Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

We blame you!

(Εισαγωγική σημείωση της δεσποινίδος που πληκτρολογεί για χάρη της Gogoth)

Όταν πρωτοξεκίνησα το blogging, είχα ορκιστεί οτι θα λέω ότι εδώ χάμω ο,τι μου κατέβει και σ'όποιον αρέσει, κι αν δεν αρέσει ακόμα καλύτερα. Όπως έλεγα και σ'ενα φίλο πρόσφατα, εν ολίγοις άνοιξα ένα μπλογκ για να τρολλάρω αυτούς που θα με τρόλλαραν. Γι'αυτόν τον λόγο, και για διάφορους άλλους, υπήρχαν εξ'αρχής δύο θέματα τα οποία ορκίστηκα στον εαυτό μου να μην θίξω ποτέ στο ίντερνετ. Το ένα ήταν τα θέματα υγείας, και το άλλο τα πολιτικά.

Θα έπρεπε να έχετε καταλάβει ως τώρα οτι δεν είμαι άνθρωπος που κρατάει τις υποσχέσεις στον εαυτό του. Παρ'όλα αυτά, αυτή την υπόσχεση την τήρησα. Μέχρι τώρα.

Ωραία είναι να'χεις ένα χώρο να μαλακίζεσαι, μόνο που δεν ζούμε πια σ'εποχές που σηκώνουνε πολύ μαλακία, ε; Στην τελική, αυτό είναι το μόνο βήμα που έχω για να πω δυο πράματα και να τα διαβάσουν δυο άνθρωποι παραπάνω.

Δεν έχω φυσικά καμία πρόθεση να κάτσω να κάνω πολιτική συζήτηση εδώ πέρα, ούτε να κάτσω να αναλύσω τα οικονομικοπολιτικά δρώμενα της χώρας. Έχω την αμυδρή εντύπωση ότι οι περισσότεροι απο σας τα βιώνετε καθημερινά στο πετσί σας. Όσοι δεν τα βιώνετε, ή δεν σας απασχολούν, συγχαρητήρια και χαιρετίσματα στον πλούσιο μπαμπά σας, έχω κάτι παλαιότερα καταπληχτικά ποστ περί γαμησιών και αλκοόλ που θα σας ενδιαφέρουν σίγουρα, σο μουβ αλονγκ πιπολ, ναθινγκ του ση χηαρ. 

Και μ'αυτή τη χαριτωμενιά, ας περάσω επιτέλους στην αφορμή γι'αυτό το ποστ. Μιλούσαμε που λέτε προχτές με τον συμβίο μου, και με έναν εκ των -δυστυχώς- πολλών φίλων που προσφάτως μετανάστευσαν στο εξωτερικό προς αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης και μας έλεγε ότι εκεί στο ΓιουΚεη που μετανάστευσε, διάφοροι Άγγλοι τους οποίους συναναστρέφεται, του εκφράζουν συχνά την δυσαρέσκειά τους  για το ελληνικό κύμα μετανάστευσης στην χώρα τους, καθότι όπως χαρακτηριστικά είπαν: "Δεν θέλουμε Έλληνες στις επιχειρήσεις μας γιατί ως γνωστόν κανένας Έλληνας δεν είναι ικανός να κλείσει οχτάωρο εργασίας". Γιατί εμείς οι Έλληνες λέει, έχουμε μάθει αλλιώς και στην Ελλάδα κωλοβαράγαμε εν ώρα εργασίας και φεύγαμε στη ζούλα να πάμε στα μπουζούκια και να φάμε μουζάκα.

