοιες φωτογραφιες για το φεησμπουκ.


11. Μην χορευεις ποτε μπροστα στην αγαπη. Οσο καλος χορευτης και να’σαι, οτι μουσικη κι αν παιζει, μη χορευεις. Ποτε. Ειναι απομυθοποιηση.

12. Φροντισε παντα να μυριζεις ωραια οταν συναντας την αγαπη. Ο ανθρωπος εχει τοποθετημενους αισθητηρες στη μυτη του που εντοπιζουν δια της οσφρησης τα αντιστοιχα χρωμοσωματα ενος αλλου οντος που σε συνδιασμο με τα δικα του, δημιουργουν ιδανικες συνθηκες για αναπαραγωγη ενος νεου οντος. Δηλαδη, οσο πιο ωραια σου μυριζει καποιος, τοσο πιο καταλληλος ειναι για να φτιαξεις μαζι του υγιη παιδακια, συμφωνα με τη μυτη σου. Επομενως ο οργανισμος σου αυτοματως μπαινει σε διαδικασια αναπαραγωγης. Δηλαδη σεξ. Ειναι αληθεια, το ειδα σε ενα ντοκιμαντερ. Γι’αυτο σου λεω, λουσου με κολωνιες. Και φυσικα πες στην αγαπη οτι ετσι μυριζεις εκ του φυσικου σου.


13. Μπες με την αγαπη στα εβερεστ, κι οταν σε ρωτησει τι θες να φας, κλεισε τα ματια σου και δειξε με το δαχτυλο σου οτιδηποτε. Η αγαπη θα σε βρει πολυ συναρπαστικο και θα εντυπωσιαστει. Αν το δαχτυλο σου πεσει πανω σε χωριατικη χορτοπιτα με ξινοτυρο, την πατησες, αλλα φατη ετσι κι αλλιως. Στην αγαπη δεν αρεσουν οι δειλοι.

14. Πηγαινε για μπανιο με την αγαπη σε μια απομερη παραλια. Κολυμπα πολυ βαθια, μεχρι να εξαφανιστεις στον οριζοντα. Οταν τα φτυσεις, στριψε προς τα βραχια, σκαρφαλωσε, κανε το βουνο ενα γυρο ξυπολυτος, εμφανισου πισω απο την αγαπη, κι οταν γυρισει προς εσενα ανησυχη και πανικοβλητη, δωστης ενα απομειναρι τσουκνιδας που βρηκες σε κατι θαμνους πισω απο ενα γαιδαρο που εχεζε και πες της «Εψαχνα το τελειο λουλουδι για σενα». Ουτε που θα το κοιταξει. Αλλα θα μεινει.


15. Δωσε στην αγαπη να διαβασει τον Τρυποκαρυδο. Αφου εχεις σκισει πρωτα τις τελευταιες σελιδες. Υποσχεσου της οτι καποτε θα της πεις τι εγινε στο τελος. Θα μεινει. Εκατο τοις εκατο.


Το κειμενο αφιερωνεται στη Φλονς και στους Μικευ Μπερναρντ Ρανγκλς αυτου του κοσμου. Βγειτε εξω οπου κι αν ειστε!!!!!!!!