Κοιτάξτε, εγώ να πούμε ψιλοχέστηκα τι λέει ο καθείς, κι όπως έχω χιλιοξαναπεί, δεν έχω ίχνος εθνικού φρονήματος. Αλλά εγώ ας πούμε πέρισυ για παράδειγμα, δούλευα σε δύο δουλειές έπι έναν ολόκληρο χρόνο, με δεκάωρο και δωδεκάωρο ωράριο καθημερινά, πέντε ή έξι μέρες την εβδομάδα, με μισθό τετραώρου - ΝΑΙ ΤΕΤΡΑΩΡΟΥ - με κάνα μπόνους ψίχουλο για τον κόπο μου που μου έφτανε για να πάρω τσίχλες, συντηρώντας τον εαυτό μου και ένα σπίτι, και φυσικά ανασφάλιστη, έτσι; Το τζομπ ντισκρίπσιον μου κυμαινόταν από το να φτιάχνω καφέδες και σάντουιτς στα αφεντικά μου και να τρέχω για τις εξωτερικές τους δουλειές με δικό μου μεταφορικό μέσο και έξοδα βενζίνης, έως το να φτιάχνω συμβόλαια και να χειρίζομαι πινάκια και διαγράμματα χιλιάδων ευρώ για χάρη της αγράμματης προϊσταμένης μου που δεν ήξερε να διαβάσει καν αγγλικά. Στο τέλος του έτους απελύθην και απ'τις δύο μου δουλειές, "λογω κρίσης" βεβαίως βεβαίως, με μηδενική αποζημίωση κι ένα πατ πατ στο κεφαλάκι για παρηγοριά, κι απέμεινα άνεργη αγκαλιά με τα δυο μου πτυχία, τα δεκάδες μου πιστοποιητικά, τις ξένες μου γλώσσες και τα 10 χρόνια προϋπηρεσίας μου. Κι έχω να φάω μουζάκα ένα χρόνο γιατί δεν ξέρω να τον φτιάχνω και που λεφτά για κιμά. Λοιπόν συγνώμη, ειλικρινά συγνώμη, αλλά όσο να'ναι όταν ακούω το σοσιοφοβικό αναθρεμένο με τη λογική προβάτου Αγγλάκι να λέει τέτοιες σοφιστίες, ε όσο να'ναι θέλω να το σοδομίσω με μια καλή Ελληνική γαϊδουρόβεργα μέχρι να βρω στο παχύ του έντερο. Πολύ φοβάμαι όμως οτι θα του αρέσει.

Επιμένω όμως, να αρνούμαι να γράψω πολιτικό κείμενο. Υπάρχουν πολλοί εκεί έξω, Έλληνες και ξένοι, που έχουν γράψει και πει τον τελευταίο καιρό πολλά ωραία πράματα επί του θέματος. Εγώ διάλεξα ένα που μ'άρεσε πιο πολύ απ'όλα, ίσως επειδή το'χει γράψει ένας καλλιτέχνης και μ'εκφράζει καλύτερα. Επειδή όμως το έγραψε στα ελληνικά, και η γνώμη μου είναι οτι ωραίο θα ήταν να το διάβαζε και κανένας αλλοδαπός, σκέφτηκα να το μεταφράσω και να το ποστάρω εδώ. Αυτό το βήμα έχω, αυτό χρησιμοποιώ.

Είναι το γνωστό κείμενο του κου Ιωαννίδη λοιπόν, το οποίο πιθανώς έχετε διαβάσει κάπου καθότι έχει κυκλοφορήσει αρκετά. Μπορείτε να το βρείτε και στην προσωπική του ιστοσελίδα, στα Ελληνικά και στα Αγγλικά, παρ'όλα αυτά θέλω να πιστεύω οτι η μετάφραση που κάναμε μαζί με τον φίλο μου είναι αρκετά προσευγμένη και πλούσια, χωρίς να θέλω να συγκρίνω ή να υποννοήσω κάτι. Το μόνο που θέλω ουσιαστικά να καταφέρω εγώ μ'αυτό το ποστ, είναι να σας παροτρύνω, αφενός να κάνετε παρόμοιες προσπάθειες μεταφράσεων αξιόλογων πραγμάτων, όσοι έχετε τον χρόνο και την όρεξη και κατέχετε κάποια ξένη γλώσσα, κι αφετέρου να τα προωθήσετε σε όποιους νερόβραστους αλλοδαπούς φίλους και γνωστούς έχετε. Δεν με νοιάζει αν ο κάθε παπάρης Ευρωπαίος με θεωρεί τσοπάνα κι ανίδεη, αλλά στραβώνω όταν συνειδητοποιώ καθημερινά πόσο μεγάλη μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει πιπιλίζοντας προβοκατόρικες προπαγάνδες ταϊσμένες απο τα μήντια. Έτσι ξεκινάνε οι πόλεμοι παιδάκια. Μην κάθεστε στ'αυγά σας, κάνει κακό και παχαίνει.



"We blame you, you know", some Englishman told me in London. He meant that we Greeks are damaging the rest of Europe's economy. With the release of my cd "Local Stranger" abroad, I will be frequently stumbling upon such comments by the foreign media.

How should I respond? What should I tell him? That his colonialist grandfathers treated my Cyprian relatives like animals, just because they were shepherds and didn't have a butler? That his queen, that grandma with the magnificent hats, used to personally sign death warrants against 19 and 20 year-old children that fought to free their lands? Should I tell him about his country's foreign policy, that artificially caused the hatred between the Greek-Cyprians and the Turkish-Cyprians, purposefully and forcefully turned Turkey's sight towards Cyprus, and aided by our own endless cocky stupidity, resulted in creating the Cyprian issue, with thousands dead, missing and refugees?

Should I tell him about the civil war here in Greece, and about the part his country's foreign policy played on it? About the partnership with the defeated German sheepdogs and all kinds of collaborators, against all those who fought for freedom up on the mountains? About how they took advantage of the local communist leadership's hardening provincialism, in order to once and for all get rid of the most creative and altruistic part of this country? And about how, henceforth, this country was dominated by comfort-obsessed, individualist, Greek good old boys - the ones that, when proclaiming "I love my country", they really mean "I love myself", or "I hate everyone else" - the very same ones that brought our nation to its disaster today?

Let's not talk about Germany, I don't want to tire you with the self-evident...

"We blame you!"... Come on Robert, behave yourself man, don't be such a child! I blame you back if that's the way you want to play it!

Your companies and your governments brought up and supported our corruption, in order to sell us their double-priced, useless and half-broken guns, medicine and telecommunications. They set up Olympic Games. Ours cost two times what Sidney's did, our then minister said so, proudly, to the foreign media. And when they asked him if those Olympic Games were being paid by foreign funds, he was offended (above all we have dignity!) "No! It is absolutely our own money! We don't know exactly how much yet, but we will know after the Games end!" The state payed for it, which means we paid for it, which means our grand-children paid for it. And we cheered and we celebrated in glorious opening and closing ceremonies. More like funeral ceremonies!

"We blame you!" Both my grandfathers died in the war. Not once did I hear my parents, who grew up dirt-poor and orphaned, or my refugee widowed grandmothers, blaming the Germans, the English, the Turkish or the Bulgarians as a whole. They carried a silence, a deep sense that man, no matter where he's from, hides inside him both the angel and the beast. He secretly feeds it, he hides it behind smiles and costless kind gestures, he represses it when it disturbs his every day life, and he frees it when the circumstances allow it. That, unless his own upbringing and morality are stronger. Now, should I start an academic conversation?

No. Then what? Let me get to the "quintessential" issues. Let me speak about the bullshit that your show-business has been selling to us for decades. About the pop, rock, chart nonsense they stuffed down our throats. For every notable song, we had to love a bag of garbage that went with it, and we were forced to connect our lives with them. "What do I care", he'll reply, "if you bought every piece of trash that the record labels and radios sold to you? You could choose not to listen to it. Do you always have to blame others for your mistakes?"

Okay, I'll speak about our mistakes too. You're right Robert, and you don't even know the half of it. Our first parliament averaged 200 godchildren per congressman. We were broken to begin with. The civil war during the revolution counted more dead than the actual struggle against the Ottomans. We christened the Italian Kapodistrias a Greek, and then we killed him because he didn't share our flaws. No matter how much blood we spilled, no matter how many hymns we chanted, no matter how many heroic exodi we attempted, in the end, you turned us into a proper state, so we could do your dirty work for you. One of the top three political parties of our newly founded country, the one that eventually won, was named "The English Party". That speaks for itself. What obsession made us think that we can actually raise our heads against you? You lost noble kids to us Robert, I know. Poets, utopians, oxfordian connoisseurs of ancient lore, teenage greek lovers, book-taught Greeks, Platonists - when no word about Plato had been heard around here for ages. We were illeterate Arbereshes, Vlachs, Gypsies, Turks, Pomacs, Slavomacedonians, Chams. You fought at the Navarino battle, you gave us a country, you made us Greeks. We just won the Euro Cup and we went out on the streets to beat up some Albanians.

Nah, we only say these things in private, they're not to be heard in public, otherwise they turn into hyperbole and lies. I'll talk about other things:

Well, don't think we've had it easy all these years, Robert! It wasn't paradise to sleep on a strecher out in the hall of some hospital, after surgery. Nor to be handicapped and unable to move through our cities. Nor to give birth by c-section because the obstetrician wants to make some extra cash, and to feed your child powder milk so that he can get his commission. Nor to be unable to find justice in court. Nor to be governed by those who governed us. Nor to live in the ugliness of our cities, where anyone could build anything, anywhere they wanted. Nor to be a child with no proper state education and no free time, with five private tutors a day, with angst and depression. Nor to be a senior citizen with no health care and no pension, waiting to die in front of the TV. Nor was being an Egyprtian, a Cyprian, a Greek of Asia Minor, an Imbrian or a Pontic, ever pleasant. So don't you say we had our fun all those years with borrowed money. This borrowed money was given by the corruptors of your governments and your companies, and was spent by our corrupted sell-outs. And wealthier the powerful grew through our misery and our humiliation, and today they want more.

Now, how it is possible for this rich and incorruptible country of yours, while having sucked on colonial blood all these years, to also be in dept, or why your educational benefits, your health insurance, your salaries and your welfare are being cut down, or why there have been homeless people under your bridges for years now, as well as hungry people on the streets and illiterates in 2012, that is another, huge, global issue that we should be looking into, all together. It does not stem from the Greek situation. Do not blame us for things we are not to blame for.

If you wish to do so, blame us for our lack of organized defense against an unprecedented, yet well expected attack. Blame us for being unprepared, isolated, autistic shoegazers and idlers, a city defenseless in the wake of the beast's foretold rampage. And blame yourself a little, that instead of sympathizing with the weary poor folk of Greece, you sit, half-asleep, mouthing words fed to you by the markets, the magazines and the media racist analyses, waiting for your turn. Each and every day, they tell you all about the greek laziness, the greek corruption, the greek lies. But the truth that is being kept hidden from you, will come from us: Get ready to lose everything you think you own. Because you will lose everything!

And don't you say "this is not going to happen!" We said so as well. And today we woke up with no ground beneath our feet. Tomorrow, it'll be your turn. So when the time comes that you will be deprived of your pension, of the money you earned sweating and missing from your children, the money you put in their care, when you won't have a doctor to heal you, a bed to sleep in, welfare to make sure you fare well, food to eat, songs to sing, then double blame us. Because we are the ones that opened the back door.

Our sin was not only that we created a debt, that we stole from our own homeland, that we built illegally, that we gave and received money under the table, that we voted for animals, that we bribed, that we got married by fancy pools, limos and fireworks while being in debt, that we threw away whole salaries at night clubs, that we chose politicians and artists to represent our most shallow and ugly aspects. It goes without saying, that we are responsible for all that, and more even. But our greatest true guilt towards you, is that we made the start, so that soon, they will drink your blood too.

Our responsibility today, is to fight for your children. And your responsibility is to fight for ours. That's the only way.

The rest is nonsense.

And you say "We blame you". Moron